209 



MENISPERMACEAE: ANATOMIA. 



210 



mum stratum, corticem nempe communem pervenimus. Qui in- 

 terius exhibet parenchyma subisodiametricum, seriebus pcripheri- 

 cis dispositum, cujus cellulae partitionc lenta quidem at continua 

 augentur (quale parenchyma auctore el. NAgeli „meristema" signi- 

 ficamus) (fig. 15—20. Mst.); cxterne vero pcriderma occurrit cum 



subere (Borke, fig. 15. Sb.) vcl stratum superficiale mere phcl- 

 lcum (Kork). 



Igitur in sectione radiali per caulem Mcnispermacearum ita 

 constitutum (quam scctionem fasciculos solummodo vasculares pe- 

 netrasse fingamus), insequcntem contextuum dispositionem habes: 



Medulla. 



Zona 1. 



Zona II. 



Zona III. .... 



Zona ultima. 



Cortex. 





Liber interior. 



Parenchyma me- 



Parenchyma nie- 



.... 



Parenchj'ina me- 



Meristema. 



Parenchyma 

 (i. e. parenchyma 



Parenchyma. 



Lignum primarium. 

 Lignum (i. e. se- 



dulliforme. 

 Lignum. 

 Cambiformium. 



dulliforme. 

 Lignum. 

 Cambiformium. 



• 



dulli forme. 



Lignum, Albur- 

 num. 



Periderma. 



Suber 



aut 



stabile). - 



cuudarium). 



Parenchyma 



Parenchyma 



. v . 



Cambium. 



Phellos. 



, 



Cambiformium. 



libriforme. 



libriforme. 





Parenchyma 







Liber exterior. 







' 



libriforme. 





Superfluum esset, singulas enumerare hujus structurae a 

 normali, quae dicitur, differentias. Quas facile perspicias, si ar- 

 borem quandam dicotylcdoneam eum in modum crescentem fingas, 

 ut omnia quae singulis in annis e cambio prodeunt, haud, ut 

 pleraeque Dicotyledoneae consueverunt , inter corticem et lignum 

 continuo deponantur, sed in cortice ipso extra totum fasciculorum 

 systema, quod in unoquoque annorum praecedentium efformatum 

 erat. Ita quidem vasa spirifera devolubilia in zonis secundariis 

 deficere rationem tibi reddas et quod libro carcant illae, analoga 

 facile invcniatitur. — Ex inscquentibus elucebit, hanc structuram 

 revera eum in modum pronasci, ut cum ea, quam finximus , crc- 

 scendi ratione, haud inepte comparari possit. 



Pauca denique hoc loco commemorare liceat, in stirpis topo- 

 graphiam generalem spectantia. Fasciculi enim vasculares, quum 

 quidem singulis in zonis per anastomoses creberrimas inter scse 

 conjuncti sint, diversis tamen in annulis omnino fere ab invicem 

 liberi sunt, nisi solummodo in nodis per chordas raras conncctantur; 

 ita accidit, ut irregulariter erga praecedentes sint distributi, ita ut 

 e. gr. in altero pars lignea' locum obtiucat ante praeccdentis ra- 

 dium parenchymaticum, modo ante lignum, mo Jo intermedia stet 

 etc. (fig. 12. 15.). Quum aulem turn ill i turn radii parcnchyma- 

 tici eadem fere per totam stirpem amplitudine gaudeant , numerus 

 eorum simul Cum radio zonarum augetur. Solummodo primarii 

 fasciculi cum foliis nectuntur ; reliqui autem vaginas quasi consti- 

 tuunt distinctas, quae numero basin versus augentur quaeque cy- 

 lindrum primarium atque invicem inde a basi usque ad altitudi- 

 nem extrorsum versus gradatim decresccntem amplectuntur. 



Ad evolutionem hujus structurae exponendam me converto et 

 singula quae in anatomiam spectant subtiliorem addendi opportu- 

 nitate utar. ' 



Fasciculi cambiales, si primum in extremo caulis apice effbr- 

 mati sunt, statim in unicum orbem dispositi apparent (fig. 13.). 

 Initium evolutionis eo capiunt , ut cellulae ad peripheriam turn 

 exteriorem turn interiorem consitae, longitudine sua conspicuae, in 

 librum prosenchymaticum abeant (fig. 16. 17. Lb. et Lb'.); quum 

 vero cambium externe in hoc efformando persistat, intus mox ad 

 series paucas unicamve parenchymatis praelongi leptopleuri conte- 

 xendas procedit (fig. 17. P.*); denique lignum pronascitur omnino 

 ad typum Dicotyledoneis communem atque solum abhinc accrescit, 

 quum partes reliquae non amplius augeantur. — Uterque liber, 

 turn exterior turn interior, indole gaudet penitus consimili; cellu- 

 lae simplices, praelongae (quae medullae atque cortici conterminae, 

 prae ceteris longitudine insignes sunt), pachypleurae saepeque 



usque ad lumen fere evanidum incrassatae, poris crebris instru- 

 ctae obtingunt, poris autem omnino cavitate ilia, qua maculae 

 species efficitur (Tiipfelraum, Hof) dcstifutis, membranis conspi- 

 cuc per strata conccntrica dispositis albidoque usque aurco colore 

 tinctis (fig. 16—21. Lb. Lb'.). Moncamus solum, quod libri in- 

 terioris cellulae plcrumque minus paclndermaticac ncquc tanto nu- 

 mero in fasciculum conllatac olfenda^itur, quam in cxtcriorc, sub- 

 inde vero et his rationibus uterque prorsus congruit ( Limacia, 

 Aspiducarya etc.). Hacc libri interioris praescnlia, quum aliis in 

 ordinibus omnino raro tantum observetur, in toto Mcnisperma- 

 cearum online pcrfecte sibi constat, itaque etiam charactcrem sy- 

 stematici valoris ofTert , quo ab affinibus , solis execptis Lardiza- 

 baleis, optimo Menispcrmaceae distinguuntur. — Quod cellulas 

 ligni prosenchymaticas attinct, hae praelongae sunt, extremis atte- 

 nuatis juxta invicem inscrtae, pachydermaticac, omnibus parietibus 

 maculatae, ita vero, ut in sectione longitudinal! unicani plcrumque 

 macularum seriem conspicias; maculae hae cllipticae, poro oblique 

 rimuloso, spira communi sinistrorsa (fig. 17. 22. Prs.). Ejusdem 

 indolis maculis quoquc vasa obtcguntur, ast pro eorum amplitu- 

 dine numerosissimis per multas series dispositis; ncquc raro autem 

 hae transversim elongatae quoquc occurrunt vcl ampliatae, ita ut 

 fere scalariforme vel rcticulatum vas evadat (fig. 22. V. p.). Ob- 

 servandum quoquc, vasa brevitcr articulata amplitudine gaudere 

 conspicua extrorsum accresccnte (ut Lianarum mos est), ncc non 

 serotino subindc tempore parenchymate impleri (fig. 17. 22. V. p. 

 fig. 12.). Vasa spirifera ligni primarii (vaginae s. coronae me- 

 dullaris) nil offerunt memoriae dignum; unica plcrumque fibra de- 

 volvi possunt (fig. 17. V. sp.). — Medulla radiique mcdullares e 'pa- 

 renchymate constant undique punctato-poroso; quod quum in priore 

 praesertim verticali directione clongatum sit (fig. 17. M.), in ra- 

 diis subisodiametricum vel horizontaliter cxtensum obtingit (fig. 22. 

 Rp. II.). Cellulae radiorum in cortice consitae jam mature cras- 

 sescunt porisque conspicuis canaliformibus ornantur (fig. 18—22. 

 Rp.), ncque raro hanc indolem in singulis dispcrsis quoquc vel in 

 phalangitis parvulis observarc licet. Uterque contcxtus amylo scatct 

 copiosissimo, intcrmixtis subindc crystullulis acicularibus vcl pri- 

 smaticis; raro oleo pingui (Somphoxylun WuUtcklUgelii) vcl 

 resina quadam sanguineo-rubra (Limacia) omnes vcl singulac 

 tantum cellulae gaudent. 



Cambium primarium, quum per aliquot tempos in modum 

 Dicotyledoneis usitatum incrementum continuavcrit , demum ad 

 latus externum quoad facultatem generandi mutatur. Ncque liber 



