107 



DILLENIACEAE : DAVILLA. 



108 



£. Willdenowii: ramulis scabridis pilosiusculis ; foliis ma- 

 jusculis subcoriaceis elliptico-subobovatis obtusis rotundatisve, 

 basi subacutis , integris, supra glabris, subtus ad nervos ap- 

 presse pilosis subsericeis, utrinque asperis, nervis combinatis; 

 racemis paucifloris appresse villosiusculis, pedicellis capillaceis, 

 floribus parvulis ; calyce subsericeo-puberulo ; indumento ferru- 

 gineo, calycis subaureo. 



Planta per omnem Brasiliam tropicam frequens et sub variis terrae 

 coelique conditionibus diversas, quas exhibuimus , varielates sis lens ; ha- 

 bitat praesertim locis apricis siccioribus, solo arenoso, in margine silva- 

 rum caeduarum, inter frutices et sepes campestres. Tradunt earn e 

 provincia Rio de Janeiro fere omnes Botanici, et a fluvio Rio Doce us- 

 que ad fines prov. S. Caiharinae in silvis primaevis haud infrequentem 

 notavit Aug. St. Hilaire ; item in provinciis S. Pauli , Minarum, Bahiae, 

 Pernambuci observala est usque ad Amazonian fluvium. PL Vaga. 

 Crescit extra Brasiliam in regno Chitensi , per Surinamum^ Guganam et 

 in insnlis Antillensibus. 



18. DAVILLA TENUIS Eichl. foliis parvis subcoriaceis 

 ellipticis repando-sinuatis , supra glabris subtus ad nervos pu- 

 berulis, utrinque asperis, nervis in serraturae sinus productis; 

 paniculis compositis, pedicellis capillaceis flores superantibus ; 

 sepalis pericarpicis subpyriformibus subcoriaceo-membranaceis 

 glabrescentibus. 



Davilla asperrima var.: glabrior petalifera Benlh. in Herb. 

 Spruce n. 747. 



Caulis ut videtur scandens, ramosus; rami teretes, verru- 

 culoso-scabri, cortice solubili; innovantes debiles, appresse pu- 

 beruli. Folia 10—20 liu. lg., 6 — 12 lin. It., utrinque obtusa 

 vel rotundata, nascentia utrinque acutiuscula, nervo medio ex- 

 currente submucronulata , siccatione fusca, lucidula; nervis te- 

 nuiter reticulatis, subtus elevatis, lateralibus 7—10, marginem 

 versus subito arcuatis in sinuum regularium angulos mucronu- 

 lis prodeuntibus (nee, ut apud congeneres in serraturae dentes 

 productis). Petiolus 3—4 lin. lg., canaliculars, alis angustis 

 revolutis nee conniventibus. Flores in paniculas more com- 

 positas foliosas dispositi; pedunculi subangulosi; pedicelli ul- 

 timi teretes, 3— 4'" lg., tenuiter puberuli, scabrelli. Bracteae 

 infimae foliiformes, superiores ovatae vel late ellipticae, mem- 

 branaceae , parvae , extrinsecus puberulae , deciduae. Sepala 

 subcoriacea, obovato-subrotunda, extus puberulo-hirtella, mar- 

 ginibus ciliolata, intus glabra. Corolla calyce brevior, foliolis 

 3, oblongo-obovatis, integerrimis, caducissimis. Filamenta in- 

 clusa, subito incrassato-dilatata, haud producta, antheris sub- 

 orbicularibus, obliquis. Ovarium glaberrimum; stylus flexuo- 

 sus, stigmate magno. Semina non vidi. Sepala pericarpica 

 pallide flavescentia , scabriuscula, 3 lin. aequantia; suffulcien- 

 tia basi immutata. 



Species a congeneribus facile distinguenda foliis parvis, pedicellis capil- 

 laceis, sepalis pericarpicis tenuibus. Cum Davilla asperrima Splitg. = 

 Davilla lucida Prsl. nullain fert similitudiuem. 



Habitat in vicinia Santarem prov. Paracusis Aug. m. florens et fruc- 

 tifera: Spruce n. 747. PI. Najas. 



19. DAVILLA MULTIFLORA St. Hil. scandens, ramu- 

 lis angulosis scabriusculis glabris; foliis coriaceis ellipticis vel 

 oblongis utrinque obtusis rotundatisve vel apice subproductis in- 

 tegerrimis vel subrepandis, utrinque laevibus glabris vel subtus 

 ad nervos pilosiusculis; paniculis amplis multifloris calycibus- 

 que glabrescentibus vel subsericeo-pilosis ; petalis 5 integerri- 

 mis; sepalis pericarpicis globosis testaceis, diametro 3-lineari. 



Tetracera multiflora DC. Syst. 1. 400. Prodr. L 68. Deless. 

 lc. Sel 1. L 69. 



Davilla macrophytta St. Hil. Fl. Bras, merid. I. 18. 



Davilla multiflora St. Hil. PI. us. n. 22. p. 5. St. Hil. et Tu- 

 lasne in Ann. des Sc. nat. II. serie XVII. 130. 



Var. /?. acutangula: foliis minus coriaceis acutiusculis 

 margine subrecurvis subtus asperulis; inflorescentiae axibus 

 tortuosis acutangulis; sepalis pericarpicis minus testaceis. 



Rami striati, cortice albido, rimoso; hamuli fusci. Folia 3 — 6 poll. 

 lg., IY2— '3 poll. It., petiolo 3 — 6-lineari, supra lucida, subtus opaca, nervis 

 lateralibus 10 — 16 supra subplanis combinatis vel anterioribus productis. 

 Pamcvla semipedalis et ultra, ramosissima, multiflora, axibus in forma nor- 

 mal! subanguloso-tortuosis. Bracteae ad divisuras primarias majores, in- 

 fimae foliiformes, ad secundarias sensim decrescentes , ad ultimas obso- 

 letae vel deficieutes. Pedicelli ultimi flore breviores, 1 — l x / 2 -lin., flore 

 sub anthesi 4 — 5 lin. aequante. Calycis phylla orbicularia, more inaequalia. 

 Corolla quam apud congeneres multo diutius persistens, calycem superans. 

 Stamina subito dilatata; antherae orbiculares. Ovarium glaberrimum; 

 stylus cougenerum. Sepala pericarpica laevigata, suhlucida, f uscescentia ; 

 suffulcientia basi indurata. 



Pulchra haec species prae congeneribus insignis foliis laevibus, pani- 

 culis floribundis, petalis diutius persistentibus. 



Habitat in campis prov. Minarum et Gogazensis intersitis arboribus 

 retortis ; Gardner n. 1493. 4089. 4401. ; prope Ouro Prelo : Ackermann ; 

 in districtu Minarum Novarum: St. Hilaire, M.; secundum fluvium Ba- 

 gagsm in prov. Gogazensi: Pohl; in prov. Piauhiensi: Gardner n.2464; 

 inter frutices secundum fluvium Japurd : M. — Var. : prope S. Carlos 

 ad fiuv. Rio Negro prov. do Alto Amazonas ; Spruce n. 3468. Pi. Vaga. 



C. lncertae sedis. 



20. DAVILLA GRANDIFLORA St. Hil. et Tul. „glabra, 

 ramulis scabriusculis; foliis ellipticis obtusissimis utrinque 

 scabris; paniculis terminalibus axillaribusve foliosis laxis pau- 

 cifloris; pistillo unico." 



Davilla grandiflora St. Hil. et Tulasne in Ann. d. Sc. nat. 

 II. Serie. XVII. 131. 



„Folia 5—11 centim. lg., 5—8 It." (1. c.) Non vidi. 



Hujus stirpis affinitates dubiae, quum e diagnosi non pateat, utrum se- 

 pala pericarpica invicem sint appressa an potius sese recipientia. Suspicor 

 a litem e „pistillo unico", quod quidem exstare non videtur, nisi in sectione 

 secunda (sepalis pericarpicis sese recipientibus) , huic adscribendam esse 

 Davillam grandifloram. Quae quum ita essent, glabritie ab omnibus Da- 

 villis pistillo unico praeditis dignosceretur, praeter D. multiftoram. Ab hac 

 autem secundum diagnosin differt panicula pauciflora foliisque scabris. 



Crescit in prov. Mato Grosso: Herb. Imp. Bras., Gaudichaud. 



