623 



PASSIFLORACEAE: GEOGRAPHIA. 



624 



DE PASS1FLORACEARUM AMERICANA RUM, 



IMPRIMIS BRASIL1ENSIUM, DISTRIBUTIONS 



GEOGRAPHICA. 



Ordo Passifloracearum totus, eo sensu quo a nobis 

 in coinmentatione ^Contributions to the natural history 

 of the Passifloraceae" 1 ) circumscriptus est, genera 12 

 cum speciebus cc. 242 continet. Ex his Mulesherbieae 

 omnes, generibus Malesherbiue et Gynopleurae ad- 

 dictae, et e Pussifloreis genera 3 Uilkea, Tucsoniu 

 etPussifloru Americain inhabitant, reliqua orbem anti- 

 quum, imprimis Africam 2 ); Passiflora vero utrique 

 orbi communis est. Quum igitur orbis antiquus nuniero 

 generum Americam superet, non idem de speciebus 

 valet; hae enim longe pleraeque, scil. 194 (dubiis non 

 computatis) in America vivunt, vix plures quam 41 in 

 orbe antiquo. 



Passifloraceae fere omnes intra tropicos vel in 

 regionibus subtropicis crescunt. Kxceptionem vero of- 

 ferunt Mulesherbieue praecipue in Chile iudigenae, 

 praeterea Tacsoniae et Pussiflorue quaedam, quae in 

 regionibus temperatis tarn Americae borealis, quam 

 austral is occurrunt. In universum limites Passiflora- 

 cearum septentrionem versus circulo parallelo 40° lat. 

 bor., in austro 35 ° lat. austr. constituuntur. 



Quoad Passifloraceas americanas solummodo de 

 tribu Pussifloreurum hoc loco disserere in auimo est, 

 quum Mulesherbieae omniuo extra limites Florae nostrae 

 railaui. Jam ad geuera singula transeamus. 



1) Dilkeae species tres, quarum una nonnisi ex 

 icone nobis cognita est, in ditionem Amazonicam re- 

 strictae, paucis tantum locis, e. gr. in vicinia urbium 

 Manaos et Kga hucusque observatae, e n omen datura 

 Martiana „Najades" nobis salutantur. 



2) Taesoniae totum genus e recensione nostra 

 supra exhibita species 25 complectitur, quae in terras 

 occidentals Americae tropicae restrictae, praecipue 

 ad declivia orientalia Andium Peruviae, Ecuador et 

 Novae Granatae vigent. Species paucae in Boliviam 

 procurrunt, T. pintiatistipufu usque in rempublicam 

 Chilensem; verticaliter sub aequatore in altitudinem 

 10,000 — 11,000 pedum nonnullae adscenduut. Accura- 

 tiorem hujus generis distributionem mittimus, quum 

 nulla ejus species hucusque in Brasilia observata sit. 



3) Quod Passiflorae vastum attinet genus, hoc in 

 universum 184 species (dubiis non computatis) con- 



1) Transact. Linn. Soc. Lond. vol. XXVII. p. 593 sqq. — Acharieae 

 Modecceae et Papayeae , quae ab ill. Bentham et HooKKa (Gen. 

 plant. I. 807) Passifloraceis sub tribuuni titulis adscribuntur, nobis 

 potius ordinem distinctum effingunt. 

 2) Genera geroutogaea insequentia sunt: Tryphostrmma Harv., Basa- 

 nanthe Peyritsch, Panysia Noronha, Smeathman„in Soland., Bar- 

 teria Hook, f., Crossustemma Planch., Deidamia Thouars. Horum 

 generum monographiam in „Flora of Tropical Africa" vol. II. 

 p. 504. (editore cl. Oi.ivkh) scripsi. 



tinet, quae longe pleraeque (156) in America vivunt. 

 Species 21 in antiquo orbe proveniunt, 5 utrique orbi 

 communes; inter quas vero complures nonnisi culturae 

 ope ex altero in alterum translatae sunt. Distributio- 

 nem specierum americanarum facilius illustrabimus, si 

 subgenera et sectiones, in quas genus hocce dividitur, 

 singulatim perlustramus. 



a) Ex Astropheue subgenere species 13 cognitae 

 sunt, quarum 4 extra Brasiliam, in parte quidem boreali- 

 occidentali Americae australis, crescunt. Intra Brasi- 

 liam species 9 proveniunt, 7 in hanc terrain restrictae, 

 reliquae 2 e didone Amazonica in Guianam et Peruviam 

 conterininam procurrentes (P. costata et spinosa). Pars 

 una specierum Brasiliensium Najadum ditionem, i. e. 

 terrain depressam calido-humidam fluvii Amazonum 

 ejusque confluentium, praediligit (5 spec), pars altera 

 regiones Dryadum et Oreadum vel montaiio-nemorosam 

 et montano-campestrem Brasiliae mediae et orientalis. 

 Passiflora Mansoi simul in Najadum et Oreadum di- 

 strictu observata est, reliquae arctioribus limitibus con- 

 cluduntur. 



b) Subgenus Plectostemma primam ofFert Tetra- 

 pathaeae sectionem, quae una tantum specie, P. tetrandra 

 Banks et Sol. in Nova Seelandia repraesentatnr. — 

 Sectionis Ciecae, species 16 in universum comprehen- 

 dentis, pars major in America centrali et Mexico viget, 

 dein in Antillis et in regione boreali-occideutali Ame- 

 ricae australis; in insulis Galopagos quoque formae 

 2 — 3 bene distinctae occurrunt. E Brasilia nonnisi 

 tres species novimus, in provinces mediis et austro- 

 orientalibus sparsas, unam vero P. suberosam, com- 

 pluribus varietatibus ludentem, in tota fere America 

 tropica et in antiquo orbe divulgatam. — Sectio Dysos- 

 mia species 8 continet, inter quas 5 brasilienses; hae 

 pariter ac Ciecae in provincias medias et austro- 

 orientales restrictae snut, una iterum, P. foetida, turn 

 sponte, turn ope culturae amphigaea. 



Species sectionis Decalobae in duas subsectiones 

 divisimus. Prior, Polyanthea appellata, praesertim in 

 India orientali iusuiisque Malayanis sedem habet, una 

 etiam in insula parva prope Hongkong Chiuae Judicata; 

 paucae praeterea in insulis Antillanis, America centrali 

 et Venezuela observatae sunt. Brasiliam haec sub- 

 sectio omniuo deficere videtur. — Altera subsectio, 

 cui nomen Eudecaloba, species 55 iucludit, quarum 

 17 intra Brasiliae fines, majore quidem ex parte in 

 regione montano-campestri seu Oreadum reperiuutur; 

 rariores intra Najadum, Hamad ryadum et Dryadum li- 

 mites observatae sunt, duae tantum in Brasilia extra- 

 tropica apud Napaeas. Nonnullae majorem aream oc- 

 cupant et fines Brasilienses transgrediuntur; ita P. Ves- 

 pertilio inde e provincia Minas Geraes usque in Guia- 

 nam et Peruviam vagat, P. capsulars, rotundifolia 



