211 



MENISPERMACEAE : AN VTOMIA. 



212 



neque radiorum parenchymaticorum partes corticalcs abhinc am- 

 plius augentur; paucis sacpe parenchymals seriebus dentto effor- 

 matis (fig. 12. 20. 21. P**.) incrementnm in hoc latere prorsus 

 sistitur; ita demum inter lignum et parenchyma illud solummodo 

 fasciculus cambiformii invenitur (fig. cit. Cbf.). In latere contra 

 interioro cambium in ligno efformando pergit. Haud quidem liquet, 

 ut accuratius definiamus, quo tempore eveniat haec in cambio mu- 

 tatio, quum neque in libro neque in ligno limites quidam incrc- 

 menti notati sint; id vero certum liabcmus , semper hoc momen- 

 tum contineri intra anni primi spatium, quum libri fasciculi ctiam 

 in ramis vetustioribus eandem conservent amplitudinem , qua in 

 juvenilibus gaudebant. ') 



Praeterlapso deinde aliquo tempore, etiam ad latus inter- 

 num cambii evanescit facultas jjenerandi. Ita incrc- 

 mento zonae primariac finis imponitur. v ) Quod quum 

 pro certo habcamus in omnibus Menispermaceis , quae plures in 

 caule zonas effbrmarc solitae sunt , tamen hoc loco notandum ha- 

 bemus, minimc de omnibus hujus ordinis civibus jam constitutum 

 esse, quod revcra omncs gaudcant tali structura; imo potius credi- 

 derim, aequo ac de aliis ordinibus jaindudum constat, et in hoc 

 praeter structuram illam abnormalcm etiam vulgarem Dicotyledo- 

 neam inveniri. Observavi enim Coscinii caulem vel brachium eras- 

 sum , unico solummodo fasciculorum cyclo instructum , qui omnino 

 ad leges Dicotyledoncis plcrisque usitatas conllatus atquc cxplicatus 

 erat et idem cl. Hooker f. et Thomson de aliis quoque Menis- 

 permaceis retulerunt. 3 ) Licet quidem constitutum sit , zonas sc- 

 cundarias subinde enasci post complurcs jam annos praetcrlapsos, 

 haud tamen verisimile est , cas ctiam in stirpibus adeo vctustis, 

 ut iliac quarum modo mentionem feci, denho efformari posse, 

 quum omnis analogia contra suadeat. Qua de re autcm quum ob- 

 scrvationibus tantum dijudicari possit, studiis ulterioribus commen- 

 datum esse velimus; haud vero a priori absonam habeas talem in 

 uno eodemque ordinc incrementi diffcrcntiam , quum rcvera fre- 

 quenter observetur, ut supra jam notavimus (e. gr. in Malpighi- 

 aceis, Sapindaceis , Gnetaceis etc.). 



Dum fasciculi primarii ad leges supra expositas evoluti sunt, 

 etiam cortex primarius (Protenrinde NAgeu, zelligc Hiillc Mohl) 

 in incremento perstiterat continuo. Quum autem radiali imprimis 

 partitionc usus esset, scries periphericae paucis solummodo auctae 

 sunt (fig. 16 — 18. Mst.). Posteriorc tempore ad peripheriam pe- 

 riderma exstitit, quod hinc in stratum phellcum (Kork) augebatur 

 (CosciniumJ , illinc vero interiorem quoque corticem penctrando 

 suber (Borkc) efformandum excitabat, squamis demum a stirpe 

 solvendum (Abuta al.). — Corticis primarii indoles leviores tan- 

 tum diversis in stirpibus differentias offert. Constat enim ad pcri- 



1) Licet quidem ill. Hooker f. et Thomson in FI. I ml. I. complures 

 notaverint species, quibus liber quotanois accrescere dicitur, equidem 

 tamen hoc confirmare haud valui et cl. botanicos erravisse credi- 

 derim, quum, quod supra jam notavi, baud raro singulae paren- 

 chymals series cum libro allernae efformentur, ita ut totum libri 

 stratum in fasciculos complures divisum videatur. Qui vero jam 

 inde a primo anno obvii sunt. 



2) Hook. f. et Thoms. Fl. lnd. or. I. 



3) Quo tempore cambii primarii exstinguitur vis generandi, diversis 

 in speciebus et verisimiliter in una eademque nonnihil variatur et 

 plerumque accuratius definiri haud potest, quum in ligno, ut in 

 Lianis tropicis frequentissime fieri solet, annuli annotini haud no- 

 tati sint. E singulis tamen speciminibus, quae his annulis gaude- 

 bant, apparuit, incidere hoc momentum e gr. in Cissampelo Pa- 

 reira post annos 4 — 6, in Cocculo lauri folio post 2 — 3, itemque 

 aliis in speciebus, si de zonae primariac crassitie concluditur, com- 

 pluribus semper annis praeterlapsis. 



pheriam ex epidcrmide valida (fig. 16 — 20. E.), qua obtegitur 

 stratum tenue collcnchymaticum (fig. 18 — 20. Co.); intus vero ex- 

 hibct parenchyma subisodiamctricum, seriebus periphericis quoad 

 numerum variis dispositum , quod nunc obtingit omnino leptopleu- 

 rum (Cacculus laurif alius , fig. 16 — 18. Mst.), nunc hie illic ad 

 compagem sclcrenchymaticam incrassatum fCoscinium, Botryopsis, 

 Aspidocarya etc.). Easdem conlinct materias, quae in medulla 

 radiisquc parenchymaticis offenduntur et insuper scatet chlorophjllo 

 (id quod in Cocculo laurif'olio seriebus tantum extimis 5 — 7, in- 

 clusa epidcrmide , continetur). 



Eodem tempore, quo cambii primarii exstingui- 

 tur vis generandi, in cortice primario cellulae velo- 

 citer m ultiplicari incipiunt. Primum in intimis pa/enchy- 

 matis seriebus cellulae radiali directione elongantur et per parietes 

 tangentiales itcrum atquc itcrum dividuntur. Simul series quaedam 

 extrorsum contcrminae crasscscunt ') , poris instruuntur et tali 

 modo annulum ilium sclercnchymaticum , librum dissimulantcm, 

 conficiunt (fig. 19. 20. Scl.). Obscrvamus igitur intra librum et 

 annulum sclerenchymaticum zonam meristematis; quae quum cel- 

 lulae omnes interiores reccnter pronatae statim in contextum sta- 

 bilem abeant (fig. 19 — 21. P.), seriebus tantum 1 — 3 annulo sclcr- 

 enchymatico conterminis ulterius incrementum continuat (fig. 19 

 — 21. A. Mst.). Quo ex annulo mcristema tico fasciculi 

 cambiales novi evadunt (fig. 21.). 



Quaeritur, quomodo fieri possit, ut e meristemate parenchy- 

 matico cellulae cambiales efformentur, quum plurics ejus longitu- 

 dincm hae superent? Quod imprimis eo perficitur, respondemus, 

 ut cellulae diverso utantur incremento, ita nempe, ut singulae elon- 

 gari nitantur, quum alteraC co magis diminuantur et demum ex- 

 stinguantur. Ut accuratius hanc cvolutioncm pcrspicias, haec no- 

 tamus (cf. fig. 22.). Initio cellulae binae verticaliter superpositae 

 subisodiametricae exstant ; quum autcm postea radiali directione 

 elongentur, accidit, ut altera cuneatim quasi attenuetur, altera vero 

 eo magis dilatetur, ita ut partes exteriores diversam offerant alti- 

 tudinem , quum interiore parte subaequales sint. Siquidem ambo 

 dividuntur, cujusvis pars interior stabilis rcstat, quum contra cel- 

 lulae filiales (Tochterzellen) exteriores ad eandem rationem incre- 

 mentum repetant ; ita altera magis ctiam altitudine diminuitur, 

 altera vero augetur. Qua lege postquam aliquoties cellulae usae 

 sunt, deniquc altera valdc diminuta ulterius non dividitur; igitur 

 in sectione radiali- longitrorsa duas observamus cellularum scries 

 superpositas, quarum altera extrorsum decrcscendo denique exstin- 

 guitur, quum contra altera gradatim accrescat, ita ut cellula ex- 

 tima duplicem primariae longitudinem assecuta sit (fig. 22. ad P.). 

 Rcpetit autem haec cum contcrmina quadam eundem actum, unde 

 aut magis elongatam , aut contra diminutam et denique abolescen- 

 tem cam cvadere necesse est. Facile est intellectu, tali conditione' 

 denique cellulas quasdam proficisci, aliis simul emortuis, ita elon- 

 gatas, ut cambii aequent longitudinem; quo peracto, ulterius non 

 elongantur (fig. 21. 22. Cbm. II.). Hac praecipue lege cambium 

 secundarium pronascitur; praeterea vero eo etiam cellulae longi- 

 tudinem augere student, ut extremis attenuatis juxta sese praeter- 

 labantur (neque autem cl. Nageli asscntire possumus, qui hanc 

 causam in cambio novo efformando prae ceteris efficaccm esse con* 

 tendit); ita evenit, ut parenchyma meristematicum sat velociter in 

 cambium transeat. — Illae autem annuli meristematici regiones, 

 quibus parenchyma restitit immutatum, ad radios parenchymaticos 

 efformandos inserviunt (fig. 21. Rp. II.). Parenchyma igitur, quod 

 librum primarium separat a fasciculis secundariis (fig. 21. P.), 



1) In Cocculo laurifolio series sunt 2 — 4 hyalinae, strato chloro- 

 phylloso immediatim conterminae. 



