157 



RANUNCULACEAE : RANUNCULUS. 



158 



adscendentcs. Flores albi, diametro 1— 2-lin. Sepala 3—4, elli- 

 ptica, patentia demum reflexa, tenuissima. Petala 2—3, obovata 

 vel subspatliulata, sepalis paullo majora, unguc brevi, squamula 

 lunulata. Stamina 5—6 rarius plura , filamentis saepius recurvis, 

 anlheris oblongis v. subrotundis. Gynophorum glabcrrimum. Pi- 

 stilla 12—30, STYLis subnullis. Acaenia elliptica v. oblonga, mu- 

 tica, leviter marginata et ad lentem minutissimc foveolata, gyno- 

 phoro prorsus non aucto vix pcrspicuo insidentia, flavidula. Semen 

 adscendens nee pendulum (ut errore retulit ill. St. Hilaire). 



Species statura nonnihil varia, attamen foliorum forma et floris fru- 

 ctusque indole slbi bene constat. Ab insequente, ceterum forniis quibus- 

 dam baud absirnili, gynophoro brevissinio tuberculiformi bene differt. 



Habitat locis spongiosis, paludosis, inundatis, per maynatn Ame- 

 ricae tropicae aream late diffusa. Variis locis Brasiliae australis, 

 prope praedium Jerebatuba prov. Rio Grande do Sul, in paludibus 

 prope Itaque prov. S. Fault, in confinio Montevidensi: Sello , St. Hi- 

 laire ; in fonte prope oppidum Caldas prov. Mi/iarnm : Lindberg ; in 

 prov. Bahiensis aquis pigris prope Caitete: M. In plaga Peruviae 

 orientalis Brasiliae finitima prope Tarapoto in monte Campana: 

 Spruce n. 4470. Aliis quoque locis Peruviae, in Nova Granata et 

 frequens in regno Chilensi observata est. Vaga et Extrabrasiliensis. 



5. RANUNCULUS BONARIENSIS Poir. glaberrimus v. par- 

 cissime pilosus ; caulibus repentibus prostratis v. adscendentibus 

 erectisve , saepius ramosis ; foliis cordato-orbiculatis usque lineari- 

 lanceolatis, integris v. crenatis dentatisve; pedunculis oppositifoliis; 

 floribus parvulis; acaeniis muticis laevibus numerosis parvis, supra 

 gynophorutn lanceolato-subclavatum in capitulum subrotundum us- 

 que cylindraceum confertis. 0, interdum stolonibus 2J.. 



Hujus plantae magnopere variabilis formam originariam babemus 

 R. bonariensem C— Casaleam ficarifoliam St. Hit.) , qualem descripsit 

 ill. De Candolle in Syst. I. 250. Plantae enim a nobis sub varietatibus 

 signatae, inter sese quidem longe discrepantes, attamen cum ilia formis 

 inultis perfecte transitoriis conjunguntur. 



Duabus praesertim rationibus planta variat. Altera evadit series, 

 cujus extremum Casaleam adscendentem St. Hit. babemus, foliis ma- 

 gis magisque diminutis eorumque forma orbiculari-cordatae approximata, 

 dum altera in eo nititur, ut foliorum forma cordata , magnitudine immu- 

 tata vel aucta, transeat in ovatam, ellipticam , rliombeam , lanceolatam 

 demum linearem. Hinc Casalea phyteumae folia St. Hit. originem ducit. 

 In serie autem bac secunda leviores iterum oriuntur variationes, hinc sta- 

 tura modo erecta, modo prostrata ; illinc foliorum serratura nunc obso- 

 leta demum subnulla, nunc eum in modum aucta, ut folia eroso-dentata 

 demum subpectinifido-serrata evadant. 



Hanc igitur speciei dispositionem natura praescriptam habemus. 



Forma originaria : foliis cordato-ovatis vel triangularibus, in- 

 fimis 6 — 18 lin. longis; caule decumbente vel erecto, parum 

 ramoso. 



eflormat (incrementum sympodiale) , altera autem propagation! in- 

 serviens abbreviata remanet et initio folia tantum 1 — 2 agit, quo- 

 rum bases in folii generantis vagina latent. Postea liaec gemma 

 plantae maternae destruclione ad libertatem pervenit, et quum jam , 

 fibris radicautibus solo sit immersa ad novam plantain statim ex- 

 plicatur. 



Ranunculus bonariensis Poir. Diet. VI. 102. DC. Syst. I. 

 250. excl. syn. Hornem. (ex Schldl. Anim. Ran. 1. 21.). Prodr. 

 1. 33. Deless. Ic. Sel. I. t. 29. (praefer ramulum intermedium 

 floriferum). 



Ranunculus heferophyllus Smith in Rees Cyclop, n. 12. nee 

 Lapeyr. 



Casalea ficarifolia St. Ml. Ft Bras. I. 8. 

 Varietates : 



a. foliis inferne cordato-orbiculatis 3 — 9 lin. Ig. , sursum 

 ovatis; caule a basi ramosissimo , ramis adscendentibus. 



Casalea adscendens St. Ml. Ft. Bras. I. 8. t. 1. 



fi. foliis inferne cordatis v. ovatis 1 — 1%-pollicaribus, sur- 

 sum rhombeis demum linearibus. 



Ludit var. /3. : 



1) caule erecto; foliis crenatis serratisve, infimis plerumque 

 cordatis. 



Ranunculus bonariensis Pers. Ench. 11. 103. H.B.Kth. 

 Nov. Gen. et Spec. V. 43. Deless. Ic. Sel. I. t. 29. (ramulus 

 florifer intermedius). 



Casalea phyteumaefolia St. Ml. Fl. Bras. I. 7. cum. var. 



2) caule erecto; foliis integris,' inflmis plerumque ovatis. 



Ranunculus trisepalus Gill, in Hook. Bot. Misc. III. 133. 

 Ranunculus bonariensis CI. Gay Fl. Chil. I. 35. 



3) caule prostrato, radicante; foliis crenato-dentatis, infimis 

 plerumque ovatis. 



Ranunculus Kunthii Triana et Planch, in Ann. Sc. not. I V. 

 Ser. XVII. 12. 



Planta spithamaea usque bipedalR et ultra, hadick, fibrosa et • \t i h 



tenui striata. Foma infima longe petiolata majora latiora et basi magis 



cordata obtusavc, quam superiora quoque gradatim brevius petiolata iia 



ut Minima subsessilia evadant; petiolus 8 poll., lamina 2 poll, nusquam 



excedunt, ab hoc autem limite usque ad exiguitatem extremam quavis ludunt 



magnitudine. Ramum plerumque iterum iterumque ramosi et in summe 



caule tantum floriferi , hand raro autem ad nodos jam inferiores in flores 



abeunt. Peduncum sub maturitate accrescentes, %— 2 poll. Ig. Sepala 



saepius 3, patentia et demum reflexa, membranacea, glabra vel parce pi- 



losa. Petala 2 — 3, rarius plura, calyce plus minus breviora, obovata, 



supra unguem brevem squama tuberculiformi aucta, lutescentia. Stamina 



in formis majoribus plura 12 — 20, minoribus 4 — 12, filamentis brevibus 



subincurvis, antheris majusculis ellipticis. < 'aiu'iiha sicut gynophonim gla- 



berrima, in stylum brevissimum attenuata. Acaema obovato-s ubrotunda 



haud compressa et vix marginata ; gynophorum 1 — 2 lin. longum, acutum 



et acaeniis delapsis foveolatum. 



Crescit locis praesertim udis, paludosis, per totam fere Ame- 

 ricam australem, rarius vero inter Tropicos ; in parte versus austrum 

 extrema deficit. Circa Buenos Ayres, in ditione Montevidensi, in silvis 

 ad Rio Parana, in prov. Rio Grande do Sul, e. gr. prope vicum 

 S. Franciso de Paula : Commerson , Tweedie , Gillies, St. Hilaire 

 Sello; in prov. S. Pauli prope urbem Jundiahy: St. Hilaire; in prov. 

 Minarum paludibus, prope oppidum Caldas frequens, e. gr. in Ribei- 

 riio dos Buyres: Lindberg; prope pagttm Coracao de Jesus , in de- 

 serto fluminis S. Francisci: St. Hilaire. Praeterea divulgata est per 

 tnagnam partem regni Chilensis , in Novae Granatae paludosis plani- 

 tierum altarum Bogotae et Tunjae (alt. circiter 8000—9000 ped.j 

 et in Quindiu. Vaga et Extrabrasiliensis. 



Ranunculac. 



22 



