DE DILLENIACEARUM RATIONIBUS GEOGRAPHICIS. 



In Dilleniacearum commentatione nostra descripSae 

 sunt species 54 {Tetracera surinamensisMiQ. in observa- 

 tion, supra ST.), quae generibus 7 continentur. Quorum 

 generum omnium a&Delimearum tribum spectantium haec: 

 Curatella , Pinzona , Doliocarpus , Empedoclea et Dacilla 

 non nisi inter Tropicos Novi Orbis offenduntur , Delima 

 autem atque Tetracera quoque in zona calida Asiae et 

 Africae inveniuntur, haec Tetracera eadem fere numerorum 

 ratione distribula, ilia autem majore copia quam in Ame- 

 rica. Totius autem Dillenearum tribus haud minus varias 

 quam pulchras complectentis formas nullum invenias in 

 America civem *), late vero illas disseminatas inter Tro- 

 picos Veteris Orbis et in Japonia ; majorem autem copiam 

 et maximos numeros adipiscuntur in Australia, generibus 

 Hibberlia, Pleurandra, Hemistemma et Candollea, tam ha- 

 bitus eleganlia quam florum venustate conspicuis. 



Unicum est genus Empedoclea inter ilia americana 7, 

 quod solum intra fines Brasiliae comprehendatur, 36 vero 

 specierum 54 descriptarum enumeramus, quae extra Bra- 

 siliam haud offenduntur; 9 invenies quae et intra et extra 

 Brasiliam disseminatae sunt; reliquas 9 recepimus quam- 

 vis extrabrasilienses duplicem ob causam, illas, quas quum 

 in terris finitimis Guyana, Surinamo etc. latius sint distri- 

 butae forte in Brasilia aequatoriali detegendas speramus, 

 alias autem, uti novas Curatellam Grisebachianam, Pinzo- 

 nam calineoidem, Dacillam vaginatam ob momenta quaedam, 

 quae generis characteribus emendandis vel locupletandis 

 inservirent. 



Praeter illas 54 in Floram Brasiliensem receptas vel 

 ad synonyma sua redactas omnino 13 species in libris 

 botanicis descriptas reperies , quae hucusque in America 

 sunt inventae, nempe: Tetracerae acuminata DC, erecta 

 Moc. et Sesse, lutea Spreng., Perriniana Spreng., alata 

 Presl, rhamni folia PresL, salici folia Presl, Doliocarpi 

 strictus Poir., pubiflorus Miq., Delimae mexicana Moc. et 

 Sesse, guyanensis Rich., Curatella alata Vent., Recckia 



*) Genus Othlis Schott olim DMeneis adscriptum cum Dollocarpo in- 

 timo coimubio adeo est conjuuctum, ut synonymon hnic adnumera- 

 verimus, attamen subgeneris notione ei concessa , antherarum in ala- 

 bastro situ certo circumscripta. 



mexicana Moc. et Sesse 4 '•■*), Accedit Tetracera mexicana 

 Eichl. in observatione , supra 81 , commemorata neque 

 tamen descripta. Inter has 14 autem eligamus species 5, 

 Telraceras luteam Spreng. et Perrinianam Spreng.^ Do- 

 liocarpum striclum Poir. , Delimam guyanensem Rich., 

 Curatellam alatam Vent. , quae quum pleraeque characte- 

 ribus generi, adeo sibi ipsis repugnantibus **) ab auctori- 

 bus sint praedicatae vel nimium dubiae, sine ullo scien- 

 tiae damno plane negligi possunt; unam denique affero 

 speciem ex ordine plane expellendam, Doliocarpum pubi- 

 jlorum Miq. (Linnaea XIX. 432), quae Bixacearum ge- 

 neri Banarae Aublet rectius adscribitur. Restant igitur 

 praeter supra descriptas solum 8 species respectu dignae 

 in America provenientes. 



Quod nunc Dilleniacearum per Americam tropicam 

 distributionem altinet, imprimis monemus, non iisdem gen- 

 eribus et iisdem rationibus sub variis coeli conditionibus eas 

 esse disseminatas. Duae praesertim Florae regiones di- 

 versis formis ornatae in oculos cadunt, altera America 

 centralis ab isthmo Panamensi usque ad Cancri Tro- 

 picum, altera America australis cum insulis Antil- 

 lensibus. Hujus autem districtus iterum tres regiones* 

 secundum formas quasdam peculiares discernimus, non ejus- 

 modi tamen uti illae discrepantes. Quae , quamvis fines 

 haud exacte cum politicis congruunt, satis accurate cir- 

 cumscribi possunt: 1) Brasilia et Peruvia (terrae in 

 austro orbis Aequatoris) , 2) Guyanae et Columbia 

 (terrae continentes ad septentrionem Aequatoris) 3) In- 

 sulae Antillenses. Insequitur index, quo facilius 

 distributionem generum per dilionis Dilleniacearum distric- 

 tus ita determinates intelligas, numero specierum indicate, 

 non solum earum, quae in regione unaquaque in univer- 

 sum offenduntur, sed etiam formarum diversis regionibus 

 communium nee non cuivis peculiarium: 



*) Genus Recchia M09. kt Sesse praeter descriptionem brevem et ih- 

 completam in DC. Syst. I. 411 et iconem ineditam prorsus incogni- 

 tum, forte Pinzonae Mart, et Zucc, affine. « 



**) Tetracera lutea Spreng. flos monogynus, capsulae 3. — Tetracera 

 Perriniana Sprbng. flos monogynus , capsulae 4. Spreng. neue 

 Entdeck. I. 164. 



