217 



MENISPERMACEAE: GEOGRAPHIA. 



218 



in regionibus Afghanistan, Beludschistan et Panjab di- 

 spersae occurrunt; majorem autem specierum copiam 

 maximamque simul frequentiam adipiscuntur in India 

 orientali. Quum quidem in ditionis liujus vastae parte 

 occidental i boream versus montes Himalayam non ex- 

 cedant, contra e peninsula Indiae posterioris in Chi- 

 nam, adeo singulae usque in Japoniam diffusae, unica 

 quoque specie, Menispermo dahurico, in Dahuria in- 

 veniuntur. Denique in insulis Archipelagi usque ad 

 Philippinas late disseminatae , etiam Australian!, formis 

 licet perpaucis, incolunt. Omnino in vetere orbe totius 

 ordinis dimidia circiter pars alitur, quum omnium spe- 

 cierum hucusque cognitarum riteque distinct arum Hume- 

 rus 100 vix excedat, quae generibus 32 continentur. 



Quod Menispermacearum in America distributio- 

 nem attinet, fines ordinis boreales, ut supra jam nota- 

 vimus , per circulum 50° lat. bor, constituuntur; in 

 austro autem limitem accuratius designamus per lineam, 

 quae inde a Peruvia media (10° lat. austr.) secundum 

 declivia Aiidium orientalia usque in regionem Monte- 

 vidensem (35° lat. austr.) procurrit. Valde inaequali- 

 ter autem Menispermaceae in ingenti hac plaga disse- 

 minatae sunt, id quod insequentibus diligentius expo- 

 nere liCeat. 



Tres sunt ex hoc ordine Americae borealis cives, 

 Menispermum canadense, Calycocarpum Lyonii et Coc- 

 culus Carolina. Quae quum in civitatibus consociatis 

 inde a ditione Louisianensi usque in Canadam et Mis- 

 souri frequenter disseminatae sint, in occidente tamen 

 terras montosas Oregon etc. deficere videntur; austrum 

 versus autem Cancri tropicum baud transgrediuntur, ila- 

 que pro formis vere extratropicis habendae sunt. Sed 

 solae hae in America Menispermacearum cives extra- 

 tropicae ! reliquae enim omnes , quot hucusque sunt 

 coguitae ^2 intra Tropicos continentur et in septen- 

 trione vix Cancri circulum excedunt unica specie, Coc- 

 culo oblongifolia , quum quoque in austro paucae tan- 

 turn formae, ut Cissampeli Pareira, fasciculata, ova- 

 lifolia et Pachygone domingensis ultra Capricornum 

 usque in regionem Montevidensem procurrant. 



Quarum 42 specierum unica, Cocculus oblongi- 

 folia, extra Mexicum nondum inventa est, nullam vero 

 insulis Antillanis peculiarem novimus; Florae contra 

 austro-americanae 37 species propriae, 3 cum Antil- 

 lanis itemque 3 cum Flora centrali - americana com- 

 munes sunt. Insequentes omnium latissime vagantur: 

 1) Cissampelos Pareira , ubique totius ditionis fre- 



quentissima, in insulis Gallopagos quoque nee non in 

 Tropicis veteris orbis late diffusa, stirps vere cosmo- 

 polita; 2) Cissampelos ovali folia, in tota terra conti- 

 nente inde a Cancri tropico usque ad Montevideo dis- 

 seminata, in insulis Antillanis deficit; 3) Pachygone 

 domingensis , ubique ditionis; 4) Chondodendron to- 

 mentosum, sola in Mexico et in Brasiliae parte val- 

 leculosa austro-orieutali nondum inventa. 



Quod autem pertinet ad ordinis in America austral i 

 distributionem, notamus, quod in hac quoque ditionis 

 parte Menispermaceae minime aequaliter sunt disse- 

 minatae, sed majore iterum numero in regione arctius 

 circumscripta continentur. Quum enim praeter supra 

 enumeratas paucae tantum latius vagentur, Abutae ru- 

 fescens et concolor, Cissampelos fasciculata et Ano- 

 mospermum Schomburgkii, haud multae quoque terra 

 gaudent montano-nemorosa et montano-campestri Bra- 

 siliae austro -orientalis, altitudinem 3000 ped. at se- 

 ptentrionem versus prov. Bahiae haud excedentes: 

 Abuta Selhana, Cocculus Filipendula, Cissampelos 

 glaberrima et sympodialis , Pachygone oblongifolia, 

 Botryopsis platyphylla et Sychnosepalum microphyl- 

 lum. lino, longe pleraeque regiones praediligunt de- 

 pressas, calido-humidas, silva primaeva obtectas, quas 

 percurrunt fluvii Amazonum et Orinoco cum confluen- 

 tibus; et quas omnino alit America australis specierum 

 41, solas has terras ab ill. Maktio Najadum provin- 

 ciam salutatas, revera insequentes 19 incolunt: Disci- 

 phania lobata, Anomospermum grandifolium, japurense 

 et reticulatum, Abuta Candollei, Grisebachii, can- 

 die ans , Imene, guyanensis , panurensis, Cissampelos 

 fluminensis , tropaeolifolia et andromorpha, Sciado- 

 taenia amazonica , cayennensis et r ami/lor a, Sychno- 

 sepalum Paraense et Sagotianum , denique Som- 

 phoxylon Wnllschldgelii. Paucae autem Peruviam et 

 Columbiam orientalem inhabitantes , scilicet : Abuta 

 Seemanni, racemosa et spicata, Pachygone colum- 

 bica et Botryopsis Spruceana, verisimiliter etiam in 

 Brasilia contermiua reperiantur; nulla tamen praeter 

 Cissampelum Pareiram specie Audium tract urn trans- 

 grediuntur neque altioribus horum montium regionibus 

 gaudent. 



Ut vero dilucidius illustremus, quomodo diver- 

 sae hujus ordinis formae, ratione quoque numerorum 

 habita, in Novo orbe sint distributae, insequentes ad- 

 jicimus tabulas, quas per ipsam fabricam facile in- 

 telligas. 



TABULA MENISPERMACEARUM DISTRIBUTIONEM PER AMERICAM IN UNIVERSUM EXHIBENS. 







•— *— _ „ 









Menisperm. omnes 



sibi peculiares 



communes 



cum Vetere orbe commun. 



America borealis. 

 America tropica. 



3 gen. 3 spec. 

 11 « 43 « 



1 gen. 3 spec. | 



8 « 41 « 



1 gen. spec. 



2 gen. spec. 



3 a 1 «• 



America tota. 



13 gen. 45 spec. 



9 gen. 44 spec. 



• 



4 gen. 1 spec. 



