133 



WINTERACE AE : DRIMYS. 



134 



1. DRIMYS Forst. 



Dbuhys Forst. Char. Gen. 83. t. 42. Nov. Act. Upsal. III. 

 181. Linn. fit. Suppl. 43. Juss. Gen. 280. Lam. Diet. 11. 

 330. III. t. 494. DC. Syst. I. 442. Prodr. 1. 78. Deless. 

 lc. I. t. 83. St. Uil. PL us. t. 26 — 28. Ft. Bras, mericl. I. 

 24. Meissn. Gen. 3. (o.) Endl. Gen. n. 4742. CI. Gay FL 

 Chit. I. 60. Miers in Ann. Nat. Hist. 111. Ser. 11. 37. 42. 

 F. Miill. PI. Vict. 1. 20. Benlh. et Hook. f. Gen. PI. 1. 17. — 

 Tasmania R. Br. ex DC. Syst. I. 445. Prodr. I. 78. Deless. 

 lc. I. t. 84. A. Rich. Serf. Astrolab. 50. t. 19. Meissn. Gen % 

 3. (5.J End/. Gen. n. 4741. Hook. f. FL Tasm. 10. Miers 

 I. c. 109. 110. - Winteba Murr. Syst. 417. Willi Spec. 11. 

 1239. Humb. et Bonpl. PL aequinoct. I. 205. t. 58. — Win- 

 terana Soland. Med. Obs. V. 46. t. 1. — Magellana Commers. 



Mss. ex DC. 



Flohes hermapbroditi v. abortu polygamo-dioici, 

 staminibus in fern, omnino aborientibus, ovariis in masc. 

 depauperatis. Sepala in involucruni prorsus occlusum 

 connata, per anthesin subregulariter in partes 2 — 3 

 solnta, pellucido-pnnctata, membranacea, decidua vel 

 subpersistentia. Petala 6 - nunierosa, pellueido-pun- 

 ctata, linearia usque lanceolata. Stamina nunierosa 

 rarius subdefiuita; filamenta teretiuscula; antherae 

 loculi extrorsi, subrotundi, deorsum divergentes. Pol- 

 len tetraedrico-compositum; granula partialia medio 

 verruca hyalina aniiulo parvo circumdata instructa, inem- 

 brana extima granulosa. Carpidia 1 — 12; stigma ses- 

 sile subterminale verruciforms vel cristae papillosae 

 instar in ventre decurrens. Ovula 2 — 24, 2- vel sub- 

 4-seriata, campylotropa, horizontalia vel subpeudula, 

 rhaphe valid**) infera. Fructus baecaceus; baccae 

 pulpa tenui refertae, pericarpio carnoso v. ineinbraua- 

 ceo. Semina curvata, cochleae- v. subreuiformia; te- 

 sta tenui -Crustacea, nigra nitida, rbapbe extrinsecus 

 notata; embryo microscopicus obcordatus. 



Arbores v. frvtices, ligno vasis Qpraelef pri- 

 maria spirifera) omnino destituto et e cellulis pros- 

 enchymaticis simili ac in Gymnosperniis ratione ma- 

 cula tis conflato; foliis manifeste pellucido-puncta- 

 fis; pedusculis 1- florin v. in mnbellam divisis, sae- 

 pius supra bracteas squamiformes ad caulis apicem 

 corymbose congestis; floribus albidis. Crescunt 



per Americam a regno Mexicano usque ad f return 

 Magellan, in Borneo, Australasia et in Nova-Zea- 

 land ia. 



1. DRIMYS WINTERI Forst. 



„ Tabula nostra XXX. XXXI. 



Drimys Winteri Forst. Char. Gen. 84. t. 42. Hook. f. Ft. 

 Antarct. II. 229. 



*) Rhaphe in his ovulis prorsus speciem praebet, ac si funiculus qui- 

 dam umbilicalfs ovulo per totam longitudinem adnatus esset, id 

 quod praecipue in semine maturo facile observare licet. (Conf. 

 iconem nostratn.) 

 Winterac 



Arbor 4 — 60 ped. alta, cortice cinerascenti-albido nitidulo 

 vestita. Folia forma magnitudineque maximopere varia, a linear! in 

 orbicularem ludentia, plcrumquc obverse oblonga v. obverse lanceo- 

 lata, basi semper angustiora magisque attenuata quam apice solem- 

 niter obtuso v. subrotundato; V, — 6 poll, longa, % — 2 poll, lata, 

 coriacea passim rigida, margine utpiurimum rcvoluta, supra lucida 

 saturate viridia, subtus saepissime punctulis creberrimis albidis 

 quasi glauco-irrorata opaca; nervo medio valido utrinque praeser- 

 tim subtus elevato, reliquis vix manifestis ; petiolo semitcreti 1 — 10 

 lin. longo. Peduxculi ex axillis foliorum summorum et supra bra- 

 cteas squamiformes ad apicem ramuloruin corymbose congesti (ra- 

 mult (amen terminati sunt per gemmam squamosam acutam, quae de- 

 nuo in surculum foliosum caulis continuationem efformantem cxplica- 

 tur), saepe numerosi, 1-flori vel in pedicellorum umbellam 3 — 10- 

 floram divisi, ab % usque 4 poll. lg. , teretes graciles. Bracteae 

 membranaceae, plerumque longc ante anthesin delapsae, primariae 

 sacpius lanceolatae minimae raro latiores usque pollicares, secunda- 

 riae (ad basin umbeHac) lobis calvcinis consimiles v. rarissimc una 

 alterave folio caulinis conformi nisi minorc substituta. Alabastra 

 ovato-subglobosa, breviter apiculata. Flores aperti inter 4—12 

 lin. diam. varii. Lobi calycini suborbiculares concavi, 2 rarissime 

 3; petala 6 — 30, lanceolata — linearia, primum patenter subcam- 

 panulata mox flaccide contorquentia. Genitalia in glomerulum 

 parvum centrum floris occupantem conferta; stamina nunierosa; 

 carpidia 4 — 12, oblique obovata, dorso gibba, stigmate verruci- 

 forms Baccae % — %-pollicares , basi in stipitem breveni atte- 

 nuatae, pericarpio tenui. SE3HNA pauca — cc. 12, cocbleaeformia. 



Haec stirps pro regionum, temperaturae, altitudinis, soli discrimine 

 stupenduui in nioduin variatur et omnibus notis, quae ullis conditionibus 

 inimutari possuut, statura et habitu, omnium partium forma magnitudine- 

 que consistcntia et pcrsistentia adeo exercetur, ut formae extremae toto 

 coelo divcrsae appareant et revera ab omnibus fere scriptoribus pro spe- 

 ciebus bene distinctis habitae sint. Jam autem monuit ill. J. D. Hooker 

 in Flor. antarct. II. 229., omnes Brimydis form:is in America provenien- 

 tes sub uuica specie conciliandas esse. Qtiaui sententiam, etiamsi cl. Miers 

 (Ann. Nat. Hist. III. Ser. II.) vehemeutcr earn repudiaverit species contra 

 uumerosas constituendo, niliilominus nos train fa cere non baesitavimus, post- 

 quarn contigit, maximam speciminum copiam ex omni Americae australis 

 et centralis parte collectorum examinare eaque cum authenticis plerorum- 

 que auctorum comparare. Ita persuadere nobis coacti sumus , non solum 

 omnia discrimina ab auctoribus laudata imprimis in foliorum forma et pe- 

 dunculorum indole posita firmitate carere, sed etiam aliquam dilTerentiatn 

 ullius stabilitatis vel dignitatis revera non existere*). Quae quum ita sese 

 babeant, omnes bujus stirpis formas accuratius describere inutile visum est 

 et eas comprchendimus sub insequentibus 5, quas pro tvpicis et quasi spe- 

 ciei limitibus existimarnus. 



Forma a. magellanica: habitu robusto; foliis rigide coria- 

 ceis, late ellipticis v. obovatis usque obverse oblongis, obtusis re- 

 tusisve v. rotundatis: pedunculis in ramulorum apice paucis, ple- 

 rumque 1-floris. 



Tabula nostra XXX. Fig. II. 



Winleranus cortex Clus. Exot. 75. 



Arbor aromalica Magellanica Sebaldus de Wert in lilt, ad 

 Clusium, Exot. 76. 



? Cortex Winteranus acris sive Canella alba J. Eauh. ct 

 Chert. Hist. PL lib. IV. cap. XIX. 460. 



Laurifolia Magellanica cortice acri C. Bauh. Pin. 461. 



Boigne cinnamomifera olivae fruclu Feuill. Obs. II. App. 

 Hist. pi. med. 10. t. 6. 



Periclymenum rectum foliis laurinis cortice aromatico Shane 

 Phil. Transact. XVII. 923. I. 1. f. 1. 2. 



*) Quod e. gr. species altinet a cl. Miersio propositas, non ita raro 



specimina observavi , eodem loco ab eodem botanico collecta et 



evidenter ad eandem formam (fortassc ad tandem arborem) pertinen- 



tia, quae notis duarum adeo trium illarum „specierum" gaudebant. 



10 



