63 



DE ANONACEARUM USU. 



64 



debent siccari, est 6—20 granorum, si integri, aut toti- 

 dem adjeclis, si per infusum offeruntur. In patria ipsa 

 frequentissime hi fructus loco genuini piperis condiunt 

 cibos quotidianos, atque inprimis sese accommodant pis- 

 cibus carnibusque. Decocti cum radice Galangae dentium 

 cariem et oris malum odorem removere feruutur. Xy- 

 lopiam muricatam et glairam compertum est habere 

 et lignum amarissimum et corticem fructumque ac co- 

 ctam facillime communicare cum aqua illam amaritudi- 

 unde in Jamaica vocatur Bitterwood et a Patr. 



nem 



Brownio insignitum est nomine Xylopicron. Quum 

 mihi e Brasilianis familiae hujus speciebus non sit nota 

 aliqua planta, quae tanta sit amantadine, id contra 

 possum affirmare, quod Aubletius (Flor. gujan. II. 

 p. 608) monet de Gnatteria Ouregou, inesse in hujus 

 cortice foliisque et fructu partes quasdam aromaticas, 

 quamvis non ita validas, quam in illis Xylopiis; quae 

 res omnino in omni ordine etsi exiguo modo satis est 

 divulgata. 



Postremo de usu harum plantarum domestico atque 

 solemni haec sunt memoranda. Anonae palustri est 

 perlonga radix suberosa, quae pro cortice inservit va- 

 sis concludendis. Plurimae Xylopiae, inprimis frute- 

 scens, praebent corticem lentissimum (Embira vel 

 Ibira vocant Tupi), qui pro libro consumi potest. Li- 

 gnum complnrium Guatteriae specierum (uti G. villo- 

 sissimae, nigrescentis , flavae, australis) etsi non fir— 

 mins et densius est, tamen satis illud lentum, ex quo 

 vasa quaedam effingantur. Fortasse eodem modo idoueum 

 est ad partes plaustrorum faciendas, quo e ligno Guat- 

 teriae virgatae in Jamaica axes et aliae curruum par- 

 tes formantur. Brasiliani internoscunt Pindaiba branca 

 et preta (albam et nigram). Vox Pindaiba orta est, 

 id qnod jam monuit St. Hilarius, e lingua Tupi et 

 signiiicat lignum arundinis piscatoriae, ad quas ramuli 

 propter levem et flexibilem naturam apprime quadrant. 



Caudices ramulique Xylopiae frutescentis , emargina- 

 tae aliarumque Anonacearum in solum conditi facillime 

 agunt radices, et cum magna conspexi admiratione, par- 

 tes sigillatim decisas, ubi in humido solo sunt defos- 

 sae, mox egisse radices et superne densam effecisse 

 coronam; unde vivae potissimum vepres ex illis solent 

 effici atque ad munimenta cratibus extruenda arbores 

 istae non deterrimam videntur praebere materiam. Xy- 

 lopiae frutescentis caudices dissectos atque solo vel 

 inverso ordine commissos facillime radices agere et sur- 

 sum densos effundere ramos, in locis depressis secun- 

 dum fluvium Inhumerim observavi. (Reise I. p. 157.) 



Quod adtinet ad diversas physicales virtutes, quae 

 in lignis hujus familiae deprehenduntur, illud, in quo 

 maximum sui pondus inveni, est arboris, quae in pro- 

 vinciae St. Pauli nominatur Pindaiba preta quamque 

 suspicor Guatteriam esse flavam aut aliam, quae istuc 

 vigent, specierum Guatteriae, Hoc lignum nunc est pon- 

 deris specifici zz 0,839, postquam viginti annos situm 

 erat loco arido. Est telae densae ac lentae atque co- 

 lons cano-flavescentis, qui introrsum fit obcurior. Pro- 

 xime ei adstat lignum Araticu do Mato, quam insi- 

 gnivimus Rolliniam silvaticam. Est pondere ;= 0,530 

 et mollius et colore paulo priore pallidius languidiusque. 

 Duguetiae Spixianae lignum e regione fluvii Amazo- 

 num et colore et textura est simillimum, cujus pondus 

 est — 0,70. Pindaiba branca e St. Pauli provincia, 

 aut Xylopia sericea aut frutescens , est ±s 0,626 et 

 colore paulo fuscato. Anonae crassiflorae est densus 

 suberosusque cortex et lignum spongiosum albescens 

 ponderis = 0,574. Haec ligna omnia prae se ferunt 

 magna vasa punctata et fibras tenues gracilesque. In 

 caudice Anonae crassiflorae radii medullares forman- 

 tur cellulis pachypleuris atque, nisi fallor, ligni pars 

 magnis cellulis componitur et pellucidis, quae passim 

 pertusae sunt poris seriatis. 



