323 



MANTISSA AD CAPPAR1DEAS — EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 



324 



MANTISSA AD CAPPARIDEAS. 



Postquara antecedentia jam impressa erant, Capparideas Herbarii liorti Imp. Pctrolopolitani, benigne 

 curante cl. Rkgelio, denuo accepi. Inter quas, quum nihil quidem prorsus novi invenerim, singula tamen 

 occurrerunt ulteriore memoria digna, vel quia emendationi descriptionum inservire vel specierum geographiam 

 locupletare possent. Haec insequentibus breviter exponamus. 



I. Locis natalibus adde: 



Ad Dactylaenam microphyllam (p. 241): In campis arenosis ad 



Macahe prov. Rio de Janeiro: Riedel. 

 Ad Physostemon intermedium (p. 243): Ad Rio Negro prov. do 



Alto Amazonas: Riedel; in Mexico: Karwinski n. 20. 

 Ad Physostemon lanceolatum (p. 244) : Ad Cuiaba prov.' Mato 



Grosso: Riedel. 

 Ad Cleotnen giganteam (p. 248) : Variis locis prov. Rio de Janeiro, 



v. g. in Serra dos Orgaos : Riedel. 

 Ad Cleomen spinosam, quae vulgo in prov. Alagoas Muqaimbe 



(runcina? herba viscosa, aspera?) apud GalibisM oussaimbey 



audit, var. /3. (p. 253): In prov. Rio Grande do Sul: Tweedie; 



et in humidis ad fl. Tiete prov. S.Pauli: Riedel. 

 Ad Cleomen affinem (p. 258): In prov. Rio Grande do Sul: 



Tweedie. 

 Ad Cleomen aculeatam var. j3. (p. 259) : Ad Ilheos prov. Bahien- 



sis: Riedel. 

 Ad Crataevam Tapiam (p. 264): Circa Cuiaba: Riedel'. 

 Ad Capparidem Pachacam (p. 281): In prov. S. Martha Novae 



Granatae: Funck n. 540. 

 Ad Capparidem linearem (p. 282): In Nova Granata: Funck n. 



539 (forma foliis longissimis). 

 Ad Capparidem amplissimam (p. 285): In S. Domingo: Jameson. 

 Praeterea a cl. Riedelio in prov. Rio de Janeiro Iectae sunt 

 stirpes insequentes, ab aliis quoque collectoribus ex eadem pro- 

 vincia reportatae: 



Cleomae dendroides Schult., rosea Vahl, psoraleaefolia DC, 

 affinis DC, Crataeva Tapia Linn., Capparides lineata Domb., 

 brasiliana DC, flexuosa Veil., cynophallophora L. var. a. y. et e. 



II. Descriptionibus adde: 

 1) Ad Capparidem dom\ngensem (p. 275), cujus pulcherrima 

 specimina a cl. Jaeger in insula S.Domingo lecta vidimus: 



Pedunculi 2— 10-flori. Flobes 4 — 5 lin. diam. «, Sepal* 

 lanceolata, 1 lin. lg., utrinque cum pedicellis fulvo-velutina. Disci 

 squamulae sepalis duplo breviora, lanceolata , albido-velutina. 

 Petala elliptica, vix unguiculata, 2 1 /? lin. lg., concava mar- 

 gineque subrecurva, externe praesertim juxta nervum media- 

 num validum fulvo-velutina, intus leviter puberula. Stamina 

 6 — 8; filament a petalis itemque antheris Iinearibus aequi- 

 longa, basi breviter connata ibique barbata-pilosa, ceterum 

 glabra. Pistillum staminibus duplo brevius, fulvo-tomento- 

 sum, ovario subfusrformi, stigmate obtuso. 



2) Ad Capp. brasilianam (p. 279). 



Frutex 3 — 4-pedalis (teste Riedel). 



3) Ad Capp. flesuosam (p. 280). 



Frutex 3— 4-pedalis. Flores albi (Riedel). 



4) Ad Capparidem Pachacam, antea nondum visam (p. 281). 



Glaberrima; foliis praecedentis Capp. Sprucei, nisi sub- 

 minoribus (2 — 4 poll, lg., 1% — 2 It.) et constanter brevissime 

 (2 lin. lg.) petiolatis; racemis terminalibus paucifloris, pe- 

 dicellis florc subduplo brevioribus ('/,-poll.), calyce pro- 

 funde partito, laciniis late v. abbreviato-ovatis subacutis, quam 

 petala alba obovato-suborbicularia 4 — 6-plo brevioribus (cc. 

 1 lin. lg.); staminibus 40 — 50 corolla m duplo excedentibus 

 pistillo breviter superatis; ovario ovoideo. 



Obs. Recte banc speciem jam supra subgeneri Capparidastro 

 adnumeravimus ejusque discrimina a proxiine affini C. Sprucei, de- 

 scription! Kunthianae innitentes, satis bene indicavimus. 



5) Ad Capp. cynophallophoram var. e. latif'oliam (p. 283). 



Folia subinde acuta quoque v. acuminata obtingunt. 



Denique animadvertimus, spec inline ab ipso Benthamio de- 

 terminate denuo certiorem me factum esse, synonymon „Capparis 

 brevipes Benth." (supra p. 285) omni jure ad Capparidem ver- 

 rucosam Jacq. me adduxisse. 



EXCURSUS MORPHOLOGICUS 



de formatione florum Funiariacearum, Cruciferarum nonnullarumque Capparidearum. 



CAccedit Tab. LXVIII.) 



Propositum nobis est, ordinum, quos in hoc opere digerimus, 

 structuram anatomicam et formationem e^xternam ulterius, quantum 

 valeant humeri, rimari, si quid tali negotio offerant dignum; igitur 

 de morphologia supradictorum disserere statuimus. Tantum 

 enim abest, ut notiones de iliorum morphosi inter Botanicos jam 

 valeant omni dubio absolutae et quasi stabilitae, ut potius de pleris- 

 que organis floralibus adhuc ambigatur. 



I. DE FLORIBUS FUMARIACEARUM. - 

 Tres florum typi in Fumariaceis dignoscuntur: monocentrus 

 et, dicentrus tribum Fumariearum exornant, tertius genus Hypecoi. 

 Quorum characteres essentiales in ordinis descriptione (supra p. 

 317) jamadumbratas, nunc figuris quoque 1—9 tab. 1,X VIII. A. (cum 

 explicationibus) illustramus. 



Explicatio tamen horum typorum secundum principia morpholo- 

 gica haud paucis prcmitur difficultatibus, unde factum est, ut auctores 

 diversis de eorum natura theoriis indulserint. Jam de perianthii 

 structure, licet videatur simplicissima, diversae exstiterunt sententiae; 

 praecipue vero de androecei conformatione disputatum est. Quo- 

 modo enim, quaeri necesse erat, inter Fumarieas stamina duo bi- 

 locularia ad quatuor unilocularia sese habent? Quodvis stamen uni- 

 loculare estne phyllum completum et integrum, an potius pars dimidia 

 staminis intcgri, anne est segmentum tantummodo stamints inter- 

 medii bilocularis? Sunt igitur flores Fumariearum sensu morpho- 

 logico hexandri, an 4-, an forte 2-andri? Porro autem, Fumarieis 

 cum Hypecoo comparatis, quaeritur, utrum in hoc genere stamina 

 mediana bilocularia intelligenda sint tamquam enata e coalitione 

 binorum unilocularium, quae locis analogis in flore Fumariearum 



