325 



LYTHRACEAE : DIPLUSODON. 



326 



Diplusodon angustifolius DC. I. c. 



Diplusodon Candollei forma 1. St-Hil. Fl. Bras. mer. 

 Ill 146 (118); Walp. Hep. II. 112. 



Frutex 100 — 130 cm. altus, glalerrimus , valde ramosus; rami 

 plerumque elongati, castanei vel purpurei, nitiduli, subtetragoni , ramulis 

 brevibus, teretiusculis, purpurascentibus instruct!. Folia in ramis inter- 

 notlio breviora , in ramulis longiora , petiolo 1 mm. longo insidentia, 

 lanceolata vel linearia, rarissime nonnulla oblonga, 14 — 8 mm. longa, 

 4 — 2 mm. lata, margine valde, saepe usque ad nervum medium revoluta, 

 supra in sicco nigra et interdum subcaesia, subtus nigro-purpurea, uni- 

 nervia. Racemi breves, ramulos occupantes, saepius pauciflori, laxius- 

 culi ; pedicelli 2—4 mm. longi , apice gerentes prophylla ovata vel ob- 

 ovato-oblonga, tubum calycinum aequantia vel paullo superantia. Calyx 

 5 — 7 mm. longus, in sicco nigro-purpureus ; lobi tubo dimidio aequales, 

 triangulares, erecti; appendices iisdem subaequales, patentes vel patulo- 

 erectae, subulat; e vel lineari-subulatae. Petala 11 — 12 mm. longa, 

 late obovata, rubro-violacea. Stamina epipetala , lobos dimidia fere 

 longitudine superantia. Ovarium globosum. Ovula 14 — 21. 



Habitat in campis editis et in locis petrosis montosis provinciae Minas 

 Oeraes ad Diamantina et Villa do Principe: Martins, Biedel n. 1216 a,' b. 

 — Forma b. in districtu Serro Frio ejusdem prov.: Martins. 



Obs. Specimina formae angustifoliae flores plerosque ictu insecto- 

 rum deformatos exhibent. „Habitus fere Hyperici angustifolii" (forma 

 typica) vel „Hibbertiarum angustifoliarum" (forma b.) ex DC. D. angusti- 

 folium DC. cum D. hexandro DC. parum diverso conjungendum putavi, 

 praesertim ob flores hexandros in utroque obvios. — Hamuli foliaque in 

 sicco valde fragilia. 



B. Species diversis in partibus diverso modo pilosae. Fo- 

 liorum nervi supra impressi, rarissime prominuli. 



a. Folia basi subcordata, rotundata, obtusa, raro acuta, inferiora saltern 

 nervis lateralibus utrinsecus 3 vel pluribus instructa. Pedicelli 

 brevis8imi, rarissime 3 — 8 mm. longi (D. lanceolatus). 



I. Folia penninervia, nervis supra semper fere impressis, subtus 

 prominentibus. 



20. DIPLUSODON HELIANTHEMIFOLIUS DC. frutex 

 valde ramosus, ramis obscure tetragonis , apice pube velutina 

 incanis simulque saepius hirtellis, foliis breviter petiolatis ses- 

 silibusve, oblongis vel ovatis , obtusis, basi subcordatis vel 

 rotundatis, farius acutis, parvulis, margine revolutis, supra 

 substrigosis, subtus incano-tomenlosis, nervis tantum ferrugineo- 

 tomentosis, lateralibus utrinsecus 2—4; racemis foliosis, in pani- 

 culas fere dispositis , floribus subsessiiibus , prophyllis tubo 

 calycino paullo dimidiove brevioiibus, calycibus parvulis, cam- 

 panulatis, subglabris, lobis apice subciliatis, tubo dimidio 

 aequalibus, appendicibus lobos aequantibus vel subbrevioribus, 

 patentibus recurvatisve , plerumque lanceolatis, staminibus 12, 

 baud exsertis, ovulis 10 - 16. 



Tabula nostra LX. Fig. Xa. 



Var. a. PEMPHOIDES (DC), foliis subsessiiibus vel sessi- 

 libus, basi rotundatis subcordatisve. 



Tabula nostra LX. Fig. Xb. 



Diplusodon pemphoides DC. Prodr. HI. 94 c. 

 Diplusodon alutaceus St-Hil Fl. Bras. mer. III. 155 

 (123) et Walp. Rep. II. 113, nee Pohl 



Var. 13. HELIANTHEMIFOLIUS (DC), foliis breviter petio- 

 latis, basi acutis. 

 Lythr, 



Diplusodon helianthemifolius DC Prodr. III. 94 c. 

 Friedlandia helianthemi folia Mart. herb. 



Frutex ramosus vel ramosissimus, 100—170 cm. altus, inferne 

 denudatus; rami obscure tetragoni, dein teretes, pube conferta brevis- 

 sima incani, simul interdum breviter parceque hirtelli, mox glabrati. 

 Folia internodiis longiora, rarius breviora, plerumque conferta, breviter 

 petiolata petiolo 2 mm. longo, vel sessilia, oblonga vel ovata, plus 

 minus obtusa, basi rotundata vel subcordata, rarius acuta, 22—5 mm. 

 longa, 9—3 mm. lata, coriacea, margine revoluta, subtus pilis minutis- 

 simis seu papillis substrigosa, vix scabriuscula , subtus pube densissima, 

 incana, in nervis ferruginea tomentosa, penninervia, nervis supra im- 

 pressis, subtus prominentibus, lateralibus utrinsecus 2—4, e nervi medii 

 parte inferiore ortis, infimis interdum subpalmatis. Racemi foliosi, in 

 paniculas fere plus minus compositas dispositi ; pedicelli vix 1 mm. 

 longi; prophylla tubo calycino paullo dimidiove breviora, obovata, minu- 

 tim ciliata. Calyx 6 — 7 mm. longus, campanulatus, fuscus, pilis minu- 

 tissimis haud dense obtectus; lobi triangulares, erecti, tubo dimidio sub- 

 aequales, apice setulosi; appendices lobos aequantes vel subbreviores, 

 lanceolatae vel subulatae , interdum oblongae , patentes vel subrecurvae. 

 Petala obovata, 11 mm. longa, purpureo-coerulea. Stamina 12, lobos 

 circiter aequantia. Ovarium globosum. Ovula 10 — 16. 



Habitat in campis montanis provinciae Minas Oeraes. — Var. a. 

 inter Villa do Principe et Diamantina: Martius ; prope Abadia: Gardner 

 n. 4133; in Serru do Cipo: Matthieu Libon n. 423; .in Morro do Mondo 

 Velko, districtus Minas Novas, ex St-Uilaire. — Var. {I. ad Diamantina 

 Martius (Obs. n. 1338). 



Obs. I. D. alutaceum suum cum I>. pemphoidis exemplaribus a 

 CandolleO ipso denominatis sese comparavisse dixit, ac species easdem 

 conjungendas putavit cl. St-Hilaike. Accedit quod D. alutacei descriptio 

 ab hoc auctore data optime quadrat in I), pemphoidem DC Dubitaro 

 igitur non potuimus, quin nominibus hisce Hilaireano et Candolleano ea- 

 dem species designetur; cui tamon D, alutacei nomon a Poiilio primo 

 speciei valde diversae datum adliibere non potuimus. 



D. helianthemifolius DC. et D. pemphoides DC, foliorum forma 

 parum diversi et formis intermediis conjuncti, formae sunt ejusdem 

 speciei, cui, D. pemphoide DC et D. alulaceo Pohl a cl. St-11ilaire 

 confusis, primum nomen dedimus. 



Obs. II. D. alutaceus var. |9. St-Hil. an hue pertineat, nescimus. 

 Differt „caule 50—65 cm. longo, ramis subhirsutis, foliis inferioribus 

 subsessiiibus, nullo modo velutinis, sed supra scabriusculis, pilosis, subtus 

 in nervis pilis rigidiusculis villosis, ciliatis, ceterum glabris, superioribus 

 sessilibus, cordato-amplectentibus, ut folia varietatia a. vestitis, floribus 

 brevissime pedicellatis, pedicellis pilis rigidis conspersis, calyce glabro. 

 (An planta novella primum florenfl?)". Crescit in districtu Minas Novas 

 ad Chapada, ex St-Hilaire. 



21. DIPLUSODON PARVIFOL1US DC. frutex ramosis- 

 simus, ramulis subtetragoni s, canescenti-hirtellis, foliis sessili- 

 bus, parvis, plus minus rotundatis, utrinque obtusissimis, mar- 

 gine maxime revolutis, supra papilloso - scabris et strigosis, 

 subtus in nervis hirsuto-villosis , nervis supra profunde im- 

 pressis, subtus valde prominentibus, lateralibus utrinsecus 3; 

 racemis foliosis, numerosis, floribuH subsessiiibus, prophyllis 

 dimidium tubum cnlycinum aequantibus, subtus pilosis, calydbus 

 paivulis, late campanulatis, hiitellis, lobis b.evissime ciliatis, 

 tubo dimidio subbrevioribus, appendicibus multoties brevioribus, 

 obtusis, subreflexis, staminibus 12, breviter exsertis, ovulis 8. 



Tabula nostra LX. Fig. XL 



Diplusodon parvifolius DC. Prodr. III. 94 c. 

 Diplusodon revolutifolius DC Msc. in herb. Martii. 

 Friedlandia parvi folia Mart. herb. 



Descriptio ex speeimine unico incompleto : Frutex ramosissimus ; 

 ramuli subtetragoni, canescenti-hirtelli. Folia internodiis longiora vol 



43 



