223 



MENISPERMACEAE : QUALITATES ET USUS. 



224 



petere, quae supra in capite „de stirpium Menisperma- 

 cearum structura atque incremento" sat diligenter jam 

 exposuimus; igitur in hanc monographiae nostrae par- 

 tem remittimus, et in tabulae L. fig. 3. 7. 12., quibus 

 caules, et in figuram 8., qua radicem Pareirae bravae 

 exhibuimus. Hoc autem denuo uolaiidum habemus, 



Cissampelum Pareiram multis structurae interuae no- 

 tis maximopere ludere. Ita nunc partes lignosae mul- 

 tum praevalent, nunc partes medullares , modo zonae 

 corticales prorsus e cellulis leptopleuris conflatae amylo 

 copiosissimo scatent, modo in compagem sclerenchyma- 

 ticain incrassatae fere vactiae exstant , porro nainero 

 fasciculorum vascularium, zouarum latitudine et dispo- 

 sitione, vasorum copia et inagnitudine — quibus aliisque 

 uotis frequenter occurrunt inter se diversae et simili 

 ratione etiam qualitate chemica et medicinali radices 

 multum variant. Quas varialiones quidem tarn locorum 

 natalium differentiis quam plantae maternae varietati- 

 bus deberi , conjicere licet , attamen quominus pro 

 vero constituamus, omnia desunt, quibus innitamur. 



Sapore notatur Pareira brava primum acridulo- 

 dulci, mox vero in intense pureque amarum transeunti, 

 omuino Dulcamarae hand absimili; odor qualis sit in 

 recenti, baud constat, in illis autem, quas India nobis 

 misit, nullus. 



Analysin radicis chemicam primus instituit cl. 



Ff.neulle et continere earn probavit: inateriem extra- 



ctivam amaram flavam, aliam fuscam insipidam, resi- 



iiam mollein, amylum, salia kaliua, calcis aliaque in 



plantis obvia. ') Inter quas praecipue in materie ilia 



extractiva amara radicis efficaciam positam esse, Fr- 



neullr ratum babuit. Postea cl. Wiggers ex eadem 



radice elicuit alkali vegetabile sui generis, quod Cis- 



sainpelinum, vel, voce abbreviata et depravata, Pe- 



1 os in urn appellavit. 2 ) Hyalinum illud, amorphum, in 



aethere solubile et acido acetico, e solutione acetica 



per natron carbonicum praecipitatur. Transigi potest in 



alium alkali flavi coloris, Pell iiteiuum a cl. Boe- 



deckebo salutatum, quod quoque in ipsa radice effor- 



riiari dicitur. 3 ) De aliis autem harum materiarum qua- 



litatibus nil ad hue constat. 



Quod porro attinet ad Pareirae bravae qualitates 

 ejnsque usum, in iis debemus acquiescere, quae veteres 

 scriptores medicique retulerunt, quum recentiore tempore 

 experimenta de ea baud sint instituta. Vim quandam 

 tonicam et resolventem ei iuesse, prae ceteris autem 

 in affectionibus systematis uropoetici earn conducere 

 traditur. Ita Helvetius specificum earn contra omnia 

 renum mala et vesicae vocare non dubitat, atfirmans 



1) Journal de Pharmacie, VII. 404. 



2) Berliner Jahrb. fur Pharm. 1838. p. 223. 



3) Wiggers, Grundriss der Pharmacognnosie 362. 



calculos olivae magnitudine inde secessisse sicque litho- 

 tomiae necessitatem disparuisse. ') Simile quid alii 

 quoque retulerunt, licet tautam, ut voluit Helvktius, 

 eificaciam ei haud concesserint; itemque in ipsa pa- 

 tria jam Pisoms tempore pro egregio lithontriptico 

 aestimata erat et hac laude etiam hodiemo die fruitur, 

 praesertim in regionibus, quas magnus fluvius Tapajoz 

 alluit, ubi haud rarus calculi vesicalis morbus grassa- 

 tur. Porro in affectionibus membranarum mucum pa ran - 

 tium, in gonorrhoea, leucorrhoea etc. subvenire earn 

 dicunt; adeo in inflammationibus vesicae foliis Uvae ursi 

 antecellere , a medico summae auctoritatis , Sir B. 

 Brodie, affirmatur. 2 ) 



Radicem Pareirae bravae propinari suadent forma 

 pulveris in dosibus '/, — 1 drachmae; infusum autem 

 sive decoctum, cui paullulum extracti admiscatur, prae- 

 stantius adhuc dicitur, unciis 8 — 12 quotidie sumen- 

 dum. Tinctura quoque praeparari potest, unam radi- 

 cis partem in quinque alcoholis rectificati digerendo ; 

 hanc diureticam et anticatarrhalern credunt. 3 ) 



Radix Cissampeli Pareirae cum Menisperma- 

 cearttm aliarum radicibus commixta subinde foras ve- 

 nire videtur, ut e variis ejus nominibus et ipsarum ra- 

 dicum diversitate concludere licet. Quum autem, ut 

 supra jam notavimus, vel genuinae radices magnopere 

 ludant quumque porro e solis radicibus stirpem mater- 

 nain cognoscere haud contigerit neque alia habeamus, 

 quibus innitamur: constituere hucusque haud licuit, 

 quaenam stirpes ad radicem Pareirae venalem contri- 

 buant quomodoque agenuina radice distinguantur. Haud 

 vero e tali confusione damnum quoddam vel medica- 

 minis depravationem evadere crediderirn, quum non so- 

 lum complures Cissampeli species, sed etiam affines 

 Abutae aliaeque , quantum examinatae sunt quantumve 



1) Mubray, App. med. I. 346. 



2) Lond. Med. Gaz. 1. 300., ex Pereira , Mat. med. II. 2158. 



3) Quomodo Pareira brava praeparetur et administretur^ insequentibus 

 ex ill. Pereirae Mat. med. (II. 2156) depromtis exponere liceat. 



a) Decoctum Pareirae. 

 Rp. Pareir. cone. 3 X 

 Aq. des till. Ms li 

 Coq. ad remanent. 1 pint, et col. 

 Dosis 5 VIII — XII quotidie. 

 Adxot. Narcotica, praesertim hyoscjamus, nee non alkalia 

 aut acida , ad opportunitatem addi possunt. 



i 



b) Infusum Pareirae. 

 Rp. Pareir. cone, x VI 

 Aq. bull. Ms j. 



Macera per 2 horas in vasculo leviter obtecto et cola per 

 calicum. 



Dosis ^ j usque J jjj. 



c) Extractum Pareirae. 

 Praeparatur pariter ac Extractum Haematoxyli sive Extractum 

 Glycyrrhizae. 



Dosis gr. X usque 5 0. 

 Adnot. Propinatur plerumque infuso vel decocto immixtum. 



