125 



MAGNOLIACEAE : TALAUMA. 



126 



per frusta irregularia cohaerentes vel segregatim inde 

 ab apice versus basin a gynophoro solvantur, par- 

 tibus autem inferioribus cum seminibus in toro per- 

 sistentibus ejusque superficiem alveolatam reddentibns. 

 Semina in gynophori foveolis peracta dehiscentia se- 

 minuda, demum in chorda fdorum spiralium pendula. 

 Testa drupacea coccinea. 



Arbores speciosae vel frvtices. Folia per- 

 ennantia coriacea integerrima. Flo res terminates 

 bracteolis spathaceis 1 — 2 involucrati ; bracteolis 

 cum ochreis stipularibus peruUsque demum hinc fis- 

 sis. — Crescunf inter Tropicus Americae et Asiae. 



A. Styli decidui. 

 (B. Styli persistentes. Spec, asiaticae.) 



1. TALAUMA OVATA St. Hil. glaberrima : foliis ovatis v. 

 ellipticis v. obovato-rotundis , utrinque obtusis v. apice subacutis 

 rarius rotundatis; petalis 6^-9; fructu subgloboso-ovato areolato, 

 areolis breviter rhombeis apice integris, carpidiis in dehiscentia 

 per frusta majora combinatis, singulis demum non ab invicem se- 

 cedcntibns, gynophoro clavato. 



Tabula nostra XXVIII. XXIX. 



Talauma ovata et T. Sellowiana St. Hil. Ft. Bras, mcrid. 

 I. 21. t. 4. A. B. 



Talauma fragrantissima Hook. Ic. III. t. 208 — 212. 



Arbor speciosa, 20—30 pcd. alta, habitu Magnolias boreali- 

 amcricanas aemulans. Rami cortice laevigato subinde Icnticelloso. 

 Folia 2—7 poll, longa, l 1 /*— 4 poll, lata, saturate viridia, supra 

 nitida subtus lucidula, eleganter reticulato-venosa; petiolus 1 — 2« 

 poll., supra planus, ochrea delapsa ad margines calloso-cicatrisa- 

 tus, cicatricibus saepe eleganter transverse rimulosis (id quod 

 efficitur alacri petioli elongatione post ochrcam delapsam). Bracteo- 

 lae spathaceae 1 — 2. Alabastri ovoidei diam. 1%-, floris sub 

 anthesi 2 — 2 % -poll. Sepala cum petalis campanulatoconniventia, 

 elliptica, obtusissima, dorso herbaceo - glaucescentia intus albida. 

 Petala albida, elliptico- v. oblongo-obovata passim suborbicularia, 

 uti sepala crasso-coriacea. Stamina linearia, acuminata, carnosa. 

 Fructus pugni magnitudine, nigrescens et verruculis albidis in- 

 spersus; areolae vix duplo longae ac latae; frusta, secedentia valde 

 irregularia et rimosa, initio per spatium breve sub gynophoro ho- 



rizontaliter patentia, mox delabentia. 

 grantissimi. 



Flores et fructus fra- 



Talaumam Sellowianam St. Hil. ab ejusdem auctoris T. ovata 

 nullo modo, ne varietatis quidem dignitate, posse distingui, not is ab ill. 

 St. Hilaire laudatis prorsus sibi noa constantibus , e speciminibus authen- 

 ticis cognnvi. Nee minus T. fragrantissima Hook, nullo charactere a 

 T. ovata differt. 



Crescit in silvis prope Ypanema et Sorocaba prov. S. Pauli : M., 

 Sello; in paludosis Serra dos Orgaos: Gardner II. coll. n. 305.; in 

 prov. Minarum, e. gr. ad praedium Boa Vista secundum fluvium Rio 

 de Machado, in parte occidentali, quern vocant Certao et in paludosis 

 prope praedium Olho d?Agoa : Widgren, Lindberg, Stephan, St. Hilaire. 

 Novembri in Januarium floret. Brasiliensibus vocatur Pin ho do 

 Brejo i. e. Pinus paludum , propter fructum strobiliformem et ha- 

 bitationem paludosam. Pi. Dryas, Oreas. 



2. TALAUMA DUBIA Eichl. juvenilibus pedunculis spathis- 

 que, foliorum petiolis nervoque medio subtus et ochrea stipulari 

 flavido-pilosiusculis demum glabresccntibus ; folivs oblongo-ellipti- 

 cis, utrinque obtusis vel subacutis, rarius apice subacuminatis; ala- 

 bastro subapiculato; petalis 6 — 9 obverse oblongis; gynaeceo flavido- 

 tomentello. 



Rami florifcri sursum subincrassati , praesertim infra spathas 

 vel earum vestigia indumento brevissimo rigidulo denso sensim 

 evanescente obducti. Folia 5 — 12 poll, longa, 3—6 lata, tenui- 

 coriacea, utrinque lucidula, nervatura praecedentis; petioli 1% 

 — 3 poll, longi, fabrica praecedentis nisi juveniles fugaciter pilo- 

 siusculi; ochrea stipularis demum hinc fissa. Spathae 1—2. Ala- 

 bastrum ovoideum, obtuse apiculatum, I 1 /, poll, longum; flos ex- 

 pansus 2 — 2V?-poll. Sepala et petala praecedentis nisi angu- 

 stiora apiceque magis attenuata. Gynaeceum e carpidiis 30 — 80 

 conflatum ; his superiore parte subabrupte extuberantibus imprimis 

 post stvlos delapsos gynaeceum conspicue gibbosum reddentibus; 

 tomentum minutum flavicans fere cerinum. Fructus haud observati. 



A praecedente specie bene distinguitur complurium partium pube- 

 scentia, foliis sepalis petalisque august ioribus aliisque notis levioris mo- 

 iiit-nti, ut alabastris apiculatis, gynaeceo regulariter gibboso etc. — ■ Ma- 

 xiniain contra praebet similitudinem cum stirpe mexicana, Talauma ma- 

 crocarpa Zucc. (Abh. Miinchn. Akad. 1837. 369. t. 1. 2.), tantam pro- 

 fecto , ut specimina florifera nulla alia nota, nisi partibus imprimis floribus 

 in brasiliensi omnino paullo debilioribus dignoscere valeam. Quae quum 

 ita esseut, dubius haesitavi, mini utramque sub una conciliarem specie. 

 Attamen, fructibus nostrae stirpis adhuc ignotis, in T. macrocarpa autem 

 valde singularibus et pluribus notis ab austro-americanis discrepantibus, 

 plantas hasce tot terris sejunctas potius pro tempore specierum distincta- 

 rum titulo salutare , quam eas fortasse bene distinctas incaute confundere 

 malui et studiis ulterioribus commendatum esse velim, utrum revera eidem 

 speciei sint adscribendae necne. 



Habitat in Brasilia orient alt : Pohl , Schott. Dryas, Oreas f 



TABULAE EXPLICATAE. 



Tab. XXVIII. XXIX. Talauma ovata, p. 125. 

 Sigla vid. ad calcem Berber id earum. 



Magnoliac. 



18 



