403 



SAUVAGESIACEAE: SAUVAGESIA. 



404 



Praecipue hoc quoad Ochnaceas valet; nam Luxemburgiae genus, 

 quo transitus effici dicitur , habitu tantum cum Sauvage&iaceis 

 similitudinem quandam exhibet, floris autem fructusque indole prorsus 

 ab iis discrepat et cum Ochnaceis genuinis convenit. 



Omnibus, quae supra exposuimus, computatis, ilia sententia 

 stabilitur, qua Sauvagesiaceis ordinis distincti dignitas vindi- 

 cator. Affinitatem praebent multiplicem, hinc cum Hypericineis, 

 illinc cum Parnassia indeque cum Saxifrageis, rcmotiorem cum 

 Violaceis aliisque Parietalium ordinibus, cum nullo vero tarn 



arctam, ut uni magis quam alteri approximari possint. — Priusquam 

 vero de indole morphologica coronae Sauvagesiacearum non certiores 

 facti simus, fieri vix potest, ut affinitatem ordinis accuratius deter- 

 minemus. 



Quod in hoc opere Sauvagesiaceas inter Violaceas et Bixaceas 

 describamus, earn habet caussam, ut in libris quibusdam systema- 

 ticis, ubique cognitis et divulgatis, e. gr. Endlichebi generibus 

 plant., Candollei Prodromo, Benthamu et Hookebi Gen. plant, 

 aliisque, Sauvagesiaceae eodem v. simili loco enumerentur. 



CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM. 



Corona squamularum inter petala starainaque obviarum plerumque bi- 

 seriata; partes seriei exterioris (ubi haec adest) filamentosae ; eae 

 seriei interioris squatnas 5 liberas, staminibus alternas, in tobum geni- 

 talia occultantem couvolutas referunt 



Corona 1-seriata, e squamis 5 Iiberis miuutis spathulatis, cum staminibus 

 alternis conflata 



Corona 1-seriata, e sqnamis 5 com staminibus alternis, in tubuin conicnm 

 genitalia occultantem coalitis conflata 



I. SAUVAGESIA. 

 II. LEITGEBIA. 

 ID. LA VRADIA. 



I. SAUVAGESIA Linn. 



Sauvagesia Linn. Gen. n. 286. Jacq. Amer. 77. t. 51. fig. 3. 

 Aubl. Guian. 251. t. 100. Ging. in DC. Prodr. 1. 315. A. St. Bit. 

 Mem. Mu.s. XI. 97. t. 6. 7. PI. remarq. 58. 1. 1—4. II. Bras, 

 mkrid. 11. 109. Mart, et Zucc. Nov. Gen. 1. 34. t. 24. 25. 

 Meissn. Gen. 21. (19.). JEndl. Gen. n. 5050. Benth. et Hook. 

 Gen. pi. I. 120. — Salvage a Neck. Elem. 1188. 



Sepal a 5 subaequalia, antliesi paten tissima , ma- 

 turitate capsolae appressa. Petala 5 plq. obovata. 

 Coronae squamulae solemn iter biseriatae; eae seriei 

 exterioris Glifonnes saepiasqae apice reniformi- 

 capitatae, nunc ligulatae, indefinitae et in coronam con- 

 tinnam conspirantes vel fasciculatim cum petalis alternae, 

 aut subdefinitae et per paria vel singulatim cum petalis 

 alternae, aotnullae; interiores squatnas 5 petaloideas, 

 petalis superpositas, circa genitalia in tubi speciem 

 convolutas sistunt. Stamina 5 libera, squamis coronae 

 interioris alterna, ab iis occulta, pilamentis bre- 

 viter cylindraceis vel subuullis, antheris linearibus 

 oblongisve raro subrotundis, thecis lateralibus vel 

 paullum extrorsis. Ovarium ovoideum, plq. basi tri- 

 loculare, sursum septis recedentibus 1-loculare, stylo 

 filiformi basi saepius subarticulato , stigmate obtuso. 

 Capsula ovato- v. oblongo-conica, ex apice suturicide 

 trivalvis. Semina ovoidea v. subglobosa, testa Cru- 

 stacea scrobiculato-foveata. 



Herbae suFFRuncEsque , hi Ericarum modo 

 innovantes.*) Folia sessilia t\ subsessilia, calloso- 

 marginata et glanduloso-serrata, stipvlis pectinato- 

 v. pliimoso-ciliatis. Flores rosacei v. lilacini rarius 

 albi, solitarii axillares vel per bostryces in fasciculos 

 axillares terminalesque v. in racemos terminates dis- 

 positi. — Americam tropicam, praecipue Brasiliam 

 inhabitant, una etiam in Tropicis Veteris orbis sparsa, 

 omnes infra descriptae. 



Obsebvatio de inflobescentiis. 



Typus inflorescentiae bos try x est. Utplurimum hie pluri- 

 florus occurrit (6oribus 2—6, rarius usque 10), sympodio semper 

 ita abbreviato, ut bostryx fasciculi formam praebeat; sed etiam 

 unicum tantum florem evolutum offerre potest, floribus superioribus 

 rudimentariis vel penitus oppressis. Fasciculi illi vel flores soli- 

 tarii supra bracteas, foliis frondosis plus minus consimiles sed di- 

 minutas, in rache communi racemose vel corymbose dispositi sunt, 

 vel etiam, ut in Sauvagesia erecta, ex axillis foliorum vulgarium 

 ortum ducunt. Fasciculi sessiles vel subsessiles, rarius, ut in 

 Sauvagesia ramosissima, distincte pedunculati occurrunt. 



*) I. e.: Hamuli novelli ortum ducunt sub apice rami (in anno 

 praecedente simUiter pronati) in inflorescentiam abeuntis, nunc 

 emortuam, demum obliteratam. Incrementum igitur fere idem 

 est, ac in sjmpodiis, praeter quod non unus solummodo ramulus 

 constanter pronascatur, nee rami successivi in sympodium con- 

 spirent. 



