441 | MALVACEAE: WISSADULA. 442 
Mendonça n. 647, ad Friburgo: idem n. 1047 ; prope metropolim: Wed- 
dell n. 245, Doellinger, Widgren, Glaziou n. 10284, 12446, 12450, 
Warming ; in provincia S. Paulo inter Rio Jaguahy et Serra de Caracol ; 
Mosén n. 1120, floret Martio ; locis haud accuratius addictis Brasiliae austra- 
lioris: Sellow; praeterea in republica Paraguaria ad Arroyos y Esteros : 
Balansa n. 1625; Rengger; ın republica Argentina ad Candelaria pro- 
vinciae Rio Alto Parana: Niederlein, floret Februario ; in Guiana Anglica 
prope Pirara: Rich. Schomburgk n. 724; ad Roraima: Rob. Schomburgk 
n. 451; in ditione Peruviana, in America centrali, in insulis Antillanis, 
in Africa tropica, rarius in India orientali pariter viget. — Malvaisco 
incolarum provinciae Minas Geraés. 
Oss, I. Inflorescentia vulgo expansa rarius contracta se praebet, 
quod notam essentialem S. Lucianae DC. efficit. Carpidia in exemplaribus 
e provincia Minas Geraés quibusdam ampliata et longe aristata occurrunt ; 
quum autem characteres alios differentiales in his non invenire possim, 
ea pro varietate non habui. 
Oss. II. Probabiliter ad hanc speciem illa Sida pertinet quam cl, 
de SCHRANK sub titulo S. reticulatae (in Syll. Ratisb. II. 72) adumbravit. 
Semina a. cl. MARTIUS e vicinitate Bahiae in hortum Monacensem missa 
plantam procreaverunt, quae floribus albis parvis gaudebat. Diagnosis 
nimis inexacta et brevis distinctionem a W. periplocifolia quacum cl. 
auctor eam comparavit, non sinit. 
2. WISSADULA PERIPLOCIFOLIA Prst. suffrutex 
vel herba annua vel perennis basi lignescens, caulibus erectis 
strictis parce ramosis vel simplicibus teretibus basi glabris 
superius stellato-pilosis apice tomentosis; foliis modice petio- 
latis, petiolis lamina multo usque ad 8-plo brevioribus teretibus 
tomentosis, lamina oblongo-ovata vel ovato-lanceolata vel 
triangulari-oblonga, lunge attenuato-acuminata vel subcaudata, 
acumine obtusiusculo vel acuto mucronulato, basi truncata 
vel plus minus manifeste cordata, 5- vel obsolete 7-nervia 
herbacea discolori, supra glabra subtus tomentosa molli, novella 
complicata intus sub lente validissima minute subtomentosa, 
stipulis subulatis acuminatis subfalcatis pilosis ; floribus primum 
ex axillis foliorum summorum mox valde accrescentium axil- 
laribus, dein panniculam amplam aphyllam multifloram refe. 
rentibus, longissime et gracillime pedunculatis ramulo acces- 
sorio comitatis, pedunculis filiformibus folia saepius longe 
superantibus glabris superne tantum tomentellis; calyce cam- 
panulato vix ad medium in lobos ovato-triangulares acutos 
intus puberulos extus tomentellos diviso; petalis calycem 
duplo superantibus obovatis retusis obliquis margine basali 
excepto glabris; androeceo calycem subaequante, tubo stamineo 
brevi ut filamenta libera glabro; ovario subgloboso 5-lobo 
apice piloso, stilis androeceum aequantibus basi infima vix 
cohaerentibus; capsula turbinata 5-loba, carpidiis manifeste 
apieulatis dorso et lateribus pilosulis; seminibus cordiformi- 
bus inferioribus longe villosis, superioribus puberulis. 
Tabula nostra LXXVII (habitus et analysis). 
Wissadula periplocifolia Prsl. Reliq. Haenk. II. 117; 
Thwait.! Enum. pl. Ceylon. 27; Greke.! in Zeitschrift für 
ges. Naturw. 1890. p. 122. 
Wissadula Zeylanica Med. Künstl. Gesch der Malvac. 
25; Mig. Fl. Ind.-Bat. I. (2) 147; Tr. et Pl. Prodr. FI. 
Novo-Gr. 186. | 
Wissadula excelsior Prsl.! Pl. Haenk. II. 117. 
Wissadula rostrata Planch. var. 1. Zeylanica Mast. in 
FI. Brit. Ind. I. 325. 
Malvac. 
Sida periplocifolia L. Spec. pl. ed. I. 684, ed. II. 962. 
typica, in Lóffl. Reise p. 287; DC. Prodr. I. 467; Cav. 
Diss. d. 26. t 5. Ag. è. 
Sida excelsior Cav. Diss. T. 27. t. 5. fig. 3. pro parte; 
DC l. c. I. 468 
Abutilon periplocifolium Sweet, Hort. Brit. ed. I. 53. 
(1826), non Gris. 
Sida foliis cordato-lanceolatis acuminatis integerrimis Linn. 
Fl. Zeyl. 114. 
Sida foliis ovato-lanceolatis, caule paniculato Royen, 
Lugdb. 349. 
Sida erecta glabra, foliis cordatis acuminatis integris subtus 
incanis, pedunculis longissimis tenuissimis Browne, Jam. 280. 
Althaea orientalis scammoniae folio, major, floribus albis 
Pluk. Almag. 17. t. 74. fig. 7. 
Planta semine althaeae Herm. Zeyl. 31; Burm. Zeyl. 194. 
CavLES metrales vel sesquimetrales, basi 5 — 6 mm. diametro cortice 
obscure cinnamomeo rimuloso obtecti superius sordide ferrugineo-cinerei, 
apice praesertim statu juvenili fusco-ferruginei. Prrion1 1—2 (0,8— 2,5) em. 
longi, 1 mm. vel paulo ultra diametro ferrugineo-tomentosi; LAMINA 6—10 
(5—14) em. longa in speciminibus typicis immediate supra basin 2—3 
(1—3,5) em. rarius paulo superius usque ad 5,5 cm. lata, praeter nervos 
basales utraque mediani parte lateralibus majoribus vulgo 3 supra sub- 
immersis subtus promineutibus percursa, supra saturate viridis tactu 
asperula, subtus cinerea et pilis fuscis plus minus dense inspersa, novella 
complicata extus manifeste fusca; STIPULAE 5 mm. longae, basi 1 mm. 
vel paulo minus vel ultra latae sicc. obscure rubrae. FLORES inferiores 
axillares usque ad 10 cm. longe pedunculati, PEDUNCULI vix 0,5 mm. 
diametro, supra articulationem  inerassati. INFLORESCENTIA terminalis 
tandem usque ad 40 cm. longa et 20 cm. diametro, rhachide glabra, 
bracteis minutissimis subulatis margine ciliolatis caducissimis, CALYX 
3—4 mm. longus, extus sicc. sordide cinereo-niger. PETALA alba 7—8 mm. 
longa, superne 4—5 mm. lata basi marginali albo-pilosa. ANDRORCEUM 
4 mm. longum, tubus stamineus vix 1 mm. metiens. Ovarıum 1 mm. 
diametro superne subcinereum; STILL 4—5 mm. longi, vix 1 mm. alte 
cohaerentes. CARPIDIA matura 8 mm. longa et 6 mm. lata nigra. SE- 
MINA 2 mm. longa et lata, infima griseo-pilosa. 
Habitat in Brasiliae provinciis Bahia et Piauhy in silvis medi- 
terraneis: Martius; in provincia Bahia: Blanchet n. 446, Casaretto 
n. 2193 ; in provinciae Minas Geraés silvis ad Funil: Warming n. 1308, 
in virgultis ad Bom Fim: idem n. 1307 ; locis haud accuratius indicatis : 
Glaziou n. 10283, 13546 ; in Guiana Anglica : Rich. Schomburgk n. 450 ; 
in Guiana Batara prope Annaszorg ad fluvium Warappakreek : Wull- 
schlaegel n. 904; praeterea in Columbia, Mexico, in India orientali , e. 
gr. in Ceylona et Java. 
Oss. Species inter omnes generis totius mea sententia indole fo» 
liorum ovato-lanceolatorum vel oblonge triangularium, longe acuminatorum, 
ita ut lamina longitudine 3—4-plo et ultra latitudinem superet, florum 
longe peduneulatorum et indumento partium novellarum fusco diversa. 
Raro specimina inveniuntur, quorum lamina magis cordata W. hernan- 
dioidem Grcke. in memoriam revocat. Nomine indigeno Ceylonensi Wis- 
sadulu parum mutata cl. Mepikus usus est pro titulo generis. Auctores 
plurimi putaverunt, hane plantam orbis gerontogaei, accuratius Indiae 
orientalis vel insularum Malayanurum civem esse, quod mihi vix vero- 
: simile est. Extra Africam e qua hane speciem non vidi, quae potius 
W. hernandioide Grcke. tantum gaudet, in orbe gerontogaeo species alia 
generis indigena haud invenitur et in America species vulgo savannas 
humidiores et silvas inbabitat ita ut vix putem, hanc plantam ruderalem 
introductam exhibere; praeterea area distributionis a provincia Bahia per 
Guianam Batavam, Anglicam, Venezuelam et ditionem Novo - Grana- 
tensem usque ad Mexicanam ei cum plantis innumerosis communis. 
In Ceylona contra et ut videtur aeque in Java haec species et prae- 
cipue W. hernandioides Greke. cultae materiam praestantissimam ad fila 
fabricanda offerunt. Rebus his omnibus circumspectis persuasum mihi 
habeo, W. periplocifoliam L. ut species plurimae aliae ex America calida. 
oriri; in orbe gerontogaeo serius introducta aufuga e cultura hodie quasi 
sponte ibidem invenitur. 
58 
