119 



TRIGONIACEAE: CONSPECTUS GENERDM. 



120 



Abbobes v. saepius fbutices ramis longissimis scandentcs v. volubiles. Hamuli tevetiusculi. Folia 

 opposita v. alterna, simplicia, integerrima, pennicostata. Stipulae saepius adsunt magnae, interdum con- 

 natae interpetiolares. F lobes typice bibracteolati , nunc simpliciter racemosi, nunc in cicinnos v. cymas 

 dispositi, his iterum in racemos v. paniculas ordinatis, solemniter parvi. Petala rubescentia v. alba. 

 Indumentum e pilis simplicibus unicellnlaribus formatum. — Americae imprimis meridionalis partes tro- 

 picus inhabitant, in America centrali rarissime observatae. 



DE TRIGONIACEARUM ET VOCHYSIACEARUM RELATIO- 

 NIBUS SYSTEMATICA. 



Trigoniaceae, quibus primus ill. Endmcher proprii ordinis 

 titulum vindicavit, variis systematis locis a botanicis positae sunt. 

 111. Endliciier et Lindley Polygalaceis , Grisebach et Aoakdh 

 Polygalaceis et Euphorbiaceis, Kunth, De Candolle, Meissner, 

 Cambessedes Hippocrateaceis , Jussieu Malpighiaceis , Payer 

 Malpighiaceis et Sapindaceis , ill. denique Bentham et Hooksr 

 Vochysiaceis proxime affines eas aestimarunt. 



Necessitatem qua Trigononiaceae cum Vochysiaceis conjun- 

 guntur, prorsus non praetervidemus. Nam utrique ordini com- 

 munia sunt sepalorum praefloratio, petala contorta, inflorescentia 

 e cicinnis racemi lege ordinatis conflata (prophyllo superiore in 

 cicinnis novos ejus axes proferente), flores oblique zygomorphi, 

 numerus carpidiorum eorumque dispositio , placentatio , stylus 

 simplex stigmate plerumque trilobo terminatus, capsula trivalvis, 

 valvae columnam centralem placentiferam nudantes ipsaeque in 

 strata duo plerumque ab invicem solubilia divisae. Porro folia 

 habentur in utroque ordine opposita et decussata, stuctura an- 

 therae non absimilis et semina indumento vestita, cujus forma 

 in Trigoniaceis gossypina haud male cum pilis dense contextis 

 Vochysiae et Salvertiae convenit. Denique numerus staminum 

 in typo vel schematc floris accipiendorum verisimiliter utrinque 

 idem est; non solum enim in Trigoniaceis 10 adesse haud est 

 dubium, scd etiam in Vochysiaceis duo cycli pcntameri verisimi- 

 liter sunt statuendi, quum stamen solitarium Callisthenes, Qualeae 

 et Erismatis sepalo uni superpositum cyclo exteriori cum petalis 

 alternanti adscribendum sit, in Vochysia et Salvertia ob supcr- 

 positionem cum uno petalorum cyclo interiori.*) 



Nihilominus iis adsentire non possumus qui Trigoniaceas 

 cum Vochysiaceis in unum eundemquc ordinem consociarunt, 

 Trigoniaceis ne subordinis quidem dignitatem adscribentes , ut 

 cl. Benthamio et Hookeko placuit. Nam differentiae quoque haud 

 leves inter eas observantur, quas insequentibus enumeramus: 



1) Linea quae florem symmetrice dividit, in Vochysiaceis 

 sepalum quartum persecat, in Trigoniaceis contra sepalum ter- 

 tium. (Discrimen idem existit inter Sajrindaceas et Malpiglda- 

 ceas; cf. Payer, Bull, dc la Societe botanique de France 1858 

 p. 45). 



*) llac vero opinioiicni confirmatione ulteriore ex iovestigationibi's or- 

 ganogeneticis indigere, vix est quod muneamus. 



2) Calyx Trigoniacearum subregularis, corolla irregularis 

 et saepe calcarata obtingit, in Vochysiaceis contra calyx irre- 

 gularis et calcare instructus. 



3) Stamina fertilia Trigoniacearum numerosiora et basi 

 connata sunt. 



4) Semina Trigoniacearum albumine gaudent, Vochysiaceae 

 eo destitutae sunt. 



5) Cotyledones Vochysiacearum convolutae, Trigoniacearum 

 planae. 



6) Capsulae Trigoniarum septicide aperiuntur, in Vochy- 

 siaceis (excepto Erismate) loculicide. 



Quae discrimina, si omnia conjuncta computantur, probare 

 mihi videntur, Trigoniaceas ordinis a Vochysiaceis satis di- 

 stincti titulo dignas esse. Quod ad ordines attinet proxime iis 

 affines, eos cum ill. Linoleyo et Payero inter Sapindaceas et 

 Malpighiaceas quererem ; Polygaleas et Euphorbiaceas remo- 

 tiores habeam, Guttiferas autem, Combretaceas, Violaceas, Ery- 

 throxyleas et Hippocrateaceas, quas varii auctores Vochysiaceis 

 Trigoniaceisque approximarunt, longius adhuc distantes. 



Vochysiacearum cum Sapindaceis arctae relationes e com- 

 paratione earum cum Aesculo elucebunt. Communia liabent 

 tiores oblique zygomorphos, stamina typice petalis dupla sed non 

 omnia evoluta, carpidiorum numerum et positionem, capsulam 

 similiter loculicidam, folia opposita et inflorescentiam eadem prorsus 

 ratione, e cicinnis nempe racemi lege collectis, superstr'uctam. 

 Etiam habitu non abhorrent, si e. gr. Sahertiam cum Aesculo 

 conferas. — In aliis quidem Sapindaceis {(Koelreuteria, Cardio- 

 spermo etc.) discus inagis evolutus est; sed simile quid etiam in 

 Trigonia observatur, quae praeterea staminibus unilateraliter 

 congestis et basi conuatis cum Sapindaceis quibusdam convenit. 

 Monendum etiam, Sapindaceis eo sensu, quo a ell. Bentham et 

 Hooker circumscribuntur, non solum folia opposita et stipulas 

 non prorsus denegata esse, sed etiam columnam capsulae centra- 

 lem et petala appendioe liguliformi aucta, ut in Trigoniaceis 

 quoque observantur, convenire. 



Malpighiaceis appropinquantur Trigoniaceae ratione, qua 

 planities symmetriae florem persecat; Vochysiaceae autem, me- 

 diante Qualea, glandulis stipularibus relationem quandam cum 

 illo ordine exhibent. Praeterea folia opposita, cotyledones in- 

 aequaliter incurvatae saepeque plicatae vel convolutae, stamina 

 basi connata et numerus verticillorum florem constituentium in 

 tribus his familiis affinitatem earum indicant. 



CONSPECTUS GENERUM. 

 Petala 3 subaequalia. Stamina 3 — 5. Ovarii loculi biovulati. — Folia alterna 



Petala 5, valde inaequalia, unum calcaratum. Stamina ad 10 ( — 12?), plerumque 6( — 7) 

 fertilia. Ovarii loculi multiovulati. — Folia opposita 



I. LIGHTIA. 

 1L TRIGONIA. 



