331 



LYTHRACEAE: DIPLUSODON. 



332 



vix ullum invenimus, quare species eaedem baud diversae. D. scaler 

 Pohl a D. lanceolate- formis intermediis conjuncto non differt nisi foliis, 

 prophyllis calycibusque glabrioribus. CI. St-Hilaiee D. scabrum cum 

 D. alutaceo ipse quoque conjungendum putat; sed D. aiutaceum St-Hil. 

 ad D. helianthemifolium DC. pertinere supra jam exposuimus (sub 

 num. 20). 



27. DIPLUSODON STRIGOSUS POHL: suffrutex parce 

 ramosus , ramis apice saepe compressis , villoso-hirsutis , foliis 

 subsessilibus, ovato-ellipticis , subacuminatis , ban rotundatis, 

 vel superioribus cordato-orbicularibus , obtusissimis vel obtuse 

 apiculatis, majusculis, floralibus parvulis, hispidulo-villosis, 

 nervis lateralibus utrinsecus 6 — 8; racemis simplicibus , sub- 

 foliosis, floribus subsessilibus, prophyllis tubo calycino longioii- 

 bus, ciliatis, haud dense pilosis; calycibus majusculis, late 

 campanulatis , singulari modo densissime squamato-hispidulis, 

 lobis tubo aequalibus, appendicibus paullo dimidiove breviori- 

 bus, lute ovatis, erectiusculis, staminibus 26 — 33, haud exsertis, 

 ovulis circiter 55. 



Tabula nostra LXI. Fig. V. 



Diplusodon strigosus Pohl Flora 1827. p. 151 et PI. Bras. 

 I. 88. t 71; DC. Prodr. III. 94 d. 



Suffeutex parce ramosus; rami lignosi, apice saepe compressi, 

 dein teretes, villoso-hirsuti. Folia internodiis breviora, inferne interdum 

 aequalia, brevissime petiolata vel subsessilia, inferiora ovato-elliptica, 

 subacuminato-acutiuscula , basi rotundata, superiora saepe cordato-orbi- 

 cularia, obtusissima vel fere retusa et obtuse apiculata, 92—20 mm. 

 longa, 45 — 17 mm. lata, floralia etiam minora, ad 10 mm. longa, coria- 

 cea, pilis rigidulis, basi tuberculatis , subtus in nervis crebrioribus hispi- 

 dulo-vHlosa, penninervia, nervis valde supra imp res sis, subtus prominen- 

 tibus, lateralibus utrinsecus 6 — 8. Racemi in ramorum summitatibus 

 subfoliosi, simplices; flores subsessiles; prophylla maxima, rotundata, tubo 

 calycino longiora, minus quam folia pilosa, ciliata. Calyx 10 — 11 mm. 

 longus, late campanulatus, singulari modo squamato-hispidulus, pilis con- 

 fertissimis, rigidis, unicellularibus, e tuberculo pluricellulari erumpentibus ; 

 lobi tubo aequales, longe triangulares, acuminati, erecti, dein conniventes, 

 crassissimi; appendices lobis paullo dimidiove breviores, plus minus late 

 •ovatae, erectiusculae. Petala obovato-rotundata, 18 mm. longa, pur- 

 pureo-violacea. 8tamina 26 — 33, lobos fere aequantia. Ovaeium turbi- 

 nato-globosum, depressum. Ovula circiter 55. 



Habitat in pascuis graminosis provincial Qoyaz ad Engenho de 

 S. Isidoro et dos Bois : Pohl n. 1365 ; inter Goyaz et Cavalcante : BurcheU 

 n. 7693. 



Obs. Species calycis pilis densissimis crasseque tuberculatis et 

 appendicibus quam in ulla Lythracea latioribus valde insignis. 



II. Folia plerumque cordato-ovata et sessilia, palmatinervia simulque 

 penninervia, nervis utroque latere 3—4, raro 2 e basi, 1 — 3 e 

 nervo medio ortis, interjectis venis tenuissimis, supra prominulis. 



28. DIPLUSODON VILLOSISSIMUS POHL: suffrutex (?) 

 albide villoso-hirsutus , ramis cauliformibus, simplicissimis, raro 

 ramosis, apice obscure tetragonis, foliis brevissime petiolatis, 

 apiculatis, majusculis, margine scabriusculis , villoso-hirsutis ; 

 racemis plerumque simplicibus, foliosis, pedicellis brevissimis, 

 prophyllis tubo calycino saepius sublongioribus , calycibus ma- 

 jusculis vel magnis, late campannlatis, lobis tubo subaequalibus, 

 appendicibus lobos aequantibus, erectiusculis, linearibus, stami- 

 nibus 12 — 18, haud exsertis, ovulis circiter 33. 



Tabula nostra LXI. Fig. VI. 



Diplusodon villosissimus Pohl Flora 1827. p. 151 et Pi. 

 Bras. I. 92. t. 75; St-Hil. Fl. Bras. mer. III. 155 (125); 

 Walp. Rep. II. 113. 



Diplusodon stachyoides DC. Prodr. III. 94 e. 



Diplusodon lythroides var. a. villosissimus DC. Prodr. I. c. 



Friedlandia stachyoides Cham, et Schl. Linnaea II. 353. 



Friedlandia lythroides var. villosa Mart. Obs. n. 724. 



Pemphis stachydifolia Mart. Obs. n. 723. 



Suffeutex 30 — 100 cm. altus, caule, foliis prophyllis calycibusque 

 villoso-hirsutis eanescens; caules virgati, simplicissimi , aut (praecipue 

 apice abortivo) parce, raro densius ramosi, teretes vel apice obsolete 

 tetragoni, lignosi. Folia internodiis plerumque bveviora, rarius longiora, 

 interdum terna, subsessilia vel brevissime petiolata, ovata, nonnulla sub- 

 orbiculata, rarissime oblongo-ovata, cordata, acute apiculata, 55 — 15 mm. 

 longa, 35 — 9 mm. lata, floralia etiam minora, ad 10 mm. longa, coriacea, 

 margine scabriuscula, praecipue subtus in nervis pilosa, palmati-penni- 

 nervia, nervis subtus valde prominentibus, supra prominulis, lateralibus 

 utrinsecus 2 — 4 e basi, 1 — 3 e nervo medio ortis, interjectis venis 

 tenuissimis, supra vix prominulis. Racemi simplices, foliosi, interdum 

 inferne in paniculam fere dispositi; pedicelli brevissimi; prophylla sub- 

 rhombico-ovata vel -oblonga, tubum calycinum aequantia vel paullo su- 

 perantia. Calyx 10 — 13, raro 15 mm. longus, late campanulatus; lobi 

 anguste triangulares , acuminati , erecti , tubo subaequales ; appendices 

 lobos circiter aequantes, erectiusculae, lineares. Petala obovato-oblonga, 

 20 mm. longa, coeruleo-rubra. STAMINA 12 — 18, lobos subaequantia vel 

 paullo breviora. Ovaeium globosum, depressum. Ovula circiter 33. 



Baud infrequent in campis altis , siccis , graminosis , sabulosis petro- 

 sisve provinciarum, S. Paulo, prope Villa Franca: Biedel n. 2597 et 

 Minos Geraes: Lund, Warming, Widgren n. 424, Langsdorff , Sello 

 n. 2052 et 1798, St-HUaire, Schuch, Pohl n. 5966, Martius Obs. n. 723, 

 724 et 868, Biedel n. 2597. 



29. DIPLUSODON FLORIBUNDUS POHL : suffrutex 

 ramosus, rami's molliter pilosis, foliis subacuminato-acutiusculis, 

 majusculis, floralibus parvis, substrigoso-hirtellis , nitidulis; ra- 

 cemis apice vix foliosis, confertis, subpaniculato-dispositis, flori- 

 bus subsessilibus , prophyllis tubum calycinum aequantibus 

 longioribusve, calycibus majusculis, globoso-campanulatis , sub- 

 veluiino-hirtellis, lobis tubo sublongioribus , appendicibus lobos 

 aequantibus, erectiusculis, subulatis, staminibus 18—22, haud 

 exsertis, ovulis sub-40. 



Tabula nostra LXI. Fig. VII. 



Diplusodon floribundus Pohl Flora 1827. p. 151 et PI. 

 Bras. I. 87. t. 70; DC. Prodr. III. 94 e. 



Suffeutex. Caules crassi, teretes, apice praesertim ramosi, pilis 

 patentibus, crispulis, breviusculis dbtecti. Folia internodiis circiter 

 aequalia, sessilia, inferiora cordato-ovata, subacuminata , acutiuscula, 

 55-^-15 mm. longa, 38 — 11 mm. lata, floralia minora, suprema 6 mm. 

 longa, basi interdum subangustata ; omnia coriacea, substrjgoso-hirtella, 

 nitidula , palmati-penninervia , nervis supra subimpressis prominulisve, 

 subtus valde prominentibus, lateralibus utrinsecus 3 — 4 e basi, 1 — 2 e 

 nervi medii parte inferiore ortis, interjectis venis tenuissimis, supra sub- 

 prominulis. Racemi valde conferti, basi foliosi, apice hypsophyllis fere 

 instructi, subpaniculato-dispositi ; pedicelli brevissimi; prophylla tubum 

 calycinum aequantia vel valde superantia, late ovata, utrinque brevissime 

 acuminata, ut folia vestita. Calyx 10—12 mm. longus, globoso-campa- 

 nulatus, pilis brevibus, patulis, densis subvelutino-hirtellus et subcanes- 

 cens; lobi longi, anguste triangulares, tubo sublongiores, erecti vel sub- 

 conniventes ; appendices lobos aequantes vel fere superantes, erectiusculae, 

 subulatae. Petala subrotundata, 19 mm. longa, coeruleo-rubra. Sta- 

 mina 18 — 22, lobos aequantia vel parum superantia. Ovaeium globosum. 

 Ovula circiter 42. 



Habitat in pascuis graminosis montosis provinciae Goyaz prope Tra- 

 hira&i Pohl n. 1885. 



