405 



SAUVAGESIACEAE: SAUVAGESIA. 



406 



Bostrycis sympodium bracteis bostrycis propriis obtectum 

 apparet, subulatis v. lanceolatis, minutis, exstipulatis, raro stipulas 

 minimas subsetaceas possidentibus. Axes seu pedunculi successivi 

 qui bostrycem constituunt, unam tantum bracteam constanter ex- 

 plicate, superiorem quidem, at ex analogia Lavradiae (cf. infra) 

 concludimus, quae novo axi seu pedunculo originem dat. Praeterea 

 ad apicem totius sympodii bracteae nonnullae steriles vel sub- 

 steriles adhuc offenduntur, quales etiam juxta basin pedicelloruni 

 solitarie ex axillis pronascentium occurrunt et tali modo bostrycis 

 formationem etiam apud hos flores indicant. 



Bracteas hasce bostryci proprias in insequentibus „bracteas 

 speciales" appellabimus, illas vero, quae totum bostrycem 

 suffulciunt, „bracteas gene rales". 



Pedicelli, ubi a sympodio abeunt vel paullo supra, articu- 

 latione instructi sunt ibidemque tandem solvuntur, ita ut peracta 

 maturitate nil nisi sympodium, basibus pedicelloruni persistcntibus 

 plus minus exasperatum, supersit. Quum in nonnullis speciebus 

 anthesis valde lenta peragatur et flores inferiores jam delapsi sint, 

 dum superiores modo expandantur, sympodium accuratius exa- 

 minare necesse est, si de florum numero ad bostrycem singulum 

 addicto certiorem te facere velis. 



Spira in diversis ejusdem inflorescentiae bostrycibus nunc 

 dextrorsum, nunc sinistrorsum currit, in eo nulla lege ut vidctur 

 adstricta. Sed partes florales quoad dispositionem ab hac directione 

 quodammodo pendent. Si enim spira dextrorsa est (bracteae 

 successivae semper dextrorsum positae), calycis regulariter quin- 

 cuncialis phyilum primum ad si ni strum medianae cadit (cf. dia- 

 grammata in tabulis nostris), et petala ita convoluta sunt, ut mar- 

 gines sinistros*) exteriores habeant; spira contra sinistrorsa, 

 sepalum 1 ad dextrum cadit et petala marginibus dextrorsis sesc 

 obtegunt. 



Squamas coronae interiores constanter contraria petalorum 

 directione convolutas esse, recte jam observavit cl. Meissnek (Gen. 

 plant. II. 19.). 



Patet ex antecedentibus, in uno eodemque bostryce phylla 

 homologa omnium florum eadem directione sesc obtegere, con- 

 traria autem in bostrycibus heterodromis. 



CONSPECTUS SPECIERUM. 



I. Coronae exterioris fila indefinita, verticillum continuum 

 v. subcontinuum coustituentia. 



1. Florum fasciculi in racemo distincto. 



a. Folia ovato-oblonga , utrinque plq. obtusa , co- 

 riacea 1. S. backmosa. 



b. Folia lanceolata, utrinque attenuata, distantia, 5—9 

 cm. longa. 



Folia nervis lateralibus distantibus, venis inter eos 

 angustissime striato-reticulatis ... 2. S. ei.ata. 



Folia nervis lateralibus confertis striata, venis inter 



eos nullis 3. S. longifolia. 



c. Folia conferta lanceolata, haud ultra lcm. lg. 4. S. Spbengblii. 



2. Flores 1—3-ni in foliorum superiorum axillis 5. S. ebecta. 



II. Coronae exterioris fila numerosa, in fasciculos cum sta- 

 minodiis interioribus alternos collecta. Florum fasciculi 

 pedunculati * 6 - s * »amosissima. 



*) Petala a latere floris exteriore conspiciantur. 

 Sauvag. 



III. Coronae exterioris fila 10—5, per paria vel singulatim 

 cum staminodiis interioribus alterna. 



Suffrutex 1 — 2-pedalis, foliis ovato-lanceolatis uncinato- 



reflexis 7. g. deflexifoma. 



Suffrutex plq. digitalis, foliis anguste linearibus erecto- 



Patulis 8.S. LINEABIFOIJA. 



IV. Coronae exterioris fila solemn iter nulla v. passim unum 

 alterumve evolutum. 



Suffrutex 1 — 2-pedalis, foliis linearibus, florum fasciculi's 

 in racemo terminali 9. s. fbuticosa. 



Herba plq. digitalis, foliis oblongo-lanceolatis, floribus 

 1— 3-nis ex axillis superioribus, stipularum ciliis medio 

 glanduliferis 10. S. pulchella. 



Stipularum ciliae eglandulosae, ceterum ut antecedens 



11. S. TENELLA. 



I. Coronae exterioris fila indefinita, verticillum continuum 

 vel subcontinuum cons tit uentia. 



1. SAUVAGESIA RACEMOSA St. Hil. suffrutex plq. pedalis 

 erectus parce ramosus, foliis coriaceis ovatis ohhngisque utrinque 

 plq. obtusis, exquisite calloso-marginatis dcnsequc serrato-dentatis ; 

 floribus per boslryces fasciculiformes sessiles 3 — 6-floros in racemo 

 distincto terminali. 



Tabula nostra LXXX1. Fig. J. 



Sauvagesia racemosa St. Hil. Mem. Mus. XL 98. 1*1. 

 remarq. 59. tab. 1. Fl. Bras, merid. II. 152! 



Sauvagesia ovata Mart, et Zucc. Nov. Gen. et Spec. I. 36. 

 t. 24. fig. 21 



Suffrutex % / t — 2-pedalis, iiadhk ramosa lignosa, caulk simplici 

 vel plus minus ramoso, bamis erectis v. adscendentibus, novellis viridihus, 

 adultis nigricantibus. Folia ovata elliptica v. oblonga, apice plq. obtusa 

 cum mucrone, basi in petiolum brevissimum contracta, \ l /. t — 4 cm. J»-., 

 7 — 15 mm. It., gltiucescenti-viridta, margine distincto calloso ciucla et 

 eleganter glanduloso-serrato-dentata , nervis utrinque argute prominulis, 

 lateralibus numerosis tenuibus parallelis modice obliquis. Stipui.ae scariosae, 

 cauli appressae, lanceolato-subulatae , dense Inngeque plumoso-ciliatae, 

 7 — 15 mm. Ig., rubiginosae, demum expallidae, diu persistentes. Bostbvces 

 in racemo simplici v. basi parce ramoso, 5 — 10 cm. longo, 3 — 6-flori v. 

 sursum passim ad flores 2 — 1 reducti; bbacteae generales folia subitaneo 

 diminuta, basi cc. 1 cm. longa, sursum gradatim decrescentia, bistipulata 

 referunt; speciales subulatae , exstipulatae sed stipularum modo ciliatae, 

 2 — 1 mm. Ig. Sympodium abbreviatissimum, bracteis specialibus velatum; 

 l'Kini ki.i.i anthesi 1 — 2 cm. Ig., antea multo breviores. Flobes aperti 

 10 — 15 mm. diam. Sbpala lanceolata, plq. acuminata, passim apice serru- 

 lata, saepe violascentia. Petala obovata, acutiuscula, late unguiculata, 

 sepalis paullo longiora, rosea. Cobonae exterioris fila forma varia, 

 plq. clavato-filiformia, purpurea, basi in annulum brevissimum coalita; 

 squamae coronae interioris subduplo longiores, oblongae, concavae, 

 tenerrime densissimeque pinnato-striatae , in cupulam subovoideam petalis 

 cc. y 3 breviorem purpuream v. violaceam erectae. Stamina fere duplo 

 breviora antheras subsessiles lineares referunt. Ovabium basi 3-, sursum 

 septis subito relractis 1-loculare; stylus graciliter filiformis, persistens. 

 Capsula ovoideo-conicaj calycem aequans v. paullo excedens (i. e. 6—8 

 mm. Ig.), stylo rostrata , fusca, nitida. Sfmina minima ovoidea obsolete 

 scrobiculata, in triente inferiore suturarum affixa. 



Occurrunt subinde specimina pusilla vix digitalia foliisque vulgo 

 minoribus obsita, quae tamen, quum normalibus intermixta formisque tran- 

 sitoriis haud raris cum its conjuncta sint, haud pro varietate habeam, ut 

 placuit ill. St. Hilaibb, sed pro lusu tantum s. d. individual!. 



Habitat in pascuis humidis et paludvsis, ad margines lacuum 

 similibusque lucis per totum prov. Minus Geraes et S. Pauli: St. Ili- 

 laire, Martius, Mart. lib. FL Bras. n. 1304., Sello, Pohl, Vauthier, 

 Heltnreichen, Widgren, Regnell I. 19., Lindberg, Warming, Burchell 

 4769., Weddell, Riedel, Langsdorff, Guillemin, Lund aliique; etiam 

 in prov. Goyaz: Gardner 3009.; in paludosis ad Taipu prov. Rio de 

 Janeiro: Lund. Etiam in Paraguaria: Fleischer. — Floret fere 

 totum per annum, praeserlim m. Dec— Maj. — Oreas. 



54 



