399 SAUVAGESIACEAE. 4 °0 



dehiscentes. Pollims granula ellipsoidea, trisnica et triporosa, exina laevi. Carpidia 3 (ex- 

 ceptione rara 4) , unum posticum, 2 antrorsum lateralia, in ovarium perfecte triloculare vel 

 saepe placentis inferne tantum conjunctis basi 3- apice 1-loculare connata, ovulis numerosis, 

 praesertim secundum partes suturarum inferiores connatas biseriatis, anatropis, honzontalibus, 

 funiculo brevissimo, integumentis 2. Stylus simplex terminalis, plq. filiformis, basi passim sub- 

 articulatus, saepe persistens, stigmate simplici terminali obtuso v. punctiformi. Fructus 

 calyce appresso, corona et staminibus persistentibus fultus capsularis, sicut ovarium perfecte 

 vel imperfecte trilocularis, ex apice septicide trivalvis, valvis saepius hand usque ad basin solutis 

 subcoriaceis. Semina numerosa parva, plq. ovoidea v. subglobosa; testa Crustacea v. raera- 

 branacea, scrobiculato-foveata, raro in alam expansa; albumen copiosum carnosum. Embryo 

 axilis rectus, semine cc. dimidio brevior; radicula conica; cotyledones breves semicylindricae 

 accumbentes ; plumula obsoleta. 



Herbae annuae vel suffrutices, rarius frutices ARBORESque, succo aqueo, glaberrimae. 

 Caulis r (unique teretes. Folia spira */„ 3 A v. ajfini disposita, simplicia, saepius sessilia, inte- 

 gerrima v. glanduloso-serrata , pennivenia. Stipulae 2 petiolares , saepe persistentes , plq. 

 lanceolato-subulatae, pectinato- vel plumoso-ciliatae. Flores solitarii vel per bostryces fasciculi- 

 formes 2 — b-ni in axillis foliorum, saepius per bostryces varie configuratos in fasciculi's spicis 

 racemis paniculisve terminalibus , mediocris plq. magnitudinis, rosacei v. lilacini albique v. raro 

 Jlavu — Crescunt majore ex parte in Brasilia tropica terrisque depressis adjacentibus , una 

 per totam Americam tropicam inqueAsiae et Africae tropicis sparsa, nonnullae (genera Schuur- 

 mansiae et Neckiae constituent es) in Archipelago orient ali-indico. 



OBSERVATIONS. 



I. Characterem ordinis antcccdcntent composuimus , excluso 

 genere Luxemburgia St. Hil., quod , ut a cl. Planchon ') demon- 

 stratum est, melius apud Ochnaceas militat. 



II. Do afflnitate Snuvagesiacearum, ,, ordinis parvi distinctissimi, 

 sed difTicillime in seric col(ocandi a (Bartling) diversae exstiterunt 

 sententiae. Cl. Gingins (in DC.Prodr.), cl. Meissner et nuperiore 

 tempore etiam ill. Benthah et Hooker ") Violaceis sub titulo tribus 

 eas adscripserunt; A. DI St. Hilaire pro Frankeniaceis, Martius 

 et Zuccarini pro Droseraceis, Planchon pro Ochnacearum generibus 

 eas salutarunt z ) ; alii denique ordinis proprii dignitatem iis attri- 

 buerunt, cujus afiinitatem cl. Bartling") et Grisebach 3 ) inter 

 Guttif'eras prope Franheniaceas et I/ypericineas determinabant, 

 quum contra eel. Endlicher inter Parietales prope Violaceas et 

 Franheniaceas (quae huic auctori Parietales potius quam Guttiferae 

 sunt) locum et assignaret. 



Quae quum ita sese habeant, haud superQuum duco, affinitatem 

 harum plantarum hoc loco novo examini subjicere. 



Quod primum earn sententiam attinet, qua Sauvagesiaceae 

 Violaceis tamquam tribus adscribuntur, moneam: corollae prae- 

 florationem in Sauvagesiaceis constanter contortam, in Violaceis 

 descendenti-imbricatam esse; squamas et fila, Sauvagesiaceis inter 

 corollam et androeceum interposita, supra in descriptione ordinis 



1) in Hook. Lond. Jouro. Bot. V. 584. 



2) locis supra ad ordinem citatis. 



3) Krlauterungen ausgewahlter Pflaozen des tropbehen Aiuerika's, p. 36. 



nomine collectivo „coronae" nobis salutata, in Violaceis nunquam 

 occurrere 1 ) ; antheras Sauvag. extrorsas lateralesve haud appendi- 

 culatas Violaceis genuinis alienas esse; denique carpidia quoque 

 discrimen offerrc, quum in Violaceis ita posita sint, ut carpidium 

 unum (impar) antrorsum, in Sauvagesiaceis contra axem versus 

 spectet. Computata porro Sauvagesiacearum placentatione singu- 

 lari, a cl. St. Hilaire (PI. remarq. 1. c.) optime descripta, de- 

 hiscentia capsulae septicida, testa seminum reticulato-foveata , et 

 inflorescentia bostrycis typo exstructa (quum in Violaceis solemniter 

 racemi legem sequatur), differentias sufficientes crediderim, ut 

 Sauvagesiaceis affinitatem arctiorem cum Violaceis denegemus. 



Jam propius plantae nostrae ad Hypericineas accedunt. In 

 utroque online eandem carpidiorum positionem habemus (impar 

 posticum), praeflorationem corollae contortam et inflorescentiam 

 bostrycinam, adeo earn quoque peculiaritatem utrique communem, 

 ut non solum in bostrycibus antidromis petala directione contraria 

 contorta sint, sed etiam directione homologa in bostrycibus homo- 

 dromis, ita quidem, ut marginc sinistro sese obtegant, si bostrycis 

 spira dextrorsum currit, margine contra dextero in spira sinistrorsa 

 (cf. observationem infra post Sauvagesiae characterem genericum). 

 Quod porro Sauvagesiaceae placentatione, capsulae dehiscentia et 

 testae sculptura cum Elode aliisque Hypericineis bene quadrent, 

 jam a cl. Grisebachio ? ) observatum est. 



1) Squamae Alsodeiarwm, quas cl. Martius et Zuccarini ad Sauvages. 

 coronam aequipararunt (Nov. Gen. I. 38.), prorsus aliam indolem, 

 processuum nempe connectivi, itaque aliam etiam positionem habent. 

 Cf. supra ad Alsodeiam et Grisebach 1. c. 



2) Erlauterungen 1. c. 



