513 



BIXACEAE: GE0GRAPHIA ET USUS. 



614 



ejus limites transgrediuntur et in terras vicinas, adeo in antiquum 

 orbem disseminata sunt (genera supra nominata). Contra quoad 

 species Brasilia peculiares habet 47, i. e. plures.quam dimidiam 

 partem omnium; praecipue illae in provinciis mediis et austro- 

 orientalibus (Goyaz, Minas Geraes, S. Paulo, Espiritu Santo, Bahia) 

 habitant, neque minus in ditione Amazonica, e qua tamen haud 

 paucae etiam in ditiones vicinas Guianae, Columbiae et Peruviae 

 transeunt. 



PJeraeque species Brasilienses in arctam aream restrictae 

 sunt, paucae vero ex uno tantum loco natali cognitae. Inter eas 

 quae latius vagant et totam Americana tropicam vel majorem ejus 

 partem occupant, nominentur: Bixa Orellana, Laetia apetala, Ca- 



seariae spinosa, ramiflora, parvif'olia, grandi flora, sylvestris, 

 Javitensis, Prockia Cruets. 



Longius esset, distributionem Btxacearum brasiliensium fusius 

 adhuc exponere, quum hoc aliter vix fieri possit, quam stationes 

 jam supra in parte systematica indicatas de novo enumerando. 

 Nam generale quoddam haud ex iis extricare potuimus. Lectorem 

 igitur in illam monographiae partem remittentes, hoc loco solum 

 tabulam synopticam adhuc proponimus, qua secundum methodum 

 jam supra ad Violaceas aliosque ordines adhibitam, distributionem 

 ordinis nostri per quinque regiones Brasiliae phytogeographicas 

 terrasque reliquas in universum illustramus. 





Species 



b ras 



i li e n s es 

























0) 



es 



a E 



a a 













0) » 













01 

 D 





I 2 

 o a 



* c s 



0) g 



.3 



"3 



o a. 



Is 



a >- 



s- i 



'« a 





■ 

 a 



V 



a 

 a. 



■ 



•a 

 ■ 



V 



•a 

 es 



■a 

 i 



b 



T3 



as 



S 



"B 

 ■ 



5 s 



< o 



B £ 



— a 

 es -a 



It 



© 



■ 

 s 

 u 

 t) 



E 



12 1- 



~ O 

 Ui 1/1 



- V 



U s 



— 



1 i 



'5 I 



es E 



1 .2 

 E a 





■ 



E» 



E 



a 



■ 



a 



M S* 



a. S 

 /. o 



s S 





K 



n 



O 



a 



fc 



3 es 

 u a. 



2 



«J 00 



Cochlospermeae. 























15 



Coclilospermuin . . 









l.i 



2.1 



1 



3.2 





5 



12 



Bixeae. 



















21 



85 







1.0 



1.0 



l.o 



1-0 



1 



1-0 





2 



2 



Carpotroche . . . 





1-0 





U 



3-2 



1 



4-3 





5 



5 



Oncoba .... 









li 



3.2 



1 



4.3 





6 



23 



Dendrostylis . . . 











1.0 



1 



1.0 



1 



7 



7 



Flacourtieae. 



















c.28 



c.05 



Xylosma .... 





3.0 



2.0 



1-0 



2.0 



2 



*-3 





15 



C 30 



Peridiscus .... 











1-0 



1 



1.0 





1 



1 











1.0 



64 



3 



7.4 





c. 12 



c. 12 



Samydeae. 



















c.85 



c.126 



Casearia .... 



1.0 



15.8 



10.4 



7.1 



12.4 



9 



29.02 



8 



c. 60 



c. 100 











1.1 



6.2 



4 



7.3 



1 



10 



10 



Euceraea .... 











1.1 





1.1 





1 



1 



Tetratliylaciuui . . 

















1 



1 



1 



Axareae. 



















28 



20 



Banara .... 



1.1 



3.3 







1.0 



1 



5.4 





12 



12 



Prockia .... 





2.0 



1.0 







2 



2.0 





4 



4 



Homalieae. 



















6 



c.40 



Homalium .... 











8.1 



2 



8.1 



2 



6 



82 



Abatieae. 



















7 



7 









2.2 









2.2 





6 



6 



Aphaerema . . . 







1.1 









1.1 





1 



1 



Suinnia 



2.1 



24.ll 



17.7 



14.4 



42.17 



29 



76.47 



13 



C. 184 





DE USU BIXACEARUM BRASILIENSIUM. 



Bixaceae pro magno specierum, quas continent, numero paucas 

 tantum in usum hominum receptas exhibent. Inter quas priinum 

 locum tenet Bixa Orellana, cujus semina in testae strato externo 

 pigmentum continent aurantiaco-rubrum, nomine Orleana, Urucu, 

 Rocou vel Arnotto*) jam e longinquo cognitum. 



Pigmentum hocce jam longe ante Americam detectam apud 

 Indianos in usu erat. Methodo vaide simplici id praepararc sole- 

 bant et hodie adhuc solent; semina nempe inter digitos cum oleo 

 terunt et massam ita formatam in concham vel patellam argillaceam 

 illiniunt. Fabricatio colonorum magis perfecla ita fit, ut semina, 

 in commodis vasjs aqua calida superfusa, manuum et spathulae ope 

 circumversentur vel fermentationi lentae tradantur. Quibus con- 

 ditionibus pigmentum a seminibus separatur et in aqua suspenditur. 



*) De Bixae Orellanae et ejus productorum nomioibus vernaculis cf. 

 Martius, Beitrage zurKthnographie u.Sprachenkunde Amerika'sII^^. 



Tunc, exemtis seminibus nudis, materies fund urn petere sinitur; 

 quo facto, aqua decantatur et sedimentum intra plana vasa in umbra 

 vel super ignem lente condensatur. *) Denique materies in globos 

 vel placentas compingitur, ulterius aperto ae're in duritiem usque 

 siccandas, aut in dolia immittitur, in quibus mollis permanet. 

 Ulteriore hac conditione Orleanae varietas, quam brasilianam 

 pharmacopolae vocant, ad nos transfertur. 



De qualitatibus Orleanae chemicis et pharmacognosticis agere, 

 non est hujus loci, et lectorem ad libros reniittimus, qui de his 

 rebus speciatim tractant. Adnotamus solummodo, materiem resino- 

 sam rubram sui generis, Orellinum dictam, et aliam flavam ex- 

 tractivam ei incsse. Color Orleanae recentis aurantiacus, exsiccando 

 in rubrum vel kermesinum transit; sapor amaro-adstringens, odor 

 recentis haud ingratus Violam revocans, ejus vero in commercio 

 venientis fastidiosus, quum fabricatores, ne substantia nimis exsiccetur, 

 urina earn perfundant. Aqua non penitus solvitur, perfecte tamen 



*) Bhowxk, Jamaic. 254. Murray, App. med. III. 393. 



