61 



DE ANONACEARUM USU. 



62 



noso, cui etiam opii aliquantum adjicitur. Haecce me- 

 thodus admodum mihi praedicata est a cl. La Cerda 

 medico apud Paradoses experientissimo nee minus com- 

 mendatur Chevalieri auctoritale a Descourtilzio (Flo- 

 re medicale des Antilles II. p. 63). Decoctum imma- 

 turi fructus Anonae Marcgravii et muricatae in Bra- 

 silia aeque, atque in India occidentali A. glabrae, adhi- 

 betur ad siccandas sanandasque aphthas (ignes sacros), 

 quae solent oriri in gula et ore puerorum. Idem scriptor, 

 quem postremo allegavimus, commemorat, Anonae squa- 

 mosae semina principio tannico impleta, si cum vino 

 adusto infunduntur, levamen afferre iis, qui calculo ve- 

 xantur (ibidem p. 67). Veri veneui particulas non con- 

 tinent carnosa syncarpia Anonacearum Brasiliensium, 

 quamvis antiquiores referant scriptores (Marcgrav. edit, 

 a. 1648 p. 93; Piso ibid. 48; Soares de Souza Notic. 

 do Brasil. p. 194), quos Sloane (Hist. Jam. II. p. 169) 

 et alii non cunctanter sequuntur, fructum Anonae pa- 

 lustris esse venenatum aut certe nimia consumtum co- 

 pia nimio laedere frigore ventriculum. Verum praeter- 

 quam quod hie fructus non sit optimi saporis (odore 

 caseo putrido assimilatur, teste Pisone) nee comeda- 

 tur nisi magna in penuria, ilia opinio duxit originem 

 a feris Tupinambazes , qui fructum certo tempore ha- 

 beant venenatum, quo tempore ipso caucri maritimi 

 (Ocypodes) illis fructibus vescuntur; sin vero hae be- 

 stiolae sunt perniciosae, id inde est ducendum, quia ea- 

 dem aetate carpserunt fructus maturescentes Sapii au- 

 cuparii et Hippomanes Mancinellae, qui haud dubie 

 valde sunt noxii, unde a compluribus oceani navigato- 

 ribus est animadversum, illos cancros non nisi cum 

 magna cautioue posse comedi. 



Anonarum fructuum carnosorum, quae praeterea 

 memoranda videtur medendi facultas, est ilia, quod 

 per cataplasmata ulceribus et apostematis impositi ma- 

 turant ea atque expurgant Huic usui maxime inservire 

 Anonam spinescentem coguovi (Reise in Brasilien II. 

 p. 555) atque eodem nomine Annua foetida, quae per 

 omnes particulas acre redolet, uti fere Aristolochia 

 cymbifera , labiosa et al. mihi laudata est ab India 

 in provincia Rio Negro. In calidis istis regionibus haud 

 raro partes corporis exteriores nimio subitoque frigore 

 tactae intumescunt, quo magiio homines afficiuntur do- 

 lore neque artubus istis possunt uti. Indiani sanare 

 student hunc morbum balneis calidisque lavacris cum 

 infuso ramulorum corticis foliorumque hujus Anonae 

 foetidae. 



Folia Anonae reticulata* et minus muricatae 

 quoque, Marcgravii et squamosa? recens fricta odo- 

 rem spargunt ingratum, qui oritur ex oleo aethereo, 

 quod inest in cryptis telae cellulosae. Haec quoque aut 

 aqua fervida immersa aut cum oleo contrita adhibentur 

 ad maturanda apostemata. Folia Anonae palustris lau- 

 dat Wrightius pari esse odore atque frondes Sabinae, 



eodemque modo ilia quo fructus excutere ex alvo 

 vermes. 



Quos adhuc commemoravi usus Anonarum medicos, 

 ii non transgrediuntur medicinae domesticae limites; 

 in pharmacopoliis Brasiliauorum vero non nisi fructus 

 Xylopiae sericeae, grandiflorae et frutescentis depo- 

 nuntur pro remediis. Iu his fructibus magna inclusa est 

 copia olei aetherei aromate acri, in magnis cellulis 

 globosis, quod ipsum iis impertit saporem, qui licet 

 similis sit piperis, tamen levior simul et nobilior atque 

 palato quorundam est accommodation Plane ill! fere 

 congruunt cum fructibus arboris istius Guineensis, quam 

 Dunalus nomine Anonae aethiopicae, A. De Candol- 

 lius Habzeliae aethiopicae descripsere, ego vero ge- 

 neri Xylopiae adnumerandam esse putavi. Olim haec 

 medicina appellatione Piperis aethiopici vel Grano- 

 rum Selim etiam apud Europaeos erat in usu, hodie 

 vero e copia medica abiir, nee scio an non nisi in Gui- 

 nea et oriente soleat adhiberi. Apud Persas venit ilia 

 materies auctore Roylio (L c.) nomine VilfU-ool-Sou- 

 dan, i. e. piperis africani. 



Mihi quidera hi fructus non videntur esse indigni, 

 qui nostris pharmacorum copiis adjungantur, quum ma- 

 xime valeant ad firmandum ventriculum et intestinorum 

 canalem atque systema nervorum inprimis alvi adstrin- 

 gant; unde sunt habeudi inter principia, quae incitant 

 et carminativa. Ubi non juste procedit concoclio nec^ 

 uti par est, segregantur faeces tabescente colo et in- 

 testino recto, ibi admodum laudaverim iufusum cum 

 Quassia conjunctum. Si , id quod afHrmare non dubi- 

 taverim, Uvaria febrifuga Humb. Mss., quae ab Hi- 

 spanis ad Orenocum fluvium habitantibus audit Frutta 

 de Burro, vel Anona xylopioides Dun. (Anonae. 

 p. 117) , non specifice discedit a Xylopia grandiflora, 

 huic plantae est latissimum imperium et simul illam in 

 fructibus varietatem quandam explicare materiae non 

 abhorret a veri similitudine; unde non est^ quod admi- 

 remur, illam non solum juvare ventrem et discutere 

 inflationism, sed simul febres quoque repellere; et ibi 

 maxime videatur adhibenda, ubi febris apparet propter 

 magnam ventris infirmitatem neque canalis intestinus 

 squalore est refertus. Jam alio quodam loco (Reise 

 in Brasilien II. p. 550) commemoravi, fructus solere 

 colligi, priusquam plane suit maturi, eorumque vim posse 

 conferri cum baccis Myrtacearum, quas nominant Piper 

 jamaicense. Fructus Xylopiae sericeae cum prioribus 

 consentiunt et sapore et potestate, sed magis videntur 

 idonei ad deponendum in pharmacopoliis, quippe qui diu- 

 tius aroma vivum retineant Fructui Xylopiae frutescen- 

 tis est aroma nobilius neque tantum acris istius et piperi 

 similis partis , quantum illarum utrique, unde concluserim, 

 minus banc movere canalem intestinum, quam illam, sed 

 magis nervos et haud scio an etiam diaphoresin. Portio 

 horum fructuum, qui, priusquam adhibeantur, in umbra 



