329 



EXCURSUS MORPHOLOGICUS DB CRUCIFERIS. 



330 



gendos esse censeo ') ut illinc stipulae quatuor foliorum binorum 

 oppositorum liberae perstiterint, hinc autem per paria coaluerint. 



Quum nunc in eo essem, ut ad Fumariacearum pi still urn 

 me convertam, primum quaeri oportet, quomodo cum phyllotaxeos 

 legibus quadret, quod carpidia phyllis staminalibus op posit a stant 

 nee alterna. Hoc ita explicandum esse credo, staminum verti- 

 cilium secundum, cum priori alternum, abortum esse. 

 Nam supra demonstravi, vestigia distincta evolutionis mox acquies- 

 centis in regione mediana ad loca bina cum staminum phalangibus 

 decussata observari posse; ex analogia autem cum Cruciferis et 

 Capparideis concludere licet, oppressum hunc verticillum esse sta- 

 minum formationi adscribendum. In his enim ordinibus , ut infra 

 expositurus sum, analogis locis revera staminum verticillus perfecte 

 evolutus offenditur. Aeque porro infra demonstrare in animo est, 

 theoriam, quam plerique auctores de pistillo horum ordinum sustinent, 

 esse nimirum e quatuor carpidiis conflatum , quorum mediana 

 aboriantur, omnino non statui posse, sed duo tantummodo carpidia 

 in eo efformando valere: untie concludendum , idem esse etiam in 

 Fumariaceis. Id quod , licet evolutionis observatione probai e 

 haud contigerit, tamen turn affinitate omnium horum ordinum , turn 

 'tota pistilli formatione cum Cruciferis et Capparideis prorsus con- 

 grua evincitur. 



De perianthii denique formatione morphologica breviler 

 disserendum. Vix commemorarem necesse est, omnia ejus phylla 

 simplicia esse et integra, neque, ut Bernhardio placuit, e pluribus 

 partibus connata; hoc enim ex evolutione luce clarius apparct. De- 

 monstrandum solummodo erit , quo jure extimum verticillum caly- 

 cem, binos internos corollam salutaverimus. Quod enim, licet per 

 se ipsum patere videatur, non omnibus placuit auctoribus, ute.gr. 

 eel. Lindley 2 ) sepala nostra pro bracteelis et petala exteriora pro 

 vero calyce habere maluit; item cl. Krause 3 ) sepala pro „phyllis 

 accessoriis" vel nullius dignitatis morphologicae et petala externa 

 pro calyce declaravit. Utramque vero hanc sententiam facile re- 

 futaveris, quia praeter sepala verae quoque bracteolae in quibusdam 

 adsunt atque calyx in omnibus eandem servat positionem. Quod 

 autem Krausei opinionem attinet, inaccurata observatione (sepala 

 enim post petala interiora enasci sese vidisse affirmat) innititur. 

 Forte tamen de limite inter calycem et corollam quoad hunc ordi- 

 nem dubitares. Sanae autem est morphologiae , quum e. gr. in 

 Adlumia cirrhosa verticillos binos superiores coalitione, colore, ma- 

 gnitudine, consistentia et persistentia organum quasi unicum, verti- 

 cillum infimum e phyllis multo minoribus, aliter conliguratis, caducissi- 

 mis conflatum item organum peculiare constituentes videamus , in 

 omnibus verticillos 2 superiores corollae atque solum infimum ca- 

 lyci adscribere. Neque in toto ordine video, quod huic sententiae 

 obstaret. 



Necesse denique est, ut in omnibus Fumariaceis duas quoque 

 bracteolas in typo floris praesentes supponamus, licet haec or- 

 gana in pluribus haud explicata sint; ut supra jam demonstravimus. 

 Unde sequitur, quum bracteolas directione invicem contraria effor- 

 mari ab auctoribus censeatur, spiram phyllotaxeos, ut bracteolam 

 morphologice (ortu) superiorem cum sepalo primo, quod semper 

 anticum stat, connectat, inter ipsius floris et inflorescentiae axem 

 circumagendam et igitur pro opisthodroma habendam esse. 



Ex omnibus his, quae antecedentibus exposuimus, sequens 

 evadit schema floris Fumariacearum: (cf. Fig. 21.) 



1) Cf. nostram dissertationem : Zur Entwickelungsgeschichte des Blattes 

 etc. p. 13. 



2) Introduct. 1. c. 



8) Bot. Zeitung 1. c. 



Fumariac. Excurs. morpbol. 



Typo regulariter binario, spira opisthodroma 



1) Bracteolas binas, saepe oppressas (3/3') sequuntur: 



2) Calyx diphyllus (s.) 



3) Petala 2 externa (p. e.) 



4) Petala 2 interna (p. i.) 



5) Stamina 2 exteriora, constanter evoluta, stipulis instructa, 

 apud Fumarieas in stamina unilocularia mutatis et ab invicem 

 liberis, in Hypecoeis contra modo stipularum intrapetiolarium 

 per paria connatis indeque antheras biloculares efformantibus 

 (st. i. et st. 1.). 



6) Stamina 2 interiora, constanter oppressa (std.). 



7) Carpidia 2, valvatim connata (cp.). 



II. DE FLORIBUS CRUCIFERARUM. 



CHuc tab. LXVIH. B.) 



De Cruciferarum flore tot et tarn diversae opiniones propositae 

 sunt, ut vix alius si Gymnospermas excipis plantarum ordo tot 

 scriptores morphologicos exercuisset. Neque ullam revera hie 

 flos continet partem, de qua non pluries jam disputatum sit. 



Structura floris, qualein ei sese praebet, qui nullo systemate 

 seductus sano oculo eum inspicit, inter omnes tarn bene cognita 

 est, ut remittendo in characterem ordinis (v. supra p. 293) et in 

 diagramma tab. LXVIH. B. Fig. 1. ejus description! -supersedeam. 

 In ea autem secundum principia morphologiae explicanda haud leves 

 objiciuntur difficultates; quaeritur enim: 



1) Qua ratione bracteae et bracteolae hos flores deficient. 



2) Quomodo in taxologiae leges quadret, quod verticillum tetra- 

 merum, nempe corollinum, duo scquantur stamina ei alterna 

 (breviora) tuncque quatuor altius inserta cum prioribus per 

 paria decussata. 



3) Glandulae hypogynae qualem teneant dignitatem morphologicam 

 et quomodo varius eorum numerus et locus explicetur. 



4) In pistilli structura quomodo intelligendum sit, quod stig- 

 mata placentis respondeant nee valvis, denique, quod jam 

 antheseos tempore septum adsit e placentis oriundum, licet 

 ipsae placentae parietem occupent. 



Priusquam ad excutiendas has quaestiones ipsum me accingam, 

 auctorum priorum sententias brevibus exponere liceat, praemittendo, 

 ne semel dicta pluries repetam, de prima et tertia quaestione omnes 

 fere botanicos pro vero jam statuisse, bracteas hie et bracteolas 

 constanter aboriri, glandulas autem nil esse, nisi intumescentias 

 tori, quibus non insit aliqua dignitas foliacea. 



Primam de Cruciferarum flore theoriam exhibuit ill. De Cau- 

 oolle '). Hie stamina unico tantum verticillo corollae al- 

 terno et origin itus tetramero addicta, medianis autem stami- 

 nibus in duo diremtis (deduplicatis)*) specicm hexandri prae se 

 ferre credidit. Igitur, quum quoque calycem tetramerum haberet, flos 

 omnis praeter carpidiorum formationem e verticiliis tetramcris regula- 

 riter alternis exstructus videbatur. Pistillum autem cl. De Candolle 

 e duobus tantummodo carpidiis valvatim junctis constare ratum 

 habuit, septum e secundariis placentarum prolongationibus; stigmata 

 placentarum apices salutabat. 



1) Me'moire sur la fatriille des Cruciferes, Paris 1821. 



2) Processum organogeneticum , quern botanici gallici voce „De'double- 

 inent" appellant, singuli „deduplicationem", cl. autem St. Hii.aihk 

 „diremtionem" nominaverunt. Xos quoque vocem posteriorem prae- 

 ferimus, quia altera „dedupIicatio u quodammodo involvatur, prim- 

 ordium in duas tantum dividi partes, quum „diremtione u numerus 

 partium omnino non praedeterminetur. 



44 



