531 



PASSIFLORACEAE. 



532 



3 parietales, pluriovulatae. Ovula numerosissima anatropa horizontalia, mediantibus funiculis 

 ad placentas 4- raro 2-seriatim affixa, raphe ventrali, funiculo apice expanso. Stvlus simplex 3— 4- 

 brachiatus vel saepius styli 3 discreti, longiusculi, plus minus clavati. Stigmata reniformi- capitata. 

 Fructus capsularis vel saepius baccatus indehiscens, cortice coriaceo vel membranaceo, endo- 

 carpio carnoso vel sicco. Semina numerosissima ovata vel obcordata compressa, arillo carnoso 

 induta, testa coriacea scrobiculata. Albumen carnosum. Embryo niajus cuius in axe albuminis 

 orthotropus; cotyledones foliaceae appressae 1-nerviae, arcuato-venosae; radicula recta versus 

 hilum spectans. 



Frutices, arbores vel herbae, plerumque scandentes et cirratae, nonnunquam cirris 

 destitutae, succo aqueo. Folia alterna petiolata stipulata, simplicia Integra vel lobata, raro 

 composita, petiolo saepissime glanduloso. Stipulae persistentes foliaceae vel minutae. Cirri 

 (ubi adsunt) axillares simplices spiraliter torti (pedunculos steriles repraesentantes) nunc ex 

 eadem cum fertilibus axilla pronascentes, nunc in axillis ceterum sterilibus orti, rarius pedun- 

 culi multijlori pedicello uno alterove cirrato. Flores utplurimum speciosi pedunculate axillares 

 solitarii vel gemini, raro cymoso-racemosi vel paniculati. Pedunculi versus apicem saepissime 

 articulati. Bracteae parvae dissitae vel majusculae et plus minus foliaceae imbricatae fiorique 

 ita approximatae, ut involucrum triphyllum vel gamophyllum plus minusque trifidum confidant. — 

 Incolae regionum tropicarum vel subtropicarum totius orbis 9 maxima copia in America meridio- 

 nali vigentes. Complures ob florum pulchritudinem , nonnullae ob fructus pulposos edules in 

 hortis tarn tropicis quam Europaeis coluntur. 



DE FLORIS PASSIFLOREARUM ORGANO- 

 GRAPHIA ADVERSARIA QUAEDAM. 



In dissertatione ad illustrandam ordinis Passidoracearum 

 histor-ium natural fin conscripta et in libris ^Transactions of the Linnean 

 Society of London" mox pnblici juris facienda, de morphologia, 

 anatomia, evoiutionis modo, physiologia, aifinitatibus et distributione 

 geographica plantarum hujus ordinis fuse disputavi. Igitur hoc 

 loco pauca verba sufficient de florum conformations, ut specierum 

 descriptiones sequentes melius intelligantur. * ) 



Bracteae aut numero non dennitae, minimae dissitaeque 

 exstant, aut 3 majusculae foliaceae trifariam imbricatae fiorique 

 approximatae. Evolutione successiva pronascuntur, primum antica 

 vel extima, postea laterales. **) 



Floris tubus demum apparet postquam reliquae floris 

 partes jam pronatae sunt. Sine ullo dubio pro floris axe in re- 

 ceptaculum tubulatum expanso est habendus. In subgeneribus di- 

 versis formam diversam et variam ostendit consistentiam ; ita in 

 Tacsonia et Murucuia plerumque elongatus existit, in Plectostemmate 

 brevis patelliformis, in Granadilla saepius plus minus campanulatus 

 et carnosulus. 



*) De evolutione floris Passiflor. cf. etiam Payer, Organoge'nie de la 

 fleur p. 396. tab. 87. ; Griffith, Notulae ad plantas Asiaticas (1847) 

 pars I. p. 4.. t. 2. 

 **) CI. Wvdlkb in „MittheiIungen der Berner naturforschenden Gesell- 

 schaft" 1852, de inflorescentia et bracteis habet insequentia: Typus 

 inflorescentiae dicliasium est (cyma dicliotoma); axis primarius s. 

 intermedins in cirrum mutatur, laterales in flores. Aut unus tantum 

 flos lateralis adest, aut duo (inter se antidromi), rarius axes laterales 

 dichotomiam repetunt. Bractearum trium, quae in multis speciebus 

 involucrum constituunt, antica ad cirrum pertinet, cui est bractea 

 generatrix, sed usque ad bracteas duas posticas, quae propnylla 

 seu bracteolae floris sunt, adnata. 



Perianthium tvpice dichlamydeum censeo, exceptis forte 

 sectionibus Cieca et 1'elrapathaea, etsi cl. Jussieu aliique corollam 

 veram in Passifloreis deesse existimaverint. 



Sepala quinque ordine quincunciali successive pronascuntur; 

 iis formatis, pet a la 5 apparent, haec quidem simultanea. Item 

 stamina % (Passiflorae et Tacsoniae) quinque post petalorum 

 evolutionem simultaneo efformantur, nullo tamen modo pcrigyna, 

 sed semper (in generibus supra nominatis) hvpogvna, originitus 

 libera, tandem basi nonnunquam connexa et gynandrophoro elongato 

 a basi floris elata. 



Carpi dia 3 post stamina apparent. Primum sessilia et 

 libera exstant , postea accrescente gynandrophoro basi inter se 

 confluunt et cum staminibus a floris fundo in altitudinem efferuntur. 

 Gynandrophorum post reliquarum floris partium natum e re- 

 ceptaculi parte centrali protruditur, et eodem fere tempore etiam 

 tubus floris et coronae series effinguntur. Hae coronae series 

 praeterea transitum inter petala et stamina nunquam ostendunt; 

 haud igitur pro metamorphosi illorum organorum habendae sunt, 

 sed potius pro apparatu sui generis, ad floris fecundationem ope 

 insectorum adaptato. Pollinis grana enimex antheris in coronam dela- 

 buntur, ubi ab insectis, in tubi fundo a corona obtecto nectar quae- 

 rentibus, abstoliuntur et in stigmata alius floris transferuntur. Sta- 

 minum stylorumque motus tempore antheseos item ad hoc consilium 

 adaptati videntur. 



De coronae seriebus earumque situ accuratissime scripsit cl.So- 

 webby in Transactions of the Linnean Society of London, II. 19. t. 3—5. 

 Cujus vero botanici notiones in dispositione systematica haud 

 omnino secutns sum, sed rationem minus complicatam, a situ in- 

 doleque externa partium depromptam adhibui. Sub corona fauciali 

 nempe intelligo series omnes e fauce tubi enatas, sive filamentosas' 



