195 



MENISPKRMACEAE : CISSAMPELOS - PACHYGONE. 



196 



Nunt Cissampelos Caapeba Veil. (1. c. ) jure hue referatur , dubiuni 

 est. Foliis quidem et inflorescentiis femineis , Iiuic speciei peculiaribus, 

 tigura lauduta cum stirpe nostra bene convenit, sed praeter racemos etiam 

 radices e folioruin quorundam axillis pronasceutes in icone conspiciuntur, 

 id quod in Cissampelis milii visis nusquam observavi. 



Habitat late diffusa per Americam australem tropicam. In prov. 

 S. Pauli: M.: in fruticetis prope Mandiocca prov. Rio de Janeiro: 

 Hiedel; prope Canta Gallo : Peckolt; in prov. Minarum, prope Cal- 

 das: Lindberg ; circa S. Joao d'El Hey et alibi: M., Ackermann, Sella; 

 in prov. Bahiensi: Blanchet n. 3947.; in Guyana anglica: Schotn- 

 burgk n. 677. et coll. 1841. n. 221.; prope Carouany Guyanae gallicae: 

 Sagot n. 18. ; var. : in silvis Japurensibus prov. do Alto Amazonas : 

 M. PI. Vaga et Extrabrastliensis. 



b. Racemi femiuei compositi. 



9. CISSAMPELOS ANDROMORPHA DC. tota griseo- vel 

 ferrugineo-pilosiuscula glabrescens v. inflorescentiis densius tomen- 

 tellis ; foliis brevissime peltatis triangujaribus v. ovato - v. late 

 cordatis, obtusis acutis v. acuminatis, basi truncatis v. aperte corda- 

 tis, margine anguste revolutis, papvraccis longiuscule petiolatis; in- 

 florescentiis axillaribus lateralibusque fasciculatis: masculis elonga- 

 tis raccmiformibus interdum ramosis , pedunculis supra bracteas 

 minutas lanceolato-subulatas fasciculatim dispositis in cvmam divi- 

 sis Imiitl ramosissiniam , cvmae ramulis omnibus satis regulariter 

 suboppositis v. summis solum in sympodium pauciflorum conspi- 

 rantibus , bractcis subulatis ad omues divisuras evolutis; racemis 

 femineis petiolo vix longioribus primo gradu compositis apice in 

 simplices abcuntibus, pedicellis brevissimis 2 — 4-fasciculatis, bra- 

 cteis primariis secundariisque conformibus minutis lanceolato-subu- 

 atis; drupis obovato-ellipticis pilosis. 



Tabula nostra XLIV. Fig. IV. 



Cissampelos andromorpha DC. Syst. I. 539. Prodr. I. 102. 

 Deles*, lc. Sel. I. I. 99. 



Folia petiolis 1'/* — 2 poll, longis vix 1 lin. intra marginem 

 insertis, limbo 2 — 8% poll. lg. V/ K — 3 poll. It., juventute utrin- 



que praesertim subtus tomentosa , demum supra glabrescentia, 

 supra nitidula subtus pallidiora, anguste reticulato-venosa , venu- 

 larum reticulo subtus colore saturatiore notato. Inflorescentiae 

 masculae 2 — 6 poll. lg. ; singulae cymae % — 3 / 4 -pollic. Racemi 

 feminei 1— 2-pollic.-, pedicelli vix 1 lin. lg. Pistillum cum pc- 

 dicellis sEPALisque fulvo-villosiusculum. Drupae 3— 3y 2 -lin. 



Praecedenti simillima et proxime affinis, praeter racemos femineos 

 facile ab ea distinguitur cymarum mascularum indole, ramulis nempe om- 

 nibus vel lon^e plerisque suboppositis et ad omnes divisuras constanter 

 bracteatis. 



Nee minus intimam cum hac specie praebet affinitatem stirps zeylanica: 

 Cissampelos peltata Thw. (En. PI. Zeyl. 13. C. P. n. 168.), foliis simil- 

 limis et iisdem inflorescentiis femineis ornata. Contra inflorescentiis mascu- 

 lis longe aberrat, quae potius Cissampelo Pareirae a. Pareirae confor- 

 mes pedunculis referuntur in foliorum axillis fasciculatim pronascentibus 

 petiolo vix longioribus in cjmam divisis valde irregularem prorsus ebra- 

 cteatam vel subinde bractea una alterave minima ad divisuras solum pri- 

 marias munitam. 



Habitat prope Panure ad Rio Uaupes: Spruce n. 2463.; ad 

 flumina Cassiquiari , Vasiva et Pacimony: Spruce n.3165.; in Cayen- 

 na: Patris ex DC; in Guyana anglica: Rich. Schomburgk n. 125. 

 PI. Najas et Extrabrasiliensis.* 



Species dubiae. 



10. CISSAMPELOS HERNANDIA Vell. It Flum. Ic. X. 

 t. 136. vix ad Cissampelum quandam referri potest, quum in icone 

 pedicelli nimis crassi et pluribus drupis instructi videantur. Ne- 

 que in aliam Menispermaceam mihi visam haec icon quadrat. — 

 In prov. Rio de Janeiro. 



11. CISSAMPELOS TRILOBA Spreng. Neue Entdeck. II. 

 152. DC. Prodr. I. 101. Secundum descriptionem carpidiis orna- 

 tur tribus, id quod a Cissampelo abhorret (nisi forte in specimi- 

 ne a Sprengelio examinato flores contra normam essent evoluti). 

 Ceterum nullam novi Menispermaceam , quae cum descriptione 

 Sprengelii conveniret. — In Brasilia a cl. Otto haec planta lecta 

 dicitur. 



Tbibus IV. PACHYGONEAE Miers in Ann. Nat Hist. II. Ser. VII. 87. Hook. f. et Thorns. Fl. 

 Ind. or. 1. 202. Benth. et Hook. f. Gen. PI. 1. 32. — Flores trimeri. Semina exalbuminosa. 



VII PACHYGONE Miers. 



Pachygone Miers in Ann. Nat. Hist. /. c. ffook. fl. et Thorns. 

 Ft. Ind. or. I. c. Benth. et Hook. f. Gen. PL 1. 38. — Hyper- 

 baena Miers in Ann. Nat. Hist. L c. Benth. et Hook. f. Gen. I. c. 

 — Anelasma Miers I. c. 42. pro parte. — Cocculi spec. Auctt. 



Sepala 6 — 9 , inembranacea , interiora niajora. 

 Petala 6, calyce minora, subaequalia, inembranacea, 

 plana v. leviter concava. Flores masccli: Stamina 

 6, aequalia, libera, a petal is postpositis saepe invo- 

 luta; antherae terminales 4-coccae, coccis globosis 

 contiguis, lateraliter et verticaliter birimosae. Gynae- 

 cei rudimentum nullum. Flores feminei: Staminodia 

 6, filamentosa, brevia. Carpidia 3 libera; stigmata 

 simplicia teretia patula vel recurvo-uncinata. Drupae 

 sessiles, dorso-convexae stiginate basi propinquo; pu- 

 tamen a lateribus vix impressum, a basi tamquam du- 

 plicatura vel lamina subsimplex intrusum. Semen hip- 

 pocrepicum vel supra pulamiuis processum subindupli- 



catum, saepe impresso-rugulosum; cotyledones crasso- 

 caruosae vel subcorneae, semicylindricae, saepe in- 

 aequales; radicula plerumque brevissima. 



Frutices scandentes, ligno duriusculo; folia 

 hand peltata, ovata oblongave, Integra, 3- sub 6- 

 plinervia et pennivenia ; flores minuti, fasciculatim 

 racemosi: masculi racemi plerumque compositi et 

 superposite fasciculati , feminei minor es subsimplices 

 solitarii binive; bracteae minutae; bracteolae sum- 

 mae 1 — 2 saepissime calycem stipantes. — Plerae- 

 que Americam calidiorem, unica tantum specie Asiam 

 tropicam inhabitant. 



Observ. Pachygone et Hyperbaena, genera a cl. Miersio 

 proposita et ab ill. Benthamio et Hookero servata, nostra senten- 

 tia in unicum conjungenda sunt. Neque enim charactere antholo- 

 gico neque carpologico ullius gravitatis diversa etiam liabitu opti- 

 me conveniunt. Quum quidem discrimen stylorum in Pachygone 

 crassiorum certe levissimum licet ab auctoribus laudatum revera 



