233 



BERBERIDEAE: GEOGRAPHIA ET USUS. TABULAE EXPLICATAE. 



234 



GEOGRAPHIA ET USUS. 



Berberides , quum in Americae meridionals tem- 

 peratis partibus copiosissime proveniant, inter tropicos 

 in terris solummodo montosis crescunt regionesque de- 

 pressas calidiores oninino fugiunt. Ita quidem in toto 

 Andimii tractu inde a terra Magellanica usque ad isth- 

 mum Panamensem magno ubique numero occurrunt, sed 

 sub ipso aequatore sola in zona 10 — 14000 ped. su- 

 pra oceanum elata conspiciuntur; in horiiin montium 

 oriente autem nonnisi per Patagoniam, La Platae re- 

 gioues (Argentinas) et Brasiliae provincias in austro 

 extreinas dispersae, aequatorem versus ultra 20° haud 

 procurrere videntnr. In reliqua Americae australis parte 

 omnino deficiunt. 



Berberides andicolae ad silvarum margines et flumi- 

 uuin ripas saepe ingentes areas teguut; aliae, inter 



quas Brasilienses nostrae, silvulis gaudent sepibusque 



apertis, sparsae v. gregariae, una denique B. empe- 



trifolia nonnisi in arenosis et graminosis terris apparet. 



Cortice et radicibus Berberidum, quae oinnes prin- 



cipio basico Berber inum*) dicto pollent, Indi utun- 



tur ad vestes laneas colore flavo tingendas. Baccae, 



acido malico imbutae, in pluribus prospere coineduii- 



tur. Praeter nunc generi humano nullum Berberides 



praebent usuin niemoria dignum. (Cf. Lechler, Ber- 



berid. Am. austr. p. 5.) 



Eichler. 



*) Berberinum , cujus constitutionem chemtcam formula reddimus : 

 42C86H2N90^ prismata eflbrmat tenuia, colons vivide flavi, sa- 

 poris intense amari. In aqua fervida solvitur et in alcohole; cale- 

 factum usque ad 100° C. aquae perdit 19,4%, colore simul in 

 rubro-fuscum transmutato, et deliqucscit in temperatura 120°. Salia 

 ejus flava sunt, in crystalla abeunt et e solutionibus per acida 

 praecipitantur. 



TABULAE EXPLICATAE. 



Tab. LII. Berberis laurina, p. 228. 



S i g 1 a 



in tabulis Magnoliacearum , Winteracearum (praeter tab. XXXII.) , Ranunculacearum , Menispermacearum (except, tab. L. et LI.) et 



• Berberidearum adhibita. 



1. Flos sub antbesi, cum bractea v. ilia demta. 



2. Alabastrum. 



3. Calyx, vel singulus sepalorum verticillus. 



4. Sepalum. 



5. Corolla, vel singulus petalorum verticillus. 



6. Petalum. 



7. Paracorolla (squama petalorum in Ranunculaceis) 



8. Genitalia. 



9. Androeceum, vel singulus staminum verticillus. 



10. Stamen. 



11. Anthera, (ap.) aperta. 



12. Granula pollinis, s. sicca, A. humectata. 



13. Gynaeceum, vel singulus carpidiorum verticillus. 



14. Carpidium. 



15. Ovarium. 

 1C. Stylus. 



17. Stigma. 



18. Ovulum. 



19. Fructus, (ap.) apertus v. dehiscens. 



20. Gynophorum e fructu. 



21. Carpidium singulum e fructu. 



22. Sarcocarpium. 



23. Endocarpium (putamen in Menispermaceis). 



24. Semen. 



25. Testa seminis. 



26. Spermodermis (in Magnoliaceis). 



27. Rhaphe. 



28. Albumen. 









29. 



Embryo. 





30. 



Kadicula. 





31. 



Cotyledones. 



' 



32. 



Plumula. 





33. 



Inflorescentia vel ejns pars. 





84. 



Folium. 





35. 



Stipulae. 





36. 



Caulis. 





37. 



Fasciculus vascularis. 



- 



B. 



Bractea. 





§• 



Bracteola. 





D. 



Diagramma. 





e. 



Pars exterior, in organis 2- 



- vel pluriseriatis. 



i. 



Pars interior, in organis 2- 



vel pluriseriatis. 



3- 



Pars junior. 





r. 



Pars arte reniota. 





a. 



Pars antice visa. 



\ a 



P- 



Pars postice, i. e. inde ab 



axe visa. 



d. 



Pars desuper, b. a basi, v. 



a ventre, t. a tergo visa 



O 



Pars depauperata, abortiva 



vel rudimentaria. 



«*5 



Pars monstrosa. 









Partis altera forma. 





II 



Sectio verticalis. 





— 



Sectto horizontalis. 





m. 



n. Magnitudo naturalis. 





~4~ Magnitudo aucta. 





* Pars arte expansa. 



Tabularum auctores: Tab. XXVIII. — XXX. XXXII. XXXV. XXXVII. XXXIX. ex parte, XL. fig. I. et II. £ , XLII. praeter fig. IV., XLIV. 

 XL VII. praeter fig. I., L. — LII., et omnes figuras analyticas delineavit auctor Aug. Guil. Eichlkr; reliquas exhibuit cl. Jos. HCgkl, pictor Wircebur- 

 gensis, unica excepta Tab. XXXI. ab Adolpho Nikpkilleh Monacensi exarata. 



