159 



RANUNCULACEAE : TABULAE EXPLICATAE. GEOGRAPHIA ET USUS. 



160 



WINTERACEARUM TABULAE EXPLICATAE. 



Tab. XXX. Drimys Winteri, p. 133. 



Fig. I. var. /3. chilensis, p. 135. 

 II. var. a. magellanica, p. 134. 

 XXXI. Drimys Winteri, 



Fig. I. var. y. granatensis, p. 135. 

 II. var. §. revoluta, p. 136. 

 III. var. e. angustifolia , p. 136. 

 XXXII. Drimys Winteri. Structure anatomica corticis ct ligni. 

 Fig. 1. Sectio horizontalis per caulem bicnnem. 



2. Sectio radiali - verticalis per intimam ligni 

 partem. 



3. Sectio tangentiali-verticalis per lignum. 



4. 5. 6. Sectiones horizontals per corticem natu 

 majorem (corticem Winteranum off.), varios 

 aetatis gradus repraesentantes , 4: juniorem, 



# 5: intermedial^ , 6: senilem. 



7. Sectio horizontalis per extimam partem ex 6., 



8. Sectio horizontalis per interiorem partem ex 

 6., magis aucta. 



9. Pars minor ex T. , 10. pars minor ex 8., 

 maxime aucta. 



11. Sectio radiali- verticalis per corticem, cujus 

 horizontalem sectionem sub 6. depinximus. 



12. Pars exterior, 13. pars interior e fig. 11., 

 magis aucta. 



14. Pars minor e 12., maxime aucta. 



In figuris tabulae XXXII. insequentia sigla a reliquis diversa ad- 

 hibuimus: a.: exophloeinn; b.: endopliloei parenchyma; c : granula in 

 extima corticis regione consita vel cellulae ea constituentes ; c*: cellulae 

 valde incrassatae porosaeque (Steinzellen) singulatim dispcrsae: d. : lamel- 

 lae albidae endophloeuin percurreutes vel cellulae eas coustituentes; e. : cel- 

 lulae oleo aethereo repletae; k.: cambium; m.: medulla; nil.: radii medul- 

 lares, quantum ad lignum, ran*: quantum ad corticem pertinent vel eorum 

 cellulae; pr. : cellulae ligni prosenchjmaticae ; v.: vasa; v. sc. : vasa sca- 

 lariformia; v. sp. : vasa spirifera. 



magis aucta. 



Tabularum XXX. et XXXI. sigla ad calcem Berberidearum quaeras. 



. RANUNCULACEARUM TABULAE EXPLICATAE. 



Tab. XXXIII. Fig. I. Clematis campestris, p. 145. 

 II. Clematis dioica, p. 147. 

 XXXIV. Fig. I. Anemone Sellowii, p. 153. 



II. Ranunculus flagelliformis , p. 156. 

 XXXV. Fig. I. Ranunculus apiifolius, p. 155. 



II. Folia Anemonae decapetalae, p. 151. 

 a — h. formae originariae. 

 i — /. var. a. foliolosae. 

 m — o. var. (3. grandifoliae. 

 (De* his figuris cf. obs. in p. 153). 



Sigla invenies ad calcem Berberidearum. 



Tab. XXXV. Fig. HI. Caules in sectione horizontali: 



a. Clematidis campestris, p. 145. 



b. Clematidis Hilarii , p. 146. 



c. Clematidis bonariensis, p. 146. 



d. et e. Clematidis dioicae, p. 147. 

 /. Clematidis sericeae. 

 (De his figuris cf. adn. in p. 145). 



DE RANUNCULACEARUM BRASILIENSIUM 

 GEOGRAPHIA ET USU 



pauca tantum commemorauda habemus. Specierum 

 11 . quas supra descripsimus, unicum Ranunculum mu- 

 ricatum cum frumento ex Europa in portum Bonarien- 

 sem illatum et inde etiam in Brasiliae regiones conter- 

 minas divulgatuin esse, pro certo constat; idem esse in 

 Anemone decapetala (ut supra in aduot. p. 152. ex- 

 posuinius) probabile est. Reliquae Brasiliae sunt in- 

 digenae. 



Inter quas pleraeque Napaearum regionem praedi- 

 liguut, paucis per majorem terrarum aream dissemina- 

 tis, una soiummodo (Clem at id e dioica) in ea de/iciente. 

 Duae in hac regione intra Brasiliae limites concludun- 

 tur, nempe Anemone Sellowii et Ranunculus sessili- 

 florus (nisi forte hunc in unam cum Ran, chilensi spe- 

 ciem coujungere malles); Clematis bonariensis autem, 

 Anemone decapetala , Ranunculus muricatus et R. 

 apiifolius praeter basce Brasiliae terras versus austrum 

 e&tremas etiam conterminas Bonarienses et Montevi- 

 denses inhabitant, tribus posterioribus quoque in regno 

 Chilensi repertis. Magis Septentriouem versus prode- 

 unt, usque ad prov. Minarum Clematis campestris et 



CI. Hilarii, in regionibus his australibus CI. dioicae 

 quasi vices gerentes; quae, quum extra Tropicos haud 

 offendatur, intra eos per omnes Americae regiones 

 frequentissime disseminata est. Denique etiam Ra- 

 nunculi flagelliformis et bonariensis latius vagantur, 

 quum non solum in maxima Brasiliae anstralis plaga 

 inde a prov. Bahiensi usque in Cisplaliuam regiones- 

 que iinitimas Uruguayenses , sed etiam in Chili, Peru- 

 via et Nova Granata difFusi sint. 



In Florae brasiliensis physiognomia fere nil Ra- 

 nunculaceae valeut, quum nimis paucis ,obtingant for- 

 mis , neque magno numero consociatae crescant, ne- 

 que statura floribusque sint conspicuae. Solae Clema- 

 tides, floribus copiosis et fructibus eleganter plumosis 

 ornatae , in fruticetis sepibusque scandentes et luxu- 

 riantes, simili ac Clematides nostrae ratione , ubi fre- 

 quentes occurrunt, viatoris oculos in se convertunt. 



Ranunculaceae omniiio qualitatibus narcoticis et 

 acribus uotautur atque plures in medicina inserviunt. 

 Nil autem de brasiliensibus adhuc constat, et dubita- 

 mus, quin aliquid utilis offerant, quum ea, quae fere 

 sola in usum vocatur, tribus, nimirum Helleborearum 

 in Brasilia omnino deiiciat. 



