523 



CANELLACEAE: CINNAMODENDRON. 



524 



Obs. De afflnitate Canellacearum conferantur inter auctores supra citatos praecipue cl. Miers, Bentham et Hooker, et praeterea 

 Grisebach, Erlauterungen ausgewahlter Pflanzen des tropischen America p. 32. — Nos hoc loco materiem haud de novo disputaturi 

 observamus solummodo, sententiam cl. Benthami et Hookeri, qui ordinem in vicinia Bixacearum et Sauvagesiacearum posuerunt, nobis 

 accipi. Nam una ex parte Oncoba (Lindackeria) non solum habitu, sed etiam calvce triphjllo, petalis 6 pluribusve, staminibus subinde 

 cohaerentibus (One. latifolia, cf. supra) aliisque notis affinitatem quandam nobis indicare \idetur, altera ex parte Sauvagesia ob prae- 

 sentiam coronae extrastaminalis e squamis petaloideis compositae Cinnamodendro approximatur; diplostemoniam Canellacearum autem in 

 pluribus Samydearum generibus (e. gr. in Casearia) observamus. Quam contra cl. Miers cum Winteraceis urget affinitatem, equidem 

 agnoscere nequeo; licet enim revera semina Cinnamodendri similitudinem conspicuam cum iis Drimydis exhibeant, reliqua tamen floris 

 fructusque indoles nimium distat. 



Corona Cinnamodendri quam naturam morphologicam habeat, incertum est. Forsitan, quum in ordinibus vicinis discus magnam 

 partem in floris conformatione agat et formis valde variatis ludat, huic adscribi potest; cui vero sententiae indoles squamarum prorsus 

 petaloidea, nisi obstat, saltern haud favet. E dispositione autem cum reliquis floris partibus nil dijudicare possumus, quia staminum in 

 androeceo conflatorum consecutionem geneticam nondum novimus. 



Cel. Bentham et Hooker et, his auctoribus secutus, etiam b. Schnizlein illas partes, quas nos cum Martio, Endlichero, Miersio 

 et al. calycem appellamus, bracteolas salutant, corollam nostram pro calyce, coronae squamulas pro petalis declarant; unde Canella, cui 

 hae squamae desunt, apetala iis evadit. Cui tamen terminologiae haud assentimus, quia in Cinnamodendro corticoso bracteolas veras, 

 licet rudimentarias, jam ad basin pedicellorum observamus , phylla igitur insequentia potius calyci adscribenda sunt, id quod etiam indole 

 eorum universa et dispositione in verticillum suadetur. 



Genus brasiliense unicum: 



CINNAMODENDRON Endl. 



Cinnamodendron Endl. Gen. pi. n. 5458. Miers in Ann. et Mag. 



Nat. Hist. 111. Ser. I. 349. Contrib. 1. 119. tab. 24. Benth. 



et Hook. Gen. I. 121. — Canellae spec. Nees et Mart. Flora 



(Ratisbon.) 1821. 1. 298. Nov. Act. Nat. Cur. XII. 18. t. 3. 



Sepala 3 suborbicularia persistentia. Petala 5 

 libera, sepalis majora, imbricata, decidua. Corona e 

 squamis > liberis petaloideis subunguiculatis, quam pe- 

 tala minoribus et tenuioribus, deciduis conflata. Stamina 

 in tubum pistillum arete cingentem moiiadelpha, an- 

 THEius 10 lineari-oblongis longitrorsum birimosis. Pol- 

 linis granula giobosa tririmosa. Ovarium ovoideo- 

 oblongum, placentis 2 nunc 4-5, ovulis pro placenta 

 2 collaleralibus aut numerosis biseriatis. Bacca (in 

 una specie tan turn cognita) ovoideo-subglobosa, pulposa; 

 semina clavato-snbreniformia, testa nitidula minute tu- 

 berculala, albuiniue copioso, embryone minimo recto. 



Ardusculae sempervirentes, floribvs in race- 

 mos paniculasve axillares parvulas dispositis. — 

 Species una Brasiliensis, altera Antillana. 



1. CINNAMODENDRON AXILLARE (Nees et Mart.) Endl. 

 Tabula nostra CV. Fig. I. 



Canella axillaris Nees et Mart, locis citatis! 



Cinnamodendron axillare Endl. 1. c. I Miers Ann. Mag. Nat. 

 Hist. 1. c. 350. Contrib. 1. 120. tab. 24 a.! (analysis quoad 

 ovarium incorrecta). 



Herva moeira do Sertao Brasil., ex Mart. 



Arbor mediocris , cortice albido lenticellis verruciformibus insperso, 

 ramulis crebris nitidulis fuscescentibus. Folia spira 2 / 5 disposita, elliptica, 

 utrinque plq. obtusiuscula , 5—8 cm. lg., 2 1 / i — S 1 /^ cm. It., v. inferiora 

 ramulorum minora, integerrima, margine revoluta, coriacea, nitida, subtus 

 quidpiam pallidiora, cryptis resin ifer is parencbymate crasso occultis repleta, 

 nervis tenuibus utrinque prominulis, mediano supra impresso, petiolo cc. 

 7 2 cm. Ig. supra canaliculato. Racemi axillares plq. 3-flori, petiolum 

 paullo excedentes, 1 — I'/jCin. Ig., basi squamis quibusdam suborbicularibus 

 cincti ; pedicelli crassiusculi angulati 2 — 4 mm. Ig., breviter supra basin 

 artfculati , bractea semiorbiculari fugaci fulti , bracteolis nullis v. rudi- 

 mentariis. Fi.orks bene aperti non visi ; alabastra mox aperiunda cc. 3 

 mm. diam. , giobosa. Sepala 3 suborbicularia crasse carnosa , minute 

 ciliata. Petala 5 subduplo majora, carnosa, ciiiolata, exteriora or biculari- 

 obovata, interiora obovato-oblonga paulloque minora. Squamae coronae 

 petalis fere duplo breviores, obovato-oblongae, breviter unguiculatae, sub- 

 acuminatae, 3— 4-nerves, membranaceae, minute ciliolatae (quod cl. Miers 

 incorrecte denegat). Tubus staminalis obtuse 5-gonus, angulis cum 

 squamis coronae alternis, antheris oblongis basi subcordatis, alternatim 

 paullo inaequilongis, longioribus angulos tubi occupantibus, connectivo 

 ultra loculos haud producto. Ovarium oblongum, in stvlum brevem 

 crassum attenuatum, stigmatr truncato-capitato, obsolete 4-tuberculato. 

 Placentae 2, medio ovula 2 collateralia gerentes (nee multiovulatae , ut 

 cl. Miers habet , nescio quo errore); lamellis tamen ovuliferis aliquantum 

 a se invicem remotis placentae de specie 4, per pares approximatae, singulae 

 1-ovulatae apparent (aut revera carpidia 4, alterna 2 latiora, alterna au- 

 gustiora, placentis 4 l-ovulatis ?). Fructus non visus. 



Habitat ad S. Pedro dos lndios ad Cabo Frio, prov. Rio de 

 Janeiro: Princ. Neuwied! — Septembrim. cum alabastris mox aperiundis. 



Obs. Altera hujus generis species: 



Cinnamodendron corticosum Miers, Ann. et Mag. Nat. Hist. 1. c. 

 351. Contrib. I. 121. tab. 84b.! Griseb. Fl. Brit. W.-Ind. 109. Schnizl. 

 Iconogr.t. 216*. fig. 1—22., habitat in insulis Antillanis Jamaica (Wilson!), 

 S. Thomas et S. John (ex Grisebach), in Brasilia nondum observata. Ut 

 vero analysin nostram Cinnamodendri generis perfectiorein redderemus, 

 fructum hujus speciei cum seminibus et sectionem transversam ovarii ju- 

 nioris in tabula nostra C V. sub fig. II. addidimus. Recognoscas ex iis, pla- 

 centas adesse 4 (in aliis floribus passim etiam 5 occurrunt), ovulis pluribus 

 biseriatis instructas; quamobrem, analogiae caussa, in Cinnamodendro 

 axillari potius placentas 2 biovulatas, quam 4 1-ovulatas adesse censemus. 

 Quoad reliquas figuras cf. auctores supra citatos et descriptionem nostram 

 genericam. 



