347 



VIOLACEAE. 348 



appendicular. Filamenta brevia nunc subnuJIa, in connectivum latiusculum continuata, saepe 

 complanata ; ajvtherae dithecae 1-loculatae, introrsae v. rarius latei ales, longitrorsum birimosae, 

 saepissime processu squamiformi membranacea, ex apice v. dorso v. basi connectivi oriunda 

 instructae, subinde etiain thecis apice appendicular. Pollims granula ovoidea (humectata sub- 

 globosa), trisulca, triporosa, exina laevi. Ovarium liberuin sessile plq. ovoideum, e carpidiis 

 tribus conflatum, quorum impar antrorsum spectat, rarissime 2- v. i— 5-earpidiatum, uniloculare, 

 placentis3(2 — 5) parietalibus I—multiovulatis: ovulis 1- v. saepius 2- raro pluriserialis, horizon- 

 talibus, anatropis, epitropis (raphe infera), integumentis 2. Stylus terminalis saepius sursuni 

 incrassatus, plerisque zygomorphis in figuram S curvatus apice antrorsum spectante, utplurimum 

 persistens; stigma simplex, raro pro carpidiis divisum, terminate indeque in stylo curvato 

 antrorsum deelinatum, variis ceteroquin formis ludens, subinde perforatum. Fructus raro baccatus 

 indehiscens, solemniter causula chartacea coriacea v. rarius lignosa v. membranacea, loculicide 

 trivalvis, valvis plq. navicularibiis dorso incrassatis medio placentiferis, endocarpio subinde ab 

 epicarpio elastice solubili. Semixa ad valvam 1 , 2 v. saepius numerosa, sessilia v. funiculo 

 brevi subinde in carunculam parvam intumido suffulta, forma et magnitudine pro generibus 

 varia, plerumque obovoidea, raphe (infera) lineari et chalaza apicali orbiculata exaratis. Testa 

 Crustacea v. membranacea raro extus glutinoso-pulposa , subinde alata v. margine crassiore 

 cincta; endopleura membranacea. Albumen carnosum saepius copiosum, rarissime nullum. 

 Embryo axilis rectus, cotyledombus plq. planiusculis appositis, latis v. rarius angustis, nunc 

 brevissimis, radicula conico-cylindrica exserta, rarissime inclusa, plumula raro distincta. 



Herbae annuae perennesque, suffrutices et frutices, rarius arbores, succo aqueo, ramulis 

 teretibus. Folia sparsa alterna t, raro opposita, simplicia, solemniter integra, saepius serrato- 

 dentata , dentibus glandula terminatis, penninervia, petiolata, bistipulata, stipulis subinde fug a- 

 cissimis, Pedunculi axillares v. super bracteas in spicas racemos fasciculos rarius paniculas 

 aut cymas dispositi, plq. medio v. altius articulati 9 parte inferior 'e bibracteolati. Flores albi 

 ftavi molacei «\ in zygomorphis quibusdam symmetrice picti, mediocris plq. magnitudinis «?. parvi, 

 nonnulli suaveolentes. — Totum orbem terrarum inhabitant , in regionibus tamen arcticis per- 

 rarae ; herbaceae praecipue in hemisphaerio boreali, lignescentes in australi gignuntur, hae inter 

 tropicos praesertim Americae frequentiores. 



E sjnonjmia ordinis supra data recognoscitur, Sauvugesiaceas , a plerisque auctoribus Violaceis lamquam tribus adscriptas, 

 nobis ex hoc ordine excludi, ut jam Endlichebo, Grisebachio aliisque placuerat. Qua de re rationes infra dabimus et affinitates 

 Sauvagesiacearutn, qui bus ordinis distinct! titulum vindicamus, fusius exponemus. 



Sauvagesiaceis exclusis, Violacearum character multo magis naturalis evadit. Omnes nunc flore gaudent e verticillis quatuor 

 superstructo, quorum 3 exteriores, cahcinus nempe, corollinus et stamineus, pentameri sunt et regulariter alterni, quartus intimus car- 

 pidiorum fere semper trimerus et ita positus, ut carpidium unum (impar) antrorsum spectet (quuni in Sauvagesiaceis versus axem 

 positum sit). Totus flos saepissime zygomorphiam medianam exhibet, subinde in omnibus verticillis, saepe in petalis solummodo con- 

 spicuam, quorum anticum a reliquis plus minus diversum sesc praestat, subinde etiam in illis generibus, quibus flos regularis adscribitur; 

 stamina solemniter circa pistillum in cvlindrum consociata subindeque connata, connectiva plus minus appendiculata, placentae semper 

 parietales, fructus ubi dehiscunt loculicidi exstant. Moneam praeterea, praeflorationem corollae descendenti-imbricatam (cf. supra) per totum 

 ordinem insigniter constare. 



Huic morphosi Violaceae fere omnes sincere addictae, formas „anomalas" perpaucas tantum offerunt. Inter quas sane Tetra- 

 thylacium Poepp. primum locum obtineret, nisi, ut cl. Tbiana, Planchon et Clarke*) bene demonstraverunt, hoc genus a Violaceis ex- 

 cludendum et ad Bixaceas transferendum esset, ubi a nobis describetur. 



*) Prodr. PI. Nov. Granat. (Ann. sc. nat. IV. Ser. XVII.) 105; Seemann's Journal of botany, HI. 127. 



