231 



BERBERIDEAE: BERBERIS. 



232 



in petioluni haud ultra 1 lin. lg. (i. e. usque ad articulationem)" 

 attenuata, demum pergamaceo- v. crasso-coriacea, margine subcar- 

 tilagineo plerumque recurva; nervi praeter medianum nunc fere 

 inconspicui , nunc utrinque vel subtus magis prominentes , sed 

 tenues semper et laxe reticulati , secundariis angulo cc. 45° a 

 medio exeuntibus. Stipulae minimae dentiformes. Racemi 1 — 4- 

 poll. et ad summum 50-flori, plerumque tamen 2— 3-poll. et 15— 

 25-flori, sub anthesi solemniter graciliter cernui, fructu penduli. 

 Pedunculus 3 A— l'/j-poli., pedicelli tenues haud ultra 7,-poll.; 

 bracteae cc. 1 lin. lg. lineari-lanceolatae v. subulatae, persistentes, 

 bracteolae conformes sed minores, summae 2 calycem stipantes. 

 Flores 2 — 4-Hn. diam. Sepala extima ovato - lanceolata , intima 

 late ovata obtusa, extimis vix longiora. Petala obovato-suborbi- 

 cularia, sepalis paullo breviora. Stamina petalis subbreviora. Ovula 

 2 — 5. Baccae 3 — 4 lin. lg. , nigrae et caesio-pruinosae; semina 

 oblonga , obtusa , nigrescenti-fusca. 



Berb. taurinam Billb. a B. glaucescente St. Hit. haud differre, e 

 speclminum authenticorum autopsia affirniare possum. Etiam iu autorum 

 descriptionibus discrimen frustra quaeratur , et revera, si ill. St. Hilaire 

 pro phrasi in DC. Prodr. minis brevi et manca in adumbrationem Bill- 

 bergii originariam ejusque iconem sat bonam recurrere voluisset, certo 

 has stirpes diversas haud pronuntiasset. — Contra ea stirps, quam cl. 

 Lkcht.er nomine B. laurinae Billb. descripsit (vidi specimen authenticum), 

 Boliviae incola, nostro judicio a brasiliana specifice differt: pedicellis in 

 rhachide non subaequaliter ab invicem distantibus, sed per intervalla fasci- 

 culatis et omnino majore copia ad apicem confertis, ita ut fere corym- 

 bosa vel subumbellata tota inflorescentia evadat. Porro in foliis discrimen 

 observandum; quae enim , quum in B. commutata , ut stirpem a Lech- 

 lero perperam pro B. laurina descriptam appellare proponimus , omnino 

 minus, ac in vera B. laurina, basin versus angustata neque in pagina 

 superiore nitida offendantur, nervis quoque conspicue aberrant, secunda- 

 riis nempe haud, ut in B. laurina, angulo circiter 45°, sed 70 — 80° adeo 

 subperpendiculariter a mediano exeuntibus. 



Quod Berb. coriaceam St. Uil. attinet, hujus quidem specimen 

 authenticum non vidi, attamen haud dubito, quin formam tantum, nequa- 

 quam varietatis titulo dignam , B. laurinae constituat, quum e descri- 

 ptione discrimina graviora omnino haud eluceant et leviora, quae afferun- 

 tur, in quaedam specimina B. laurinae a nobis examinata (a Sello lecta, 

 Herb. Berol.) perfecte quadrent. 



Maximum Berb. laurina praebet affinitatem cum B. vulgari L. et 

 B. aristata DC. A priore imprimis differt: foliis constanter integerrimis, 

 perennantibus, magis coriaceis plerumque subaveniis vel saltern venularum 

 reticulo minus perspicuo magisque laxiore ornatis, denique baccis subsemio- 

 vatis et in stylum distinctum constrictis, quum hae in B. vulgari ellipticae et 

 stigmate sessili terminatae obtingant. Iisdem notis etiam a B. aristata 

 distinguitur, baccis solummodo exeeptis, quae quoad stylum in utraque 

 conveniunt; praeterea autem iu B. aristata pedicelli sub maturitate nou- 

 nihil incrassati et sepala exteriora interioribus multo breviora discrimina 

 haud negligenda offerunt. — Inter Berberides austro-americanas mihi co- 

 gnitas vix ulla cum hac brasiliana confundere potest; licet quidem sin- 

 gulae e sectione pedunculis racemosis ornata, ut B. valdiviana Phil. 

 (eadem ac B. rotundi folia Lechl., nee Gay nee PoppJ, B. flexuosa R. P., 

 B. rigidifolia H.B.K., B. loxensis Benth. aliaeque pluribus notis ad 

 B. laurinam accedant, omnes tamen differunt aut foliis plus minus spi- 

 noso-serratis vel dentatis , aut venularum reticulo multo angustiore et 

 insigniore, aut racemis compositis etc. 



Habitat in campis , fruticetis silvisque inde a prov. Minarum 

 usque* in ditionem Montevidensem. Prope Caldas aliisque locis prov. 

 Minarum, Nov. [met.: Lindberg, Widgren; ad Ouro Preto, olim Villa 

 Rica: Freyreiss; in prov. S. Pauli, e. gr. prope Corregv dos Paulistas, 

 ad Guarapuava, prope urbem Curitiba: Sello, M. } St. Hilaire; fre- 

 quens in Cisplatina: St. Hilaire; circa Montevideo a Sello et in iti- 

 nere navarchi King collecta. Oreas, Napaea. Lusitanis Berberiz, 

 Uva e sp im. 



2. BERBERIS RUSCIFOLIA Lam. glaberrima; spinis 3-par- 

 titis; foliis lanceolatis integris v. hinc inde grosse dentato-spinosis 

 et spinoso-mucronatis, coriaceis, utrinque nitidulis, tenuinerviis; 

 racemis folia subaequantibus pauci- (4 — 5-) Doris, pedunculo basi 

 squamuloso, pedicellis corymboso-fasciculatis 1-floris; petalis inte- 

 gris biglandulosis; connectivo obtuse subapiculato; baccis .... 



Herberts ruscifblia Lam. 111. /. 253. f. 2. Pers. Syn. I. 

 387. Pair. Diet. VIII. 619. DC. Syst. 11. 11. Prbdr. 1. 106. 

 Rom. Schult. Syst. VI. 8. Lechl. Berb. Am. austr. 19. 



Rami teretiusculi flexuosi, cortice cinerascenti longitrorsum rimuloso. 

 Spinas nunc fere totae ad partem basalem dilatatam, stipulis minutis 

 subulatis instructam (petiolum) reductae , nunc vel 3 — 4 lin. lg. , divisuris 

 ejusdein ac in praecedente indolis. Perulae ramulorum ut in praece- 

 dente, sed praesertim ad apicem ramulorum evolutae itaque pedunculum 

 terminalem involucrantes. Folia cc. pollicaria et 3—5 lin. It., pauca in 

 fasciculis, in petiolum brevissimum attenuata, margine cartilaginea; nervi 

 supra subplani, subtus prominuli, angustius quam in praecedente reticulati. 

 Racemi cernui adeo subrecti, pedunculo 1 /2 - %-poII., pedicellis 2 — 3 

 lin. lg. , itemque floris diametro 2 — 3 lin. Bracteae hracteolaeque ovatae 

 obtusae , priores 3 / 4 -lin. Sepala 6 late ovata, extimis quam interiora 

 subduplo brevioribus. Reliqua, connectivo apiculato excepto, ut in prae- 

 cedente. Fructus ignoti. 



Habitat in agro Bonariensi: Commerson. Napaea. 



Cum hac specie, cujus originarium specimen in Herb. Kunthiano 

 nunc Reg. Berolinensi (communicatum a Museo Parisiensi) examinare licuit, 

 proximam absque dubio praebet affinitatem Berb. spinulosa St. Hit., tan- 

 tarn profecto, ut haec secundum eel. Hilairei descriptionem nonnisi foliis 

 spinisque majoribus differat. Ita jam eel. Sprexgkl in Cur. post. 138 

 utramque in unicum conciliare, licet cum aliquo dubio proposuerat. Atta- 

 men, quum ex unico, quod vidi, B. ruscifoliae specimine certiorem me 

 facere haud potuerim, num revera hac magnitudinis ratione planta variet, 

 quumque porro B. spinulosae inflorescentiae, in quibus Berberidum generi 

 haud levissimum discrimen positum est, hucusque nondum sint cognitae, 

 melius, vel at ita dicam , utriusque mali minus duximus, has plantas pro 

 tempore specierum distinctarum titulo enumerare; ita descriptionem Ber- 

 beridis spinulosae ex St. Hil. Fl. Bras, merid. immutatam repetimus. 



8. BERBERIS SPINULOSA St. Hil. „ramulis subcomplanatis 

 laevibus; spinis 3-partitis; foliis parce fasciculatis , breviter petio- 

 latis oblongis, inferne cuneato-attcnuatis , remote dentato-spinulo- 

 sis, basi integerrimis." 



Herberts spinulosa St. Hil. Fl. Bras, merid. 1. 37. Rom. 

 Schult. Syst. Veg. VI. 9. Lechl. Berberid. Am. austr. 20. 



„Feutex; ramis flexuosis , apice praecipue subcomplanatis , glabris, 

 nitidis, cinereo-lutescentibus. Spinas 3-partitae , hinc et inde basi mu- 

 cronulatae (rudimenta stipularum); divisuris subaequalibus, cc. 6 — 12 lin. 

 lg. , patulis, acutis , teretibus subtus canaliculars, nitidis. Hamuli ex 

 axillis spinarum enati, saepius haud manifesti, fasciculum foliorum 3 — 6 

 gerentes , squamulis quando submanifesti ovatis obtecti acutis medio dorso 

 costatis. Folia breviter petiolata, 2—3 poll, longa, 5 — 10 lin. It., ob- 

 longa, obtusa v. acuta, inferne cuneato-attenuata, marginibus dentato- 

 spinulosa, basi integerrima, glabra; spinulis cc. 1 — 2 lin. lg. , inaequali- 

 bus, distantibus, acutissimis , tenuibus; nervo medio utrinque prominente, 

 lateralibus tenuibus infra marginem conflueutibus; petiolus cc. 2 — 3 lin. lg. 

 subtus convexus, supra canaliculatus. Stipulae merabranaceae , subtrian- 

 gulares, vix manifestae. Nee flores nee fructus visi." St. Hil, 1. c. 



Nascitur in silvis prope urbem Curitiba, parte australi prov. 

 S. Pauli: St. Hilaire. Napaea. 



