363 



LYTHRACEAE: TABULAE EXPLICATAE— USUS-GEOGRAPHIA. 



364 



Tab. LXV. Fig. II. Lafoensia Pacari subsp. 2 cuneifolia, p. 350. 



III. 

 IV. 

 IV A. 



IV B. 



LXVI. Fig. I. 



subsp. 3 Pacari, p. 351. 

 replicata, p. 352. 



„ subsp.l.roplicata, forma 



Pohlii, p. 352. 

 „ subsp. 1. replicata, forma 



Lundii, p. 352. 

 a subsp. 2. adenophylla, 



p. 353. 



Tab. LXVI. Fig. If. Lafoensia densifiora, p. 354. 



II A. „ „ var. callosa, p. 354. 



x est calycis lobus unicus, triplicates, caudatas, cauda 

 papillosa, margine revoluto papilloso. 



IIB.Lafoensia densiflora, var. cucullata, p. 354. 

 III. „ emarginata, p. 355. 



LXVII. Lafoensia glyptocarpa, p. 353. 



Figuraa habitum Cupheae Balsamonae, C. calophyMae, C. laricoidis, C. reirorsicapillae, C. costatae, C. Warmingii, Diplusodontis epilobioidis, D. nitidi 



D. buxifolii, D. sessiliflori, Lafoensiae glyptocarpae delineavit cl. W. A. Meyn, pictor Berolinensis, ceteras omnes cl. autor Aem. Koehne, excepta 



Fig. IV. tabulae LVII. (Diplusodon Kielmeyerioides), e St-IIilaire Fl. Bras, merid. mutuata, et tab. XL VI (Cuphea ingrata) a b. Martio relicta. 



DE USU LYTHRACEARUM BRASILIENSIUM. 



Usus medicinalis. Contra luem veneream et gonor- 

 rhoeam Cuphea antisyphilitica et Ileimia salicifolia inserviunt; 

 Eeimiae succus expressus ac potus sudorem, uiinam et alvum 

 excitant. — Vulneribus recentibus folia Cupheae linifoliae trita 

 imponuntur eademque cito sanare dicuntur. Vi vulneraua 

 etiam pollet Peruviana Cuphea cordata. Adstringentia sunt 

 rhizomata Cupheae heterophyllae et quarundam aliarum. Cum 

 Heimiae salicifoliae decoclo caput ad dolores ejus depellendos 

 Brasiliensos lavare dicuntur. Semina Lager stroemiae Rcginae, 

 ex India orientali oriundao, in Brasilia passim cultae, narco- 

 tica sunt. Officinalis etiam Cuphea rivularis Columbica habetur. 



Usub varius. Physocalymma scaberrimum lignum cele- 

 beirimum pretiosumque rosei colon's (germanice B I{osenholz a ) 

 suppeditat; Lafoensiae speciosae lignum ad constructiones ap- 

 ti8simum dicitur, nee minus Lager slroemiae Reginae, quod illi 

 Tectoniae grandis fere acquale perhibetur. — E Lafoensiae 

 Pacari cortico foliisque color luteus pu!cherrimus extiahitur; 

 item folia Lawsoniae albae, Indiae orientalis indigenae, cum 

 Lagerstroemia lieginae in Brasilia hie inde cultae, colorem 

 ochraccum vel aurantiacum ofFerunt, quo magnae Asiae Africae- 

 que partis incolae extremos digitos, faciem, capillos, barbamque 

 inficiunt. Eodem colore etiam corium tingitur; radix Lawsoniae 

 colorem rubrum exhibet. 



Heimiae salicifoliae ramu'i in republica Platensi per 

 domus sparguntur ad puMces fugandos. — Lawsoniae albae 

 flores odori praesertim in Antillanis insulis diliguntur. 



E. KOEIINE. 



DE RATIONIBUS LYTHRACEARUM PRAESERTIM 

 BRASILIENSIUM GEOGKAPHICIS*). 



Lythraceae longe lateque per orbem terrarum disseminatae 

 alienae sunt solis rogionibus alpinis arcticisque. In America 

 boreali veiisimiliter gradui 50. lat. bor. vix propius accedunt, 

 nee in Europa vix gradum 60., in Sibiria gradum 55., trans- 



*) In hoc excurau divisionem orbis terrarum phytogeographicam se- 

 cutus sum earn quam cl. Orisebachius proposuit in Petermann, 

 Mittheilungen 1866. p. 45 et retinuit in libro inscripto „die Ve- 

 getation der Erde u . 



gressae regionis arcticae fines contingere videntur. In Ame- 

 rica meridionali circiter gradum 36. lat. mer. attingunt. 

 Africam Australiamque totas occupant. 



Specierum circiter 354 quas distinguere potui maxima 

 pars regiones tenet intertiopicas, quum Lythracearum numerus 

 versus meridiem atque etiam magis versus septentrionem de- 

 crescat. Observantur exempli causa in Brasilia extraaequi- 

 noctiali species 135, sed in regione dicta Pampas 11 ; in Ame- 

 rica centrali 58, sed in boreali (usque ad cancri circulum) 17. 

 Ordinem inter tropicos quasi validiorem esse, etiam ex eo 

 patet, quod ibidem species saeiius frutescunt vel arborescunt; 

 extra tropicos vero paene omnes berbaceae vel suffruticosae 

 sunt. Maxima specierum pars quamvis locos humidos prae- 

 diligat, tamen sunt quae in siccis aridisve crescunt, quarum 

 nonnullae in Brasilia o'oviae (Diplusodontes et Cupheae) Eri~ 

 carum habitum imitantur. 



Quodsi inquirimus, quomodo Lythraceae per hemisphaeria 

 orientale occidentaleque d'stributae sint, protenus animadverti- 

 mus, in hoc species occurrere multo numerosiores (circiter 

 234 = 66,1%), quam in illo (128 = 36,2%). 



Mud procreavit genera endemica haec: Cryptothecam, 

 Lawsoniam Pemphidemque monotypicas, Woodfordiam (species 

 2), Lagerstroemiam (species 18—20), quae omnes regiones 

 calidiores Africae, Australiae et praesertim Asiae incolunt. 



Communia contra utrique orbi sunt Ammannia, Peplis, 

 Lythrum, Nesaea t llotala, quorum tamen omnium ut ita dicam 

 gravitatis centrum in hemisphaeiio orientali jacet. 



Peplidis species 1 (Didiplis) Americam borealem, 2 

 Europam incolunt. 



Inter Nesaeas sola N. longipes in America sponte nasci- 

 tur, regiombus Texanis Mexicanisque borealibus peculiaris; ce- 

 terae (versus 14) orbis antiqui sunt. 



Inter Rotalas unica forsan in America endemica est, 

 nempe Ammannia dtnlifera A. Gr. , quae, ut praesumo, Ro- 

 talis adnumeranda erit. Rotala ramosior in America fere 

 tota, praeterea in insulis Philippinis , R. mexicana nonnisi 

 inter tropicos in America, simul in Africa centrali et India 

 orientali obvia est. Praeter has duas stirpes orbis antiquus 

 Rotalas circ. 33 offert. 



Ammanniae americanae numerantur 3 — 4, inter quas 

 A. latifolia sola orbi novo (inde ab America boreali usque ad 

 Paraguariam) peculiaris est cum A. sanguinolentae subspeciebus 



