189 



MENISPKRMACEAE . CISSAMPELOS. 



190 



X. 302. Reich. Syst IV. 281. Willd. Spec. IV. 863. DC. 

 Syst. I. 536. Prodr. I. 101. Roxb. Fl. Ind. 111. 842. Rich. 

 Cuba 58. 



Cissampelos convolvulacea Willd. Spec. IV. 863. Voir. 

 Encyclop. Suppl. IV. 299. DC. Syst. 1. 536. Prodr. I. 101. 

 Wall. List 4979. Wight et Am. Prodr. I. 14. Roxb. Fl. Ind. 

 III. 842. Hassk. PL Jav. rar. 171. n. 107. 



Cissampelos Mauritiand Aub. Pet. - Thouars in Desvaux 

 Journ. Bot. 11. (1809.) f. 3. 4. DC. Syst. I. 535. Prodr. I. 

 101. nee Wall. List 4980. (quae spectat ad Pericampylum in- 

 canum Miers). 



Cissampelos pareiroides DC. Ess. med. d. PI. comp. II. ed. 78. 



Cissampelos orbiculata DC. Syst. 1. 537. Prodr. I. 101. 



Cissampelos hirsuta Buchan. in DC. Syst. I. 535. Prodr. 

 I. 101. 



Cissampelos tomentosa DC. Syst. 1. 535. Prodr. I. 101. 

 H.B.K. Nov. Gen. et Spec. V. 68. 



Cissampelos microcarpa DC. Syst. I. 534. Prodr. I. 101. 

 Macfad. Fl. Jam. I. 17. 



Cissampelos helerophylla DC. Syst. I. 534. Prodr. I. 101. 



Cocculus orbiculatus DC. Syst. 1. 523. Prodr. I. 98. excl. 

 synonym. Pluh. Amalth. 61. t. 384. f. 6. (quae verisimiliter Pa- 

 chygones generi adscribenda est J. 



Cissampelos guayaquilensis, argentea et orinocensis H. B. K. 

 Nov. Gen. et Spec. V. 67. et 68. 



Cissampelos gracilis, ausfratis, monoica et littoralis A. St. 

 Hil. Fl. Bras, merid. I. 44. 45. Ciss. littoralis A. St. Hil. et 

 Tul. Ann. Sc. nat. 11. Ser. XV 11. 136. cum var. 



Cissampelos mucronata A. Rich. Tent. Fl. Seneg. I. 11. t. 2. 



Cissampelos Kohautiana Presl Reliq. Haenh. II. 81. 



Cissampelos acuminata Benth. PL Hartweg. 58. n. 445. 

 nee DC. (quae pertinet ad Tiliacoram acuminatum Miers). 



Cissampelos obtecta Wall. List n. 4981. et Ciss. hernandi- 

 folia id. ibid. n. 4977. pro parte nee Willd. 



Cocculus villosus et Cocc. membranaceus Wall. List n. 4957. 

 et 4967. ex parte. 



Cissampelos canescens Miq. Serf. Exot. 7. t. 4. 



Cissampelos clematidea Presl Bolan. Bemerk. 7. 



Cissampelos nephrophylla Bojer in Ann. Sc. nat. 11. Ser. 

 XX. 55. 



Cissampelos apiculata Hochst. in Regensb. Flora XX VIII. 

 (1845.) 93. 



Cissampelos Vogelii et Ciss. comata Miers in Hook. Ni- 

 ger-Flora 214. 215. 



Cissampelos discolor Asa-Gray Bot. of Wilke's Exped. I. 

 38. nee DC. 



Cissampelos eriocarpa, Ciss. subreniformis, Ciss. glaucescens, 

 Ciss. myriocarpa, Ciss. scutigera et Ciss. grandifblia Triana et 

 Planchon in Ann. Sc. nat. I V. Ser. X VII. 42. 43. omnes secun- 

 dum descriptiones hue referri possunt. Ciss. acuta id. ibid, no- 

 tulas foliorum exquisite acutorum et coloris in planla exsiccata 

 omnino nigrescentis off'ert, vix suflbcienles, ut pro forma distin- 

 cta earn habeamus neque cum var. y. conciliemus, quacum bene 

 convenire videtur. 



Stirps maximopere variabilis neque ulla est parte, quae immutari 

 nequeat. Imprimis folia forma magnitudine et consistentia , indumentum 

 quoad distributionem densitatem et persistentiam , inflorescentiae praeser- 

 tim masculae amplitudine, ramulorum copia et distributione etc. mirum in 

 modum ludentia innumeras proferunt formas, quas extremas, nisi transi- 

 toriae interessent, pro speciebus distinctis facile habeas. Ita factum est, 

 ut plurimae Cissampeli species a botanicis sint descriptae, quas pro meris 

 hujus plantae varietatibus babendas esse ante hos 10 annos ab ill. J. D. 

 Menispermac. 



Hooker demonstratum est. Cujus sententiam equidem quoque optime pro- 

 batam habeo, postquara magna speciminum copia turn in America turn in 

 vetere Orbi collatorum examini diligentissimo subjecta de hujus speciei va- 

 riabilitate certior sum factus. Atque contigit, ut speciminum autheutico- 

 rum autopsia convictus species nonnullas pro distinctis hucusque aestima- 

 tas, hue referre potuerim. 



Fieri non potest, quin omnes formae hoc loco fusius describantur 

 vel tantum commemorentur. Ita eas comprehendimus sub typis insequen- 

 tibus 4, qui variabilitatis limites quasi constituentes una cum diagnosi supra 

 proposita speciei imaginem satis completam exhibere valent. 



a. Pareira: omnibus partibus densius tomentosa; foliis plus 

 minus v. haud peltatis, sicut bracteae utriusque sexus juventute 

 utrinque dense villoso-tomentosis , solemnilcr demum supra gla- 

 brescentibus , indumento subtus persistente; floribus dioicis; cymis 

 masculis axillaribus, raro per paucas in racemnm brevem compo- 

 sitis; drupis plerumque reniformi-subglobosis. 



/3. Caapeba: parcius tomentosa, omnibus partibus demum gla- 

 brescentibus , indumento tantum ad margines foliorum bractearum- 

 que diutius persistente; foliis peltatis vel haud peltatis ; floribus 

 dioicis; cymis masculis ut in praecedente, racemis femineis saepe 

 longissimis; drupis obovato-ellipticis. 



y. racemifloea: indumento ut in var. a.; foliis omnino bre- 

 viter peltatis, saepe subacutis basique profunde cordatis, ceterum 

 ut in var. a.; floribus dioicis; cymis masculis solemniter supra 

 bracteas foliiformes passim diminutas et angustatas in racemos 

 elongatos dispositis; drupis obovato-ellipticis. 



8. monoica: indumento foliisque ut in praecedente; floribus 

 monoids: cymis masculis parvulis paucifloris, cum floribus femi- 

 neis in diversis racemis v. in eodem racemo neque unquam vero in 

 eodem fasciculo (supra eandem bracteam) dispositis, inflorescentiis 

 turn mixtis turn masculis omnino racemos mere femineos aemulanti- 

 bus; drupis obovato-ellipticis. 



Rami 10 — 12-sulcati. Folia petiolis '/, — 8-poll. , margine vel 

 usque '/, poll, intra limbum insertis, limbo 1 — * poll. Ig. et It., 5 — 7—9- 

 nervia et anguste reticulato-venosa , venularum reticulo vix perspicuo vel 

 subtus colore saturation notato. Cvmab masculae, quando simpliciter 

 axillares exstant, amplitudinem usque 1 % - pollicarem attingunt; contra 

 racemi cymarum, quales in var. y. oflenduntur, semipedales et ultra. Ra- 

 cemi feminei 2— 10-poll.; bbactbae maturitate V ? — J / 4 P«U« diam. attin- 

 gentes. Peoicelli florum masculorum V 2 — 3-lin. , saepe capillacei; bra- 

 cteae suffulcientes subulatae minimae. Flobes 7 4 — 1 lin. diam. Sepala 

 elliptica patentia, dorso villosa, iutus cum reliquis floris partibus glabra. 

 Pedicelli feminei '/— 3-lin., maturitate plerumque 2— 3-lin. Flobes cc. 

 3 X-lin. Sepalum obovatum integrum , dorso villosum. Squama cobol- 

 lina transverse elliptica, sepalo duplo minor, plerumque glabra. Ova- 

 bium plus minus villosum. Dbupae 2 — 3-lin. 



Habitat in terris tropicis Americae, Africae occidentalis, Asiae et 

 Oceaniae. In Americae tropica* omnibus regiouibus , summis excep- 

 ts Andium jugis , ab omnibus botanicis lecta est. PL Vaga et Ex- 

 trabrasiliensis. t 



Obs. I. Plantam Loefmngii (It. n. 267.) „Cissampelos Pareira caule 

 erecto suffruticoso simpticissimo etc" a Linnaeo ad banc speciem rela- 

 tam revera ad Cisiampelum oralifoliam DC. pertinere, non solum e de- 

 scriptione Loeflingiana, minime in Ciss. Pareiram contra optime in Ciss. 

 ovalifoliam quadrante, sed etiam e nomine vernaculo luce clarius appa- 

 ret. Cf. Ciss. ovalifoliam supra p. 187. 



Obs. II. Quae planta a Mabcobavio nomine „Caapcba sive Erva 

 de Nossa Senhora aut Cipo de Cobras" descripta rudeque depicta in 

 Hist. Bras. p. 25. exstat (repetit. in Piso Bras. p. 261., et titulo „Convol- 

 vulus brasilianus flore octopetalo monococcus" in Raii Hist. 1331.), ab 

 auctoribus inde a Pm'mierio Cissampelo Pareirae (v. Caapebae , quam 

 synonymam Pareirae habemus), ab ill. St. Hii.aihe vero Cissampelo 

 glaberrimae. adscrihitur. Hanc seuteutiam omnimodo probare haesitamus, 



26 



