135 



WINTER ACEAE: DRIMYS. 



136 



Drimys Winleri For at. Char. Gen. 84. t. 42. (m — %}. Nov. 

 Act. Vpsal. 111. 181. Linn. f. Suppl. 269. Lam. Diet. II. 331. 

 DC. Syst. I. 143. Prodr. 1. 78. cum variet. Hayne Arzneigew. 

 IX. t. 6. Hombron et Jaquinet Voy. fasc. IX. PL phanerog. 

 t. 19. CI. Gay Fl. Chil. 1. 63. Miers in Ann. Nat. Hist. 111. 

 S. II. 45. Contrib. to Bot. t. 25. A. ex Miers. 



Winterana aromatica Solander Med. Obs. V. 46. t. 1. 

 Woodw. Med. IV. t. 226. Comment. Soc. Gott. IX. i. 7. Nees 

 Offiz. Pfl. (DusseldO t 570. 



Winlera aromatica Murr. Syst. 507. App. med. IV. 557. 

 Willd. Spec. 11. 1239. Pers. Enchir. II. 84. Humb. et Bonpt. 

 PL aeqvin. I. 209. 



Drimys punctata Lam. Diet. II. 330. III. t. 494. f. 1. 

 et 2. m — z. (icon Forsteriana). 



Drimys aromatica Descourt. FL med. Ant. I. 188. t. 40. 



Haec forma prae ceteris siguificatur habitu $pisso robusto rigido. 

 Magnitudine multum liitlit; formae praesertim humiliores sunt, quae bunc 

 typum perfecte prae se ferunt, quuin excelsiores magis in insequentem 

 vergant. Rami RAiuunque crassi , tortuosi , uudique phyllulis conspicuis 

 dense cicatrisati, nodosi et exasperati. Foma x / x — 4 poll, longa, f / 2 — \ x / x 

 poll, lata, margine praecipue basin versus revoluta, in petiolum cc. '/»- 

 poll, angustata. Peduncum subpollicares. Flores majusculi. Calvcis 

 lobi minus quam in ceteris persistentes ; petala 6 — 12; pistilla 4 — 8. — 

 Internodiis accrescentibus, foliis magis elongatis minus rigidis et pedun- 

 culis crebrioribus plurifloris transitu*, fit ab hac in formam j9. 



Forma /3. chilensis: foliis oblongo-obovatis vel obverse lan- 

 ceolatis, apice saepius attenuato obtusis v. emarginatis, plerumque 

 e basi latiuscula in petiolum subabrupte attenuatis; pedunculis cre- 

 bris, in pedicellorum gracilium umbellam 3— 8-floram divisis; pe- 

 talis 9—30. 



Tabula nostra XXX. Fig. I. 



Canelo Dombey Herb. 



Drimys chilensis DC. Syst. I. 444. Prodr. 1. 78. Deles s. 

 Ic. Sel. 1. t. 83. Gay Fl. Chil. I. 61. Miers I. c. 47. Con- 

 trib. t. 26. a 



Drimys magnoliaefolia Kunth Mss. in Herb. 



Drimys Winteri Ilooli. Bot. Mag. t. 4800. 



Drimys Fernandeziana Miers I. c. 48. Contrib. t. 27. B. 



Drimys confertifolia Phil. in. Ann. Sc. nat. 1 V. Ser. VII. 100. 



Character hujus varietatis praesertim sistitur foliis e basi latiuscula 

 in petiolum subabrupte contractis, qua quidem nota a reliquis satis superque 

 dignoscitur; praeterea habitu gaudet non ita, quam in praecedente, com- 

 pKcto atque squarroso neque tamen adeo gracili quam insequentis, sed ma- 

 gis procero uberi et praesertim in peruvianis pingui (jd quod in icone Les- 

 sertiana bene conspicitur). Foma 2 — 6 poll, longa, */ A — 8 lata, pe- 

 tiolo saepe crasso. Bracteae primariae subinde conspicuae usque polli- 

 cares , plerumque multo minores,; secundariae minus quam in ceteris cadu- 

 cae. Fi.ores majusculi. Calycts lobi magis persistentes; petai-a quam in 

 reliquis magis numerosa. — ■ Drimys Fernandeziana Miers — D. con- 

 fertifolia Phil, ex insula Juan Fernandez formam constituit transitoriam 

 inter banc (?. et insequentem. 



Forma y. gqanatensis : foliis oblongo-obovatis vel obverse 

 lanceolatis, versus basin sensim attenuatis; ceterum ut in praece- 

 dente nisi partibus omnino gracilioribas. 



Tabula nostra XXXI. Fig. I. 



Drimys granafensis Mulis ex Linn. fil. Suppl. 269. Lam. 

 Diet. 11. 330. DC. Syst. I. 440. Prodr. I. 78. H. B. K. Nov. 

 Gen. ct Spec. V. 53. St. Hit. PL us. Bras. t. 26 — 28. FL 

 Bras, merid. 1. 19. Miers I. c. 43. Contrib. t. 27. A. Triana 

 et Planchon in Ann. Sc. nat. IV. Ser. XVII. 24. 



Winlera granafensis Murr. Syst. 507. Willd. Spec. II. 

 1239. Pers. Syn. II. 84: , Humb. et Bonpl. PL aequin. I. 205. 

 t. 58. Lozano in Sem. Nov. Granat. 180. ex DC. 



Drimys mexicana Moc. et Sesse PL mexic. ic. ined. ex DC. 

 DC. Syst. 1. 444. Prodr.' I. 78. 



Drimys Winteri Mart. Reise I. 280. Veil. FL Flum. Ic. 

 V. t. 132. Text. 240. 



Drimys montana et Dr. brasiliensis Miers I. c. 44. 47. 

 Contrib. t. 25. B. 



Omne discrimen a forma fl. continetur habitu graciliore, foliis basi 

 sensim et aequaliter attenuatis , floribus plerumque non adeo magnis. Ma- 

 gis etiam, quam reliquae, haec varietas statura et singulis partibus ludit, 

 innumeras pariens modificationes , quae autem non ita ab invicem discre- 

 pant, ut typi quid a m variationis observarentur. Sola var. sylvatica St. Hit. 

 subinde vultum prae se fert peculiarem ob folia magis angustata et apice 

 lo lights attenuata; cum ea Dr. mexicana Mop. et Sesse prorsus congruit. 

 Dr. montana Miers est forma transitoria ad insequentem. 



Forma 8. revoluta : ramis robustis ; foliis confertis strictis 

 crasse coriaceis, per totam laminam revolutis indeque ambitu linea- 

 ribus; pedunculis plerisque c folio rum summorum axillis prona- 

 scentibus, 1- vel paucifloris. 



Tabula nostra XXXI. Fig. II. 



Drimys retorta Miers I. c. 45. Contrib. t. 25. B. 

 Drimys ledifolia Herb. Berol. 



Satis peculiarem haec forma prae se fert habitum. Ramis robustis 

 strictis dense cicatrisatis ; foliis rigidis, per laminam prorsus revolutam ad 

 formam linearem redactis (explanata praecedentis ferunt formam), 1-3 poll. 

 longis et hoc statu 1 — 3 lin. latis, uti ramuli stricte erectis; his aliisque 

 notis statura evadit, quae praecedentium absimilis potius ad Ericeas quas- 

 dam vel Proteaceas strictiores monet. 



Forma t. angustifolia : foliis planis linearibus; pedunculis in 

 apice paucis, saepius 1-floris breviusculis. 



Tabula nostra XXXI. Fig. III. 



Drimys angustifolia Miers I. c. 46. Contrib. t. 26. A. 



Statura ramorum cum forma y. conveniens, foliis angustis (V/ t — 4 

 poll, longis, 1 — 4 plerumque 2V 2 lin. fatis) minus rigidis, pedunculis 

 paucis utplurimum simplicibus brevibusque (4 — 8 lin. longis) satis siagula- 

 rem nanciscitur vultum, et facillime pro specie distincta haheri possit, nisi 

 transitus in formam y. observarentur (in speciminibus Selloanis lib. Berol.). 

 Talem e. gr. Dr. angustifoliae var. lanceolata Miers (1. c.) constituit. 



Habitat per Americam australem et centralem a freto Magel- 

 lan usque ad regnunt Mexicanum , locis elevatis montosis , exceptis 

 Guyanae totius et Columbiae orientalis terris nee non planitiebus de~ 

 pressis ditionis Amazonicae. Forma a: in tota terra Magellanica, 

 Patagonia, Tierra del Fuego, insula Chiloe etc. usque in regnum Chi- 

 lense; forma ft: in Chile, Peruvia et in insula Juan Fernandez; for- 

 ma y : in Brasiliae elevatioris provinciis Hio Grande do Sulj S. Paulo, 

 e. gr. in silvis udis ad Mogy das Cruxes, Rio de Janeiro versus fluv 

 Paraiba et in Serra dos Orgaos , Minarum e. gr. ad Caldas , Bar- 

 bacena, Ouro Preto , Caxoeira do Campo , in m. Serra Negra, Pico 

 d'ltabira, in districtu adam antrum , prope Paracatit, Villa de Sal- 

 gado etc., in campis arbusto consitis et in nemorum marginibUs } locis 

 graminosis , udis, tarn apricis quam umbrosis, solitaria subarbore- 

 scens aut gregaria fruticosa: M., St. Hilaire, Vellozo , Sello, Claus- 

 sen n. 132. et 133., Gardner n. 5675., Pohl, Widgren, Ackermann 

 (Mart. Hb. Fl. Bras. n. 288.J, Lindberg, Bowie, Miers et at.; prae- 

 terea occurrit in Nova Granata, ultra lOOOO ped. adscendens , in 

 montibus circa S. Fe de Bogota, in Columbia occidentali, usque in 

 regnum Mexicanum; forma S: in prov.' Minarum plaga austro-orien- 

 tali: Sella, Claussen n.340.; forma e : item in Brasilia austro-orien- 

 tali: Sello. Brasiliensibus vocatur Case a d'Anta, i. e. cortex Ta- 

 piri, idiomate tupico Caapororoca, quod stirpem significat ramulis 

 fragilibus praeditam. PI. Vaga et extrabrasiliensis. 



