109 STERCULIACEAE: GEOGRAPHIA—USUS. 110 
Dombeyeae genera 4 singularia offert; in regionibus Capen- 
sibus genera Hermannia et Mahernia species numerosissimas 
alunt. 
America septentrionalis tribu parva Fremontieae ad 
Malvaceas proxime accedente gaudet. Ex duobus generibus 
monotypicis composita arborem raram et famosam Cheiro- 
stemon platanoides includit cujus gynoecium manum humanam 
imitatur. 
Quod species Brasilienses attinet, vix !/; omnium intra 
fines imperii observatae sunt. Si nonnullas plantas e cultura 
aufugas praetermittis, ex reliquis c. 20 °/o generum et spe- 
cierum in Brasilia reperiuntur. Species indigenas 121 in 
hoe opere supra descripsimus, e quibus 86 endemicae sunt. 
Inter reliqnas 35 quae ultra limites procurrunt fere omnes, 
scilicet 33, Americae propriae sunt; duae tantum et in aliis 
terris orbis inventae (Melochia pyramidata et Waltheria Ame- 
ricana), plantae ruderales, verisimiliter ex America ope homi- 
num ad littora orbis veteris et Australiae translatae sunt, 
unde Waltheria Americana in partes interiores Africae in- 
vasit. Altera species generis Melochia (M. melissifolia) in 
Guinea provenire fertur; exemplo authentico mihi non viso, 
investigationibus futuris judicium de hac re remanet. Duae 
species e subtribu Theobrominae (Theobroma Cacao et Gua- 
zuma ulmifolia) ad usum oeconomicum frequenter coluntur; 
Guazuma ila certissime non raro e cultura effugit, quum in 
India orientali et in insulis Malayanis spontanea dicatur. 
Inter species 86 in Brasilia autochthonas 67 (cf. Tab. II.) 
enumerantur quas ex una solummodo provinciarum Brasiliae 
phytographiearum cognovimus. Quod ad genera attinet, Bra- 
silia in universum iis 8 gaudet quorum nullum in hanc ter- 
ram restrictum est. Omnia fines imperii longe lateque trans- 
egrediuntur et species in Guianam usque ad Peruviam, Mexicum 
et ad civitates Austro-Americanas ad Rio de la Plata sitas 
emittunt. Genus Sterculia, quod in Asia et Africa species 
numerosas exhibet, Brasiliam 6 speciebus ornat, habitu satis 
similibus, foliis lobatis vel integris; typus foliis digitatis qui 
in Asia duabus speciebus, in Mexico una specie exstat, in 
Brasilia non reperitur. Genera Helicteres et Biittneria in 
orbe vetere speciebus satis numerosis inveniuntur; sed intra 
Brasiliam provincia Oreadum sola multo pluribus gaudet quam 
alia regio mundi. De hisce generibus difficile est dictu ubi 
eorum originem quaerendam habemus. Genera Melochia et 
Waltheria iterum in regione montana quae nomine Oreadum 
salutamus, maximam partem specierum exhibent. Waltheria 
certissime ad Americam pertinet, quum 1—2 species palaeo- 
gaeae etiam in orbe novo reperiantur. Genus alterum Me- 
lochia evolutionem maxime singularem in insulis pacificis 
praebet, ubi arbores elatae loco suffruticum parum altorum 
notae sunt. Genera reliqua 3 ad Americam restricta sunt. 
Ex his Theobroma, genus tropicum, plurimas species in re- 
gione Najadum (Hylaea GriseBACH) et in ditione Novo-Gra- 
natensi contigua procreavit; Guazuma majore adhuc jure ge- 
nus Brasiliense salutanda est, quia unica tantum species fines 
imperii transgreditur et a Mexico usque ad Brasiliam austra- 
lem late divulgata est. In orbe vetere locum horum generum 
duo alia tenent; ad Theobroma genus Asiaticum Abroma in- 
dole florum, ad Guazumam genus Africanum Scaphopetalum 
accedit. Ayenia etiam intra fines imperii Brasiliensis nunc 
maximo numero specierum nota est; simili ratione ut in 
Biitineria et Helictere, regio Oreadum etiam Ayenias plurimas 
progenuit. 
(Tabulae ef. in pag. sequente.) 
DE QUALITATE ET USU STERCULIACEARUM 
BRASILIENSIUM. 
Permultae species familiae talibus qualitatibus gaudent, 
ut apud incolas regionum quas inhabitant variemode ad- 
hibeantur et in commercio universali altum loeum obtineant. 
Sicut in familia affini Malvacearum mucilagine abundant et 
medicamenta emollentia offerunt. Herba Waltheriae Ameri- 
canae et aliae species ejusdem generis, imprimis W. Doura- 
dinha, decoctionem praebent, quae contra affectiones pectorales 
et syphiliticas maxime laudatur. Helicteres Sacarolha, ovata, 
corylifolia, brevispira, Vuarame: omnium harum specierum flo- 
res ut Althaeae roseae existimantur. In quibusdam speciebus 
Sterculiae mucilago libenter exsudat et gummi Tragacanthae 
simile praebet. Acidum tannicum in stratis interioribus cor- 
ticis Guazumae, Sterculiae Colaeque specierum, usum medica- 
menti adstringentis contra morbos cutis et tractus uro-geni- 
talis efficit. Lignum duas formas exhibet: aut durissimum 
coloratum, aut mollissimum; prius trabes et postes, in Asia 
tabulas ipsas naturales (Heritiera, germanice Brettbaum) sup- 
peditat; ulterius, cavitatibus internis medulla et parenchymate 
Stercul. 
lignoso maxima pro parte resorptis instructum, sine magno 
labore ab incolis ad cymbas fabricatur. 
Gravissimus Sterculiacearum usus fructuum seminumque 
est. In regionibus utriusque orbis calidioribus semina generis 
Sterculia ob magnam quantitatem olei pinguis consumuntur ; 
Sterculia Chicha et striata nomine Chichá vel Chica ma- 
ximi aestimantur, non raro oleo ita abundantes ut ad lucernas 
et cibos exprimantur. Pulpa acidula nonnullarum specierum 
Theobromatis et dulcis Guazumae multum valent; sed majoris 
momenti semina sunt illius generis, quae nutrimentum medi- 
camentumque largiuntur. Haec semina, quae ab omnibus na- 
tionibus Cacao appellantur, primum incolis regni Mexicani et 
Americae centralis nota fuisse et ab iis culta esse videntur. 
Expugnatores terrarum illarum, Conquistadores dicti, arborem 
nomine Cacau Quahuitl, semina Cacau Huatl vocata 
invenerunt, unde venit ut potioni ex iisdem decoctae in lin- 
guis Europaeis nomen Chocolata impositum sit. Semina 
ibidem pro nummis parvis olim adhibebantur. Apud pharma- 
copolas fabae vel nuces Cacao vel Cacavae appellantur 
et modo sequente praeparantur: Baccis decorticatis pulpa 
15 
