157 
inter Batataés et S. Jodo, inter Casa Branca et S. Limdo: Regnell n. III. 
290 ex p. (floret Maio). — Acoita cavallos Brasiliensium. 
Oss. Haec species distributione amplissima inter omnes species 
Lüheae et variabilitate quam maxime excellit. In provinciis Minas Geraés 
et Rio de Janeiro haud infrequens per prov, Goyaz et Peruviam orienta- 
lem ad flamen Amazonas procurrit; in Guiana, Venezuela et in America 
centrali a collectoribus pluribus recepta est, etiam in insulis Antillanis 
reperitur. Magnitudine florum et foliorum, indole et indumento involucri 
satis variat; propterea opinioni ill. Sr-HiLaiRe non assentior, qui Lüheam 
laxifloram a specie typica separavit ob laciuias calycis exterioris lanceo- 
lato-acuminatas, Liiheae speciosae autem lacinias acutas basi cordatas at- 
tribuit. Notam ulteriorem re vera nec in L. grandiflora nec in alia specie 
unquam observavi, licet etiam cl. BENTHAM hoc charactere speciem priorem 
a L. rufescenti internosci putaverit. 
terioris interdum in ramulo eodem diversa est (e. g. in exemplo quodam 
Riedeliano) et in serie numerosa speciminum facile est transitus omnes 
inter formas extremas colligere. Simili modo inflorescentiam omnino pro 
nota differentiali habere nequeo. Pedicelli quidem in specie typica longi- 
tudine non paulo diversi sunt; quod inflorescentias paucifloras attinet, 
exemplum authentieum hb. Mus. Paris. jam fere omnino defloratum est 
et in hb. Holmiensi alia specimina praesto sunt, quae tot floribus gaudent, 
quot L. speciosa ullo tempore demonstrat. Differentiam insignem autem 
ovarium praebet quinquesuleatum et solemniter capsula multo gracilior 
et brevius tomentosa quam in L. speciosa; propterea L. laxifloram St-Hil. 
sub titulo varietatis ad L. speciosam W. transposui. L. densiflora St-Hil. 
in hb. Mus. Paris. non exstat; judicium itaque de ea mihi non liceret, 
nisi in descriptione legerem, banc speciem etiam L. speciosae arctissima 
affinitate conjunctam esse. L. rufescens Benth. jam a cl. Triana et 
PLANCHON optimo jure ad L. platypetalam collocata est, quae ipsa, ut ex 
speciminibus Wrightianis Cubensibus elucet, nil nisi L. speciosam refert. 
Eandem plantam DUCHASSAING ex isthmo Panamensi misit, et cl. SEEMANN 
L. rufescentem quandam ex eodem loco commemoravit. Hanc autem 
auctores Prodromi florae Novo-Granatensis a L. platyphylla distinxerunt 
praesertim ob flores minores, quae nota, ut jam supra diximus, nequaquam 
sibi constat; igitur L. Seemanni Tr. et Pl. ad eandem speciem ducendam 
esse opinor. Quod Alegriam candidam Mog. et S. attinet, haec planta in 
herbariis non exstat; in hb. Berolinensi autem capsulae maturae apertae 
e Mexico asservantur, quae hoc nomine salutatae sunt; sed has quoque 
ad L. speciosam redigo, quamvis paulo majores sunt quam in formis Bra- 
siliensibus. Capsulae ex insulis Antillanis locum intermedium tenent. — 
Lühea ferruginea Turez. l. c., mihi ignota, aeque forsitan ad L. specio- 
sam pertinet, 
Re vera forma foliorum calycis ex- 
5. LUHEA RUFESCENS Sr-Hir. ramis crassiusculis 
superne ferrugineo-tomentellis; petiolo brevi, stipulis petiolo 
duplo brevioribus oblongo-lanceolatis acutis, basi rotundatis; 
lamina oblonga obovato- vel ovato-elliptica acuta, basi rotun- 
data subcordata, denticulata rarius apice dupliciter dentata, 
supra pilis stellatis scabriuscula, subtus ferrugineo-tomentosa 
molli; inflorescentia paniculata axillari et terminali in dichasia 
triflora desinente, bracteis satis diu persistentibus oblongo- 
lanceolatis, pedicellis pedunculos duplo et ultra excedentibus 
ferrugineo-tomentellis; involuero 8—9-phyllo, foliolis lanceo- 
latis, basi rotundatis, extus ferrugineo-tomentellis, intus pube- 
rulis; sepalis involuero subduplo longioribus lanceolatis acu- 
minatis, basi rotundatis, extus semper ferrugineo-tomentellis ; 
petalis calvee brevioribus oblongo-linearibus, glandula basali 
bilobata; staminibus quam petala triente vel minus brevio- 
ribus , staminodiis alte coalitis, apice modo laceratis, duplo 
quam stamina brevioribus; pistillo petalis subaequilongo, ovario 
pentagono aureo-villoso, stilo crasso tereti, basi infima tomen- 
tello, caeterum glabro. 
Lühea rufescens St-Hil.! Flor. Brasil, merid. I. 227. 
1 584. a 
Liihea macrophylla Pohl! PI. Brasil. II. 127. t. 186. 
TILIACEAE: 
LÜHEA. 158 
ARBOR 5—6 m. alta. Rami cortice cinereo vel nigrescente, lenti- 
cellis orbiculatis instructo obtecti. PeTIOLUS 8—9 mm. longus, 1,8—3 mm. 
latus, subtetragonus; STIPULAE 1,2—2 cm. longae, 0,6—0,8 cm. latae; LA- 
MINA 15 (9,5—20) em. longa, 8 (4—13,5) cm. lata. Pepuncunt 1,5 —2,5 em. 
longi, 1—1,5 mm, crassi, teretes, pedicelli 3—5 cm. longi, 2 mm. crassi, 
angulati; BRACTEAE 1,2—1,5 em. longae, 3—4 mm. latae. INVOLUCRUM 
2,2—-2,4 em. longum, phyllis 6,5—8 mm. latis. SEPALA 4 em. longa, 0,9 
ad 1 em. lata. PETALA 3,3 em. longa, 1 em. lata, alba. STAMINA 2—3 cm. 
longa, antherae reniformes. PISTILLUM 3 cm. longum, ovarium 7—8 mm. 
longum, 4—5 mm. diam. CapsuLa 4—5 cm. longa, obovata, pentagona. 
SEMINA alis acutis instructa (ex Ponr). 
Habitat inter arbores ad margines fluviorum in prov. Brasiliae 
Goyaz circa Curumba, S. Luzia, Corgo de Jaragua: Pohl (fl. Dec.) ; in 
campis arboribus intersitis contortis Taboleiras cobertas dictis, non procul 
ab Paracatu in prov. Minas Geraés: St-Hilaire (fl. Aprili). 
Ops. Quamquam speciei praecedenti satis similis, L. rufescens 
St-Hil. habitu et bracteis 4 et stipulis longioribus primo visu ab ea dif- 
fert. Petala a cl. Pout ovali-elliptica, a cl. Sr-HILAIRE oblongo-ovata, a 
cl. MARTIO accuratius late linearia descripta sunt. Lapsu calami ST-Hi- 
LAIRE bracteas et squamas stamirodiales sesquipollieares pro semipollica- 
ribus indicavit. 
6. LÜHEA EICHLERI Schumann: ramis gracilibus 
laxis superne ferrugineo-tomentosis; petiolo brevi, lamina ob- 
longa longe acuminata, basi cuneata, fere usque ad basin vel 
simpliciter vel dupliciter dentata vel subserrata, membranacea, 
supra hinc inde praesertim secus nervos pilis inspersa, subtus 
ferrugineo subtomentosa nervis obscurius tomentosis; inflore- 
scentia axillari et terminali racemosa vel subpaniculata pauci- 
flora, floribus pedicellatis; involucro 9-phyllo, non ante sepala 
deciduo; foliolis linearibus extus luteo ferrugineo-tomentellis ; 
calyce quam involucrum 3—4-plo longiore, sepalis linearibus, 
petalis calyci aequalibus linearibus acutis, basi subattenuatis; 
staminibus pro fasciculo 12, quam petala duplo brevioribus, 
staminodiis iis aequilongis; pistillo stamina paulo superante, 
ovario 5-sulcato aureo-villoso; capsula immatura profunde 
quinqueloba. 
RAMI teretes glabri, cortice cinereo-fusco vel cinnamomeo, lenticellis 
orbiculatis instructo. Perio.us 5—8 mm. longus, 1— 1,5 mm. crassus, 
teres; stipulae non visae; LAMINA 10 (5,5—12) em, longa, 3,5 (2,5—4) cm. 
lata. BRACTEAE sicut stipulae caducissimae; PEDUNCULUS 3—5 mm., pedi- 
celli 6—10 mm. longi, ferrugineo-tomentosi. INVOLUCRUM 4—5 mm. longum, 
phyllis 0,7—1 mm. latis, linearibus. SEPALA 1,7—1,8 mm. longa, 2 ad 
2,5 mm. lata, PETALA 1,7—1,8 mm. longa, 2—2,5 mm. lata, glandula 
basali integerrima. STAMINA 7—' mm. longa, cum staminodiis basi infima 
einereo-tomentella. PISTILLUM 9—10 mm. longum; ovarium triplo brevius, 
2 mm. diam.; stilus pentagonus usque ad trientem superiorem tomen- 
tellus; stigma 1,5—2 mm. diametro. CAPSULA immatura anguste obovata 
fere pentaptera. 
Habitat in Brasiliae provincia Rio de Janeiro prope Morro do 
Broco: Luschnath. — Fl. Octobri. 
Oss. In hb. Holmiensi exemplum a WipGren n. 1258 collectum 
invenitur, qnod modo siccationis et omnibus characteribus tam plane cum 
exemplis a LuscHNATH missis congruit, ut errore tantum collectori priori 
attributum esse conjiciam. Etiam schedula illius speciminis non cum 
aliis Widgrenianis convenit. 
1. LÜHEA ALTHAEIFLORA Spruce: ramis crassius- 
culis glabris, superne olivaceo-ferrugineis tomentosis; foliis 
breviter petiolatis oblongis vel obovato-oblongis, apice acutius- 
culis vel acutissimis, basi cordatis vel rotundatis, apice obsolete 
