225 



MENISPERMACEAE . QUALITATES ET USUS. 



226 



e scriptoribus hauriri potuit, iisdem vel similibus ac 

 Cissampelos Pareira gaudeant virtutibus et in patria 

 eadeni ratione adhibeantur. Ita Cissampeli glaberri- 

 mae et ovatifoliae radices pro diaphoreticis et din- 

 reticis aestimantur: Botryopsis platyphylla et Abuta 

 rufescens radicem et ligui corticem offerunt inter egre- 

 gia remedia amara incidentia in debilitate ventrical!, 

 apepsia, febri interrnittente asthenica, infarctn visce- 

 rum abdominaliuui rel. celebrata ') ; cortex autem Chon- 

 dodendri foment osi , principio acerrimo imbutus, febri- 

 fugi gandet apud Peruvianos laude. 2 ) Denique turn 

 Cissampelorum illarum, turn quoque Cocculi Filipen- 

 dulue radices antidotales contra morsnm serpentum 

 condncere indeque has stirpes nomen „Cipo de Co- 

 bras", i. e. Liana serpentuin, accepisse dicuntur. 3 ) 

 Eandem virtutem etiam foliis Cissampeli Pareirae 

 incase, a Pisone 4 ) narratur, atque vulnera haec sa- 

 nare, auctorem habemus Sloanium.^) 



Missis jam Menispermaceis in medicina usitatis, 

 restat adhuc, ut eas quoque paucis commemoremus, quae 

 ad alios homiuum ustis inserviunt. Quod hac ratione 

 attinet ad americanas, praecipue memoria est dig'num, 

 quod teste ill. Martio 6 ) ad coquendum famosum illud 

 veneficium Urari duae quoque hujus ordinis stirpes, 

 Abuta nempe rufescens (— Cocculus Pahni Mart) 

 et Abuta Imene adliibeiitur. Quas autem, siquidem cor- 

 tices tantum — omni veneno destitutos — ad hanc 

 materiem conferant, nil ad illius vim intoxicantem con- 

 tribiiere, nullus dnbito sed crediderim potius, eas pro- 

 pter solam amaritiem adhiberi , quum praeter stirpes 



1) Martius, Syst. mat. med. veg. Bras. 42. 



2) Ruiz et Pavon, Fl. Peruv. et Chil. Prodr. 132., Popp. et Endl. 

 Nov. Gen. et Sp. II. 65. 



3) Piso, Hist. Bras. 312. «Si ulli plantae appropriatum nomen, huic 



sane Lusitani indiderunt, earn Cipo de Cobras sive Con- 



volvulum colubrinum, ab insigni efficacia antidotali, serpentibus ini- 

 mica, nominantes.» — Alio loco (p. 261) aliter nomen explicatur: 

 «Nunc vicinas arbores ornate conscendit, nunc humi instar Colubri 



repit haec herba; ob similitudinem Cipo de Cobras a plebe 



Lusitanica cognominatur.» 



4) Hist. Bras. 261. 



5) Hist. Jam. t 201. 



6) Reise, HI. 1155. 



ipsum principium venenosum offerentes, ut Strychni 

 diversas species, omnino plantae amarae ad praepa- 

 randum Urari inserviant. (Cf. Rich. Schomburgk's Reise, 

 I. 450.) 



Ceterum, quoad Menispermaceas americanas, hoc 

 solummodo traditur, quod fructus Chondodendri to- 

 mentosi (Uva del monte), sapore hand ingrato mu- 

 cilaginoso-acidissimo praediti , itemque Botryopsidis 

 platyphyllae ab iucolis comeduntur. ! ) 



Inter gerontogaeas prae ceteris inclaruit Anamirta 

 Cocculus. „Fructus inter veneficia famosi, Cocculi 

 indici seu piscatorii vel levantici nomine in mer- 

 cimoniis sunt. Rarus istorum in necandis pediculis 

 apud medicos usus est, frequentius a piscatoribus ad 

 inebriandos pisces adhibentur, quos ex injectis aquae 

 Cocculis temulentos manu facile capi, nee tainen sem- 

 per sine noxa comedi constat. Infamem Cocculorum 

 iu medicauda cerevisia usum apud Anglos imprimis 

 gliscere perhibent; quanto civium, qui hoc temeto iitun- 

 tur, periculo, facile est dicere: nam in seminibus isto- 

 rum principium extractivum (Picrotoxina), in peri- 

 carpiis autem substantia alcaloidea (Men is per in in a) 

 residet, quibus virtutem narcoticam debent, Strychni- 

 nae in organismum animalem perniciosis viribus vix 

 imparem" > ). Item Pachygones ovatae (— Cocculi Plu- 

 kenetii DC.) nee non stirpis philippinae a cl. Blanco 

 nomine Menispermum Cocculus descriptae, drupae ve- 

 nenosae ad necandos pisces et crocodilos adhibentur. 3 ) 



Fructus edules offert teste F^orskalio Cocculus 

 Leaeba (— Leaeba et Cebatha Forsk.), e quibus 

 etiam vinum adust n in. Chamr el ma dj mine voca- 

 tum, ab Arab is paratur. 4 ) 



Denique Fibraureae tinctoriae mention em facia- 

 mus, cujus e caulibus contusis coctione extrahitur co- 

 lor flavus, uon admodum vividus, sed persistens, quo 



pannos tingere Sinenses norunt. 5 ) 



Eichler. 



1) P0pp. et Endl. 1. supra cifc. , Mart. Observ. 1042. 



2) Endlicher, Enchirid. 416. 



3) Blanco, Fl. Filip. 810. 



4) Forskal, Fl. Aeg.Arab. 172. 



5) Lourkiro, Fl. Cochinch. 627. 



