341 



EXCURSUS MORPHOLOGICUS DE CAPPARIDEIS. 



342 



jecturis saltern fundamentum praebeant. Primum enim in plcrisque 

 his plantis eosdem in calyce ac in corolla observamus numeros et 

 eandem partium dispositionem, ac inter Cleomeas; ubi stamina 

 tantummodo 6 occurrunt, ut in Steriphomate, eandem ac in illis 

 liabent dispositionem, stant nempc duo lateralia et duo paria altius 

 in mediana Boris; denique ubi carpidia bina sunt (Steriphoma, Cra- 

 taeva etc.), semper eandem positionem lateralem servant. Igitur 

 e» in hac tribu typum floris Cleomearum cognoscimus. Quum autem 

 pro Cleomeis statuerimus, polyandriam, ubicunque exstat, semper 

 ortum ducere e chorisi primordiorum tantummodo quatuor, idem 

 obtingere in Cappareis facile conjicias. Quae sententia Payeri 

 observationibus organogeneticis de Capparide spinosa quodammodo 

 confirmari videtur. Ait enim, post petala enata circa axis apicem 

 latum effingi aggerem circularem, cujus in margine superiore locis 

 quatuor cum petalis alternis stamina evolutionis initium capiant, 

 ita vero ut ordine centrifugo ex aggere illo pronascantur. Evo- 



lutionem autem centrifugam phvllogeneseos legibus non respondere 

 posse constat, Tiisi eo quod partes exteriores sive inferiores haud 

 pro phvllis integris, sed segmentis tantummodo unius ejusdemque 

 phylli accipias. Itaque haud a veri specie abhorret, etiam in hac 

 Capparidearum tribu androeceum quatuor tantum primordiis ab- 

 solvi, quae aut duobus vcrticillis dimeris disposita sunt, ut in 

 Steriphomate, aut unico tantummodo tetramero, ut in Capparide 

 spinosa sese habere videtur. — Quibus tamen conjecturis nolim 

 ultra lectoris patientiam indulgere; sufficiat, demonstrasse , easdem 

 leges quibus Cleomearum flores superstruuntur, etiam inter Cappa- 

 reas valere haud improbabile esse. Quam sententiam stabilire aut 

 refutare, ulterioribus investigationibus relictum sit. 



Ad finem disputationis nostrae adjicimus tabulam, qua, quos 

 in floribus ordinum Fumariacearum, Cruciferarum et Capparidea- 

 rum cognovimus, typi eorumque characteres communes et diver 

 gentes in univcrsum ante oculos versantur: 





Bracteolae 



Verticillus I. 1 



Verticillus 11. 



Verticillus III. 



Verticillus IV. 



Verticillus V. 



Verticillus VI. 







Duae 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 







laterales, 



medianus 



lateralis 



medianus 



lateralis 



medianus 



lateralis 







subinde 



calycinus. 



corollinus. 



corollinus. 



stamineus. 



stamineus, 



carpidialis. 





FUMARIACEAE 



abortae. 



i 







Stamina sti- 

 p u 1 i s b i n i s 

 in antheras 



1-locul. 



mutatis i n- 



structa. 



abo r t u s. 



(Pistillum 

 1-loculare.). 







Duae 



Dimerus 



j 



Dimerus 



Tetramerus 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 







laterales, 



medianus 



lateralis 



diagonaliter 



lateralis 



medianus 



lateralis 





CRUCIFERAE 



plerumque 

 abortae. 



calycinus. 



calycinus. 



crucialus 

 corollinus. 



stamineus, 

 staininibus 

 simplicibus 

 b r e v i b u s. 



stamineus, 

 per cliorisio in 

 duo paria 

 stain. Ion gio- 

 r urn diremtus. 



carpidialis. 



(Pistillum per 



septum secun- 



darium 



biloculare). 







Duae 



Dimerus 



Dimerus 



Tetramerus 



Dimerus 



Dimerus 



Dimerus 







laterales, 



medianus 



lateralis 



diagonaliter 



lateralis 



medianus 



lateralis 





CAPPARIDEAE, 



saepe 

 abortae. 



calyciftus. 



calycinus. 



cruciatus 

 corollinus. 



stamineus, 

 staminibus 



stamineus , 

 in duo paria, 



carpidialis. 

 (Pistillum 





tribus CLEOMEAE 











simplicibus v. 

 per chorisin 



saepe quo- 

 que in plura 



1-loculare). 





i 











dilr in lis. 



quam 4 sta- 



















mina diremtus. 







TABULA LXVIII. EXPLICATUR. 



A, Ad FUMARIACEAS. 



In omnibus his figuris sigla adhibita easdem liabent notiones, in- 

 sequentes nempe: B.Bractea, jS. etj?': Bracteolae; s.: Sepalum; s. a.: anticum, 

 s. p.: posticum; p. e. : Petalum exterius, p. L: interius; st.: Stamen seu tota 

 staminum phalanx trimera; st. i. : stamen intermedium, st. 1.: lateral*', e 

 phanlange trimera; std. : Staminodium seu stamen ahortivum; ov. : ovarium, 

 cp. : carpidium. 



Fig. 1. Flos Dicentrae canadensis, partibus ab invicem solutis et 

 ita distributis, ut dispositio in flore integro adhuc cognosci queat, tamquam 

 typus floris dicentri. 



Fig. 8. Ejus diagramma. 



Fig. 3. Flos Corydalis aureae , partibus solutis etc. ut in Fig. 1., 

 tamquam typus floris monocentri ; p. e. c. : Petalum exterius calcaratum, 

 st. c. : Synema calcaratum. 



Fig. 4. Ejus diagramma. 



Fig. 5 — 10. Ad Hypecoum procumbent. Fig. 5. Sepalum, 6. Pe- 

 talum exterius, Fig. 7. Petalum interius. 



Fig. 8. Sectio horizontalis per alabastrum. Tres illae partes, siglo 

 p. i. instructae ad unicum petalum verticilli interioris pertinent; est nempe 

 pars intermedia lobus antherimorphus, et binae laterales lobos aliformes 

 sistunt, qui conspiciuntur in Fig. 7. 



Fig. 9. Diagramma Hypecoi, constructum nulla theoria praeoccupata. 



Fig. 10. Diagramma, secundum theoriam Bkhnhardianam con- 

 structum; (?: bracteolae inferiores, /?': superiores; stsep. : Stemonosepalum, 

 stpet.: Stemonopetalum. 



Fig. 11—20. ad illustrandam historiam evolutionis inserviunt, 

 11 — 13. ad Dicentram spectabilem, 14—17 ad Corydalem nchroleucam 

 et 18 — 80. ad Hypecoum prucumbens spectantibus. 



Fig. II. In axilla bracteae B. floris primordium apparuit -et jam 

 bracteolas (9. effinxit. B'H Bractea junior, adhuc absque flore in axilla 

 sua; p. v.: apex inflorescentiae seu ejus „punctum vegetationis." 



Fig. 18. Floris primordium desuper visum, ut in omnibus figuris 

 insequentibus. In hoc stadio vix apparuerunt sepala mediana s. a. et s. p. 



