365 



LYTHRACEAE: GEOGRAPHIA. 



366 



purpurea (boreali-americana, mexicana, antillana) et rolusta 

 (brasiliensi), subspecie lomjifolia non solum in Moxicanis, verum 

 etiam in insulis Sandvicensibus Philippinisque observata. Am- 

 inannia arenaria latissime per orbem disseminata in America 

 inde a Mexicanis usque ad Brasiliae provinciam Minarum, in 

 Africa centiali borealique , in Asia meridionali occurrit. Am- 

 mannia Wormshj oldii , cujus patria non satis nota est, utrum 

 Brasiliam an Africam occidentalem an utramque incolat nescio. 

 Praeterea orbis antiquus nutrit Ammanm'as circiter 31. 



Species americanas plurcs quam genera rnodo enumerata 

 exhibet Lythrum; dimorphae omnes (circiter 7) Americae pe- 

 culiares sunt; monomorphae sat numerosae in hemisphaerio 

 occidentali habitant, quarum 2 simul in America observantur: 

 L. Eyssopifolia totum fere per orbem terrarum sat frequens*), 

 L, maritimum Americae centralis et meridionalis , Chinae et 

 insularum Sandvicensium est. Lythra trimorpha paucissima 

 forsan orbi antiquo peculiaria sunt; nam crescit quidem L. Sa- 

 licaria in America boreali, sed an ibidem indigena sit ab 

 auctoribus nonnullis dubitatur, per hemisphaerium vero occiden- 

 tale vix minus late disseminatum est quam L. Eyssopifolia, 

 sed omnino evitare videtur regiones intertropicas**). 



Commemoranda denique est Cuphea Parsonsia Antillana, 

 quae etiam in insulis Galopagos Secietatisque observaii dicitur; 

 equidem Cupheam banc aut cum alia quadam Lythracea eon- 

 fusam aut in insulis iisdem advenam esse putem. 



Jam intelligitur , generum 4 (si Cupheam excludimus) 

 modo enumeratorum tria tantum species ad summum 8 utrique 

 hemisphaerio communes exhibere; endemicac igitur in hemi- 

 sphaerio oiientali sunt Lythraceae circiter 120 (inter 128), 226 

 (inter 234) in occidentali. 



Plura autem majoraque genera cndemica quam orbis 

 antiquus procrcavit America, scilicet monotypiea: Adcnarlam, 

 Decodontem, Grisleam et Physocalymma ; Dodecadem, Heimiam 

 species binas, Pleurophoram species 4, Ginoriam (inch Anthe- 

 rylio) 6, Lafoensiam 10, Diplusodontem 42, Cupheam 145 am- 

 plectentem. Quae quibus limitibus circumcludantur jam fusius 

 exponamus. 



Imprimis separanda est a ceteris Americae partibus regio 

 boreali s, versus meridiem cancri circulo tropico limitata, quae 

 species nonnisi 17 possidet interque eas Decodontem peculiarem. 

 Nesaeam longipedem et Ammanniam dentiferam ipsas quoque 

 endemicas supra commemoravimus; nee minus Botalam rarno- 

 siorem, Ammanniam latifoliam et Ammanniae sanyuinolentae 

 subspeciem purpuream, quae cis et trans cancri circulum habi- 

 tant. Inter Lythra L. alatum***) dimorphum Americae boreali 

 peculiare videtur, ceteris speciebus dimorphis cancri circulum 

 transgressis, neque vero in Brasiiiam intrantibus. L. Hyssopi- 

 folia et L. Salicaria quas regiones incolant jam explanavimus. 

 L. maritimum Americam borealem evitat. 



*) L. Hyssopifolia Lythracea unica est quae hucusque in insula 

 Juan Fernandez collecta est. 



**) Tamen notandura est, cl. Meyen Lythri Salicariae specimina pau- 

 cissima collegisse (si schedula recta est) in Peruviae plunitiebus 

 15000 ped. alti» prope Pisaloma, sed utrum ibidem indigena sit 

 an introducta, clarissimua ille vir non exposuit. Praeterea vidi 

 specimen unicum in Herb. Imp. Petropolitano asservatum, cujus 

 schedulae inscripta sunt nonnisi haec: „Bra8ilia, Admiralitaet", 

 cui adnotationi non satis fidem habens, Lythrum Salicariam inter 

 species brasilienses enumerare ac describere non ausus sum. 



***) L. alatum cum L. Vulneraria saepissime confusum, tamen ab 

 eodem distinctissimum est. 



Lythr. 



Heimia salicifolia floribus luteis regiones Argentinas, 

 Mexicanas interjectasque ornat atque etiam cancri circulum 

 paullulum transit, quum //. myrti folia praecipue brasiliensis 

 finibus sat angustis inclusa sit (a Rio de Janeiro usque ad La 

 Plata flumen). 



Cupheae denioue duae Americae borealis incolae sunt, 

 C. aspera et C. viscosissima. Dicunt quidem auctores fere 

 omnes qui de secunda specie cgerunt, eandem per totam fere 

 Americam disseminatam esse; ipse vero vidi excmplaria nulla 

 nisi boreali-amoricana , quod, si stirps ilia revera in America 

 centrali vel meridionali occurreret, eo magis mirandum esset, 

 quo major est copia Lythraccarum a mo examinata; ac Cuphea 

 ilia brasiliensis, quam cl. S'l-lIlLAIRE sub C. viscosissimae 

 nomine descripsit, est species nimium diversa neque ad ean- 

 dem sectionem quidem referenda*). 



Ex iis aut. 'in quae hucusque statuimus perspicuum est, 

 inter genera 8 nonnisi 2, inter species 17 nonnisi 7 in America 

 boreali endemicas esse. Contra in ceteris liujus continentis 

 partibus numerantur Lythraceae circiter 233, quarum praeter 

 8-9 Americam quoque borealem incolentes in orbe antiquo 

 simul habitant 4—5 (Ammannia arenaria, A. Wormshj oldii f, 

 Lythrum Ilysso pi folia, L, maritimum, Itotala mexicana); 

 supersunt species 220 — 221 in America meridionali centrnliquc 

 ondemicao, in quibus hemisphaerii occidentalis partibus duae 

 regiones praesertim magna Lythracearum copia insignes sunt, 

 scilicet rospublica Mexicana (species f>8) et Brasilia extraaequi- 

 noctialis (species 135; 109 endemicac). Regio igitur ulterior 

 paene tcrtiam omnium Lythracearum partem sibi soli vindicat, 

 praeter species 26 simul extraneas. 



Generum americanorum tria omnino a Brasilia aliena sunt. 

 Qrislea Columbiae et Vcnc/uclac, Ginoria Indiae occidentalis 

 lines hand transit. Contra Diplusodontes 42 omnes a provinciis 

 brasilicnsibus S. Paulo, Babia, Mato Giosso, ac praesertim a 

 provinciis Minarum et Goyaz rircumcluduntur, et D. quintupli- 

 nervio (Dryado) excepto in rogione Camporum crescunt. 



Cetera genera, inter quae Ammannias, Ileimias, Rotalas 

 Lythraque satis jam tractavimus, simul brasiliensia et extra- 

 brasiliensia sunt. Pleurophora sola extra Brasiliam species 

 plurcs quam intra eandem exhibet, scilicet 3 chilenses, unicam 

 brasiliensem ; haec a cl. ST-llILAIUE ad Lythrum referebatur, 

 a quibus ita rccedit, ut ab illustrissimo illo viro L. anomalum 

 appellata sit; eodem nomine specifico etiam inter Pleurophoras 

 digna est, non solum ob habitum ac characteres sat diversos, 

 verum etiam ob distributionem geograp!ii< •am. Pleurophorae enim 

 tres chilenses limitibus angustis cin umclusae interval lo latis- 

 simo interjecto sejunguntur a PI. anomala, provincias Piauhy, 

 Peinambuco, Bahia, Minas Geraes incolente. 



Dodecadis species utraque inde ab insula Trinitatis usque 

 ad provinciam Bahiensem in maris litoribus, D. surinamensis 



*) Cl. JaajUlN qui C. viscosissimam primus descripsit, de cadem 

 dicit haec: „Patria fortt: in zona Americana torrida est, quum 

 sub titulo Cupheae Jirownei missa semina fuerunt. BltOWNEUS 

 vero plantac suae florcs tribuit apicatos terminules 5-petalos 

 decandros"; cf. Hort. Vind. II. (1772) p. 88. t 177. 



Linm: (il. vero in Suppl. (1 7> 1 ) p. 249 eandem speciem (sub 

 nomine Lythri Cupheae) in 15rabili.it> umbrofia bumentibaa crcs- 

 cere statuit; sed quum synonymum Hahamona Pinto Vandelli 

 citct, quod ad Cupheam JiaUamonam potius referendum est, rerte 

 duas species confudit et BaUamonae illius patriam etiam Cupheae 

 vi$co»i»»imae attribuit. Auctores posteriores omnes, banc speciem 

 in Brasilia crescere putantes, LDHTAKUM secuti sunt. 



48 



