587 MALVACEAE : 
DISTRIBUTIO GEOGRAPHICA MALVACEARUM. 
E tabula I., quae distributionem familiae per orbem 
totum terrarum exhibet, Malvaceas hodie 39 genera cum 
speciebus c. 840 amplecti reperimus. Genera monotypica, 
quod contra Columniferarum familias alias mirum est, per- 
pauca, nempe 5 tantum, exstant, e quibus Lagunaria Austra- 
liensis ad Hibiscum satis arcte accedit, ita ut 4 tantum 
characterem peculiarem et insignem offerant: Howittia, quae 
Australiam incolit, Senra, quam terrae aridae Africae orien- 
talis, Arabia et deserta circum flumen Indi sita alunt, Julo- 
styles, civis silvarum primaevarum peninsulae Indicae, et 
Napaea Americae borealis indigena cum Malva affinis, at 
dioecia completa et bracteolis nullis optime ab ea diversa. 
Genera vasta Abutiżi contra, Hibisci et Sidae species 
ultra 100 saepissime haud facile distinguendas includunt, 
quarum multae insuper ab auctoribus prioribus in species 
plures et pessime limitatas divulsae sunt vix vel ne vix quidem 
diversas. Haud improbabile videtur haec genera sicut Suro- 
paea Rubus, Rosa, Hieracium, Salix circulos formarum nondum 
perfecte clausisse, sed species novas hodie etiam iterum iterum- 
que multiplicare. 
In stratis olim ex aquis aetatum antiquissimarum de- 
positis Malvaceas ad hunc usque diem ignoramus, quod 
autem consortes hujus familiae non fuisse omnino non de- 
monstrat. E foliis numerosissimis in stratis tertiariis in- 
clusis et ab auctoribus palaeontologicis familiis aliis Columni- 
ferarum adscriptis nonnulla forsan ad Malvaceas pertinent, 
Characteres autem foliorum hujus ordinis positionem certam 
in hanc familiam vel aliam dijudicare non sinunt. 
Quaestioni, num Malvaceae familia antiqua sint, quae 
jam longius per spatium in terra vigeat, distributio geographica 
melius respondet. Si opinio auctorum cum veritate congruit, 
species plantarum locis diversis quasi vicariae oriri haud 
posse, cui hodie omnes assentiuntur, numerus maximus generum, 
quae orbem neo- et gerontogaeum inhabitant, originem familiae 
communem fuisse nos docet. Hoc distributionis centrum 
temporibus tertiariis aut in America boreali aut in continente, 
quem nunc Asia et Europa conjunctae efformant, quaerendum 
est; ex hoc loco formae, postquam distributio et dispersio plan- 
tarum incepit, quae floras hodiernas tandem effecerunt, sensim 
meridiem versus emigraverunt. Si numerus specierum nunc 
exstantium ad centrum distributionis accuratius determinandum 
momenti gravioris est, radicem Malvacearum in orbe neogaeo 
suspicamur: Americam nempe fere species 600 i. e. longe 
ultra ?/s omnium fovere putamus, Europam Asiamque contra 
vix !/ omnium specierum inhabitant. 
Malvaceae in universo regiones calidiores orbis prae- 
diligunt; ultra dimidium specierum omnium inter tropicos et 
in ditione Mexicana quae saltem pro parte ultra tropicum. 
Cancri transgreditur, sed climata zonae calidissimae simillima 
his locis praebet, provenit In utroque orbe ab aequatore 
sensim septemtrionem versus Malvaceae numero diminnuntur 
ita ut in zona frigida boreali hae omnino frustra quaerantur: 
in Europa et America Malva rotundifolia L. usque ad 65° 
l s. progreditur, ubi familiae terminus constituitur. 
Aliter res in hemisphaerio australi se habet. Regiones 
GEOGRAPHIA. 588 
prope aequatorem sitae et contiguae usque ad 10— 15? ]. 
austr. et in America et in Australia Malvaceae haud abun- 
dant. Districtus autem inter 15° et 25° in Brasilia copiam 
densissimam Malvacearum totius orbis praebet; in latere 
occidentali ejusdem continentis iterum evolutionem spectabilem 
animadvertimus et in Australia familiae ditio peculiari evo- 
lutione offertur quae cum speciebus 110 fere numerum Asiati- 
carum et Europaearum aequat. In hemisphaerio australi 
autem Malvaceae finem priorem habent: in Nova Zelandia 
genus Plageanthi eas ad 45? ]. austr. terminat. 
Malvaceae calorem diligentes altitudines montium vulgo 
fugiunt. Genus unicum modo mea sententia exstat quod con- 
trarie in montibus evolutionem specierum maximam offert: 
Malvastri species quaedam in Andibus Peruvianis Chilensibus- 
que statura tali modo diminuuntar, ut rosulae densissime 
foliatae fiant, quae rhizomate crasso conjunctae more herbarum 
alpestrium nostrarum solum saxosum pulvinis latis, altis, 
convexis obducunt. Flores majusculi pulchri vix e centro 
rosularum surgunt et stirpes optime hiemes gravissimas regio- 
num et nives opprimentes tolerare possunt. 
Provincias distributionis Malvacearum praesentis 4 
distinguo: provincia Malvae mediterranea, provincia Sidae 
Brasiliensis, provincia Hibisci Indiae orientalis et provincia 
Australiae generibus saltem nonnullis peculiaris sed multo 
magis, ut jam supra dixi, evolutione generum ubiquitorum 
singulari maxime insignis. 
Quod priorem attinet, cireum mare Mediterraneum se 
extendit; desertum Africanum magnum et Arabicum, montes 
littorales australiores Persici et Himalaya austrum versus 
eam limitant. Genera Malvae, Lavaterae, Althaeae omnes ad 
Malveas pertinentes et insuper Malopeae Kitaibelia et Malope 
ei peculiares sunt. In hae provincia centrum distributionis 
Malvacearum Europae totius et Asiae borealis reperitur quae 
ex hoc loco usque ad Japoniam et ditionem Chinensem pro- 
grediuntur. Genus Malvae ipsum vim extensionis maximam 
demonstrat, species una alterave generis fere in omnibus 
regionibus quae Malvaceas alunt, hodie provenit. In Bra- 
silia, ut supra monui, genus omnino non deest, species duas 
potius plures collectores receperunt, quae sine ulla dubitatione 
aut per easum olim ab hominibus introductae aut culturae au- 
fugae sunt. Kitaibelia longe pro genere monotypico habita 
nunc in Oriente speciem alteram praebuit. 
Proviucia Sidae non solum maximae hujus generis parti 
sed etiam generibus ei affinibus, dein Abużilon, quod tribui alii 
attribuimus cum affinibus et Ureneis hospitium dat. Centrum 
certissime in America australi quaerendum est, ubi genera 
Sidae, Abutili et Pavoniae sola jam fere 200 species offerunt 
i e. longe ultra dimidium specierum omnium Malvacearum 
provinciam inhabitantium et fere ?/s specierum horum trium 
generum. Ab America australi species quoquoversus dimi- 
nuuntur; ad arcturum autem et austrum versus multo prius ad 
exitum perveniunt quam Malvaceae in universo; perpaucae 
species tantum tropicos transgrediuntur. Multae generis Sidae 
et nonnullae Abutili terras calidiores tropicas plantis ruderali- 
bus augent, quarum ortus certissime vel verosimilitate maxima 
ad provinciam Sidae spectat. Sida rhombifolia L., S. spinosa 
L., S. acuta Burm. (S. carpinifolia L. fil), S. cordifolia L. 
