431 



BIXACEAE: COCBLOSPERMUM. 



432 



Habitat locis campestribus deserti inter Rio das Mortes, Jequi- 

 tinhonha et S. Francisco, praesertim in solo calcareo, observata prope 

 Paracatu, Contendas, Riachara, Formigas et Malhada, nee non in 

 sylvis Catingas interioris provinciae Bahiensis et Minarum, e. gr. tn 

 districtu Minus Novas: Martins, St. Hilaire , Blanchet 3134.; in 

 campis aridis elevatis ad missionem Douro prov. Goyaz: Gardner 

 3034. Qex Planchon); in prov. Pernambuco, teste Freire Allemao. — 

 Far. in Serra de Caretdo prov. Goyaz: Pohl. — A Majo in Decembrem 

 floret; flores praecoces. — Hamadryas. 



Obs. Cochlospermum hibiscoides H.B.K. (Nov. Gen. VII. 233. = 

 C. serrati folium DC. Prodr. I. 527. = Mahurea? speciosa Choisy in 

 DC. Prodr. I. 558. = Witte Isbachia vitifolia Mart, et Zucc. Nov. Gen. I. 

 82.), quod cl. Kunth cum antecedente identicum credidit, bene ab eo di- 

 versum est; *cf. Planchon 1. c. 309. Hanc speciem e Brasilia nondum 

 vidi; proventus in prov. Pernambucana (Gardner n. 937.) valde dubius 

 est. Crescit potius in terris boreali-occidentalibus inde a Guayaquil usque 

 in Mexicum. 



2. COCHLOSPERMUM CODINAE Eichl. foliis palmato- 

 7-lobis, segmentis lanceolatis subcaudato-acuminatis serratis ; pani- 

 culis terminalibus paucifloris; petalis obovato-subquadratis emargi- 

 natis; capSula oblongo-pyriformi, vertice umbonato-concava, 5-valvi. 



Tabula nostra LXXXVI. (habitus et fructus). 



Hujus plantae icon tantum ante oculos est, a pictore Lusitanico 

 Cooina (in cujus honorem speciem appellavimus) vivis coloribus ad na- 

 turam expicta, nobiscum ex horto Imp. Sebastianopolitano a cl. Glaziou 

 benigne communicata, in tabula nostra accurate reproducta. De plantae 

 statura et indumento ex hac icone nil dijudicandum. Folia cc. ad 4 / 5 di- 

 visa, universo ambitu suborbiculata; lobi intermedii subaequales, exteriores 

 gradatim minores, omnes supra saturate virides, subtus glaucescentes. Pa- 

 niculak rami inferiores 2 — 3-, superiores 1-flori; pedicelli sub calyce 

 turbinato-incrassati, bracteis .... Flores cum foliis evoluti, nee praecoces 

 videntur. Sepala 2 exteriora oblongo-ovata subacuta viridia; interiora 

 3 latiora rotundato-obtusa , subpetaloidea. Pktala sepalis subtriplo loii- 

 giora, praeflor. imbricata, aurea absque lineolis rubris. Stamina petalis 

 cc. dim ill in breviora, antheris linearibus curvatis, dehiscentiae ratione ex 

 icone baud recognoscenda. Pistillitm antecedentis videtur. Capsula ob- 

 tuse 5-gona, 5-valvis, purpurascenti-viridis, valvis cum seminibus ut vi- 

 detur antecedentis. 



Quoad dimensiones observandum habemus, in tota collectione iconum 

 a cl. Cooina factarum, icones habitus plus minus diminutas, ratione haud 

 indicata, figuras anal>ticas plq. magnitudine naturali exhibitas esse. In 

 tabula nostra icooem Codinae absque ulla mutatione dedimus. 



Antherarum dehiscentia incognita, locus speciei in sectione Eucochlo- 

 spermi dubius, ob foliorum formam ei addictus. 



Nova haec species a reliquis Americanis foliorum fabrica differt, lobis 

 nempe tarn angustis in folio palmatilobo. Fructus forma, nondum in om^ 

 nibus cognita, item forte discrimen praebet. Flores reliquis minores 

 videntur. 



Habitat ad ripas fl. Para, Nov. florens et fructif.: Codina. -^ 

 Najas. 



Sectio II. DIPORANDRA Planch. 1. c. 

 Antherae poris 2 distinctis apice dehiscentes. — Folia digitata, 

 foliolis integerrimis. 



3. COCHLOSPERMUM ORINOCENSE Steud. ramulis apice 

 puberulis; foliis 7 — 5-digitatis, foliolis lanceolatis, apice attenuato- 

 acuminatis mucronatis, basi in petiolulum brevem attenuatis, inte- 

 gerrimis, membranaceis, supra glabris, subtus ad nervos puberulis; 

 paniculis terminalibus 5 — 10-floris, pedicellis calycibusque puberulo- 

 tomentellis; petalis cuneato-obovatis profunde exciso-emarginatis; 

 staminibus liberis, antheris oblongis poris duobus apice dehiscentibus. 



Cochlospermum Orinocense Steud. Nomencl. advocem. Planchon 

 I. c. 310. 



Bombax Orinocensis H.B.K. Nov. Gen. V. 301. 

 Wittelsbachia Orinocensis Mart, et Zucc. Nov. Gen. I. 83. 



Arbor 50-pedalis (Humb. , Bonpl.). Folia ambitu suborbicularia; 

 foliola intermedia 10 cm. Ig. v. ex Kunthio etiam majora, 3— 3 1 / 2 cm. It., 

 lateralia gradatim decrescentia, nervis tenuibus supra impressis, subtus 

 prominulis, lateralibus crebris subperpendicularibus. Petiolus usque 15 cm. 

 Ig., supra canaliculars, tenuiter fugaciterque puberulus; stipulae non visae. 

 Inflorescentia et flores plerisque notis ut in C. insigni , praeter dis- 

 crimina supra in diagnosi indicata, et florum diametrum 10 — 11 cm. 

 aequantem, calycem vero 15 — 18 mm. tantummodo longum. Fructu* 

 nobis non visus; testibus H.B.K. capsula piriformis subtripollicaris tri- 

 valvis, valvis interne lineis transversis prominentibus undulatis subdaedaleis 

 notatis. 



Habitat prope Caripi prov. Para: Spruce n. 483.; prope Manaos 

 prov. do Alto Amazonas: Spruce n. 494. , et ad ripam fl. Orinoco: 

 Humboldt et Bonpland. — Botuto apud Ottomacos audit. — Najas. 



Proxime affines et e descriptione valde similes C. Parkeri Planch, 

 et C. paviae folium Planch. (Hook. Lond. Journ. VI. 310. 311.), stirpes 

 Guianenses, e Brasilia nondum cognitae. 



Tribus II. BIXEAE. 



Bixeak (Bixineae, Bixae), Bixacearum tribus, Endl. Gen. Pi. 917. (exclusis generibus et inclusa Prockieamm 

 parte). Clos, Ann. sc. nat. IV. Ser. VUL 259. (excl. gen.). Planch. Ann. sc. nut. IV. Ser. XVII. 93. — 

 Bixeae et Oncobeak, Bixacearom tribus, lienth. Journ. Linn. Soc. V. App. II. 77. Benth. et Hook. Gen. 



PL 122. 123. (exclusis Cochlospermo et Amoreuxia). 



FJores hermaphroditi, polygami v. dioici. Sepala 2-5 imbricata. Petala 4—12, praefloratione iinbricata, 

 decidua. Stamina indefmita hypogyna, toro eglandnloso, raro in discum intrastaminalem evoluto. Pistillnm 

 2^7-carpidiatum, placentis parietalibus. -- Arbor es fruticesque , foliis alternis simplicibus integris, floribus 

 racemosis v. paniculatis, saepius majusculis. 



Obs. Jam supra ad tacA/^rm^jadnotavimus, Bixam vix tribus titulo ab Oncobeis separari posse. Nam flores Bixae 

 hermaphro ,t, qul ex auctontate cl. Bentham et Hooker discrimen praebere dicuntur, passim etiam in Carpotroche et Oncoba offenduntur; 

 porro petala Btsae praeflorat.one haud contorta, sed, ut in Oncobeis, imbricata sunt; singularis autem antherarum dehiscentia, quam in 

 ^x« observamus quum a , hoe genus definita sit, vix pro tribus discrimine inservire potest. Gravioris moment! arilli praesentia in 

 One be « esset ar,llod„ ,n B t *a; sed nondum constat, utrum pulpa seminum Oncobearum revera arilli, an potius arillodii naturam prae 

 ce entur" Echm0Car ^ S et Tnchospermum, a ell. Enoucheb et Clos Bixeis adhuc adscripta, nunc meliore jure inter TUiaceas 



