589 MALVACEAE: GEOGRAPHIA. 590 
et S. veronicifolia Lam. in orbe neo- et gerontogaeo pariter 
vulgatissimae loca inculta et ruderalia incolunt. Sida lini- 
folia Cav. contra in America australi haud infrequens non 
nisi in Africa invenitur; ad hane S. panniculata L. distri- 
butione simili accedit, postquam nuperrime cll PoaaE et 
ScHWEINFURTH eam, quod mirum est, non e regionibus litto- 
ralibus at ex intima continentis parte in herbaria miserunt. 
S. urens L. usque ad Abyssiniam progreditur et in Mada- 
gascaria iterum viget, terras Capenses fugiens, quod de non- 
nullis plantis austro-americanis nobis notum est. 
Plures specierum salutatarum notis perfecte constantes, 
ita ut specimina Asiatica et Americana omnino non distinguere 
queas; aliae, e. g. praecipue S. rhombifolia L., quam maxime 
variabiles in Asia orientali circulum formarum evolverunt, 
cujus formae extremae ab auctoribus pro speciebus propriis 
habitae optime conservandae essent, nisi formis transitoriis 
inter se conjungerentur (S. retusa L., S. microphylla L. ete.). 
In genere Abutili species ubiquitariae aeque non desunt: 
A. crispum Sweet, A. Indicum Sweet inter tropicos frequenter 
occurrunt. Abutilon auritum Wall., quod e nullis locis spon- 
taneum vidi, nisi e ditione Venezuelensi primum secundum 
exemplaria Asiatica ab auctore descriptum est. 
Si species generis Sidae et Abutili in universo cum 
intervallo majore a centro numero decrescunt, numerus indi- 
genarum jam magis diminuitur. Africa interior arida Sidas 
nonnullas optime ab aliis distinctas praebet, uti S. trilobam 
Cav. quam ad terras Capenses consequimur, S. Schimperianam 
Hochst. et 8S. grewioidem Guill. et Perr., quarum prior ab 
Abyssinia usque ad deserta fluminis Indi, ulterior a Sene- 
gambia usque ad regiones easdem reperitur. In Asia autem 
species unica modo exstat, quae forsan pro peculiari habenda 
est, S. corylifolia Wall. de qua planta mihi ignota judicium 
certum non licet. Similiter genus Abutili se habet, quamquam 
orbis gerontogaeus species parum numerosiores procreavit. 
Genera plurima cum Sida et Abutilo arcte conjuncta 
eadem distributione gaudent: Gaya, Bastardia, .Anoda et 
Cristaria ad Sidinas pertinentes aut specifice Americanae et 
centro distributionis propriae sunt aut aufugam solitarium 
modo nempe Anodam cristatam W. plantam ruderalem ex- 
hibent. Wissadula, Sphaeralcea et Modiola cum Abutili genere 
plus minus arcte connexae partem maximam specierum in 
America genuerunt, quamquam Sphaeralceae species 4 in 
terris Capensibus proveniunt. Wissadula hernandioides Grcke. 
et W. periplocifolia Prsl. quidem in Africa interiore tali modo 
repertae sunt ut distributio ope hominum omnino exclusa 
videatur; at in India hae plantae fibrarum causa coluntur. 
E tribu Urenearum pariter genera plurima in America 
tantum vigent, nempe Malachra, Goethea et Malvaviscus. Si 
Malachra capitata L. nune in Africa et in India orientali 
haud frustra quaerimus, hanc commercio introductam esse 
verosimile est. Non minus Urena lobata L. et U. sinuata L. 
regiones tropicas longe lateque inhabitant, at ambas, ut infra 
dicemus, homines ob fibras tenacissimas forsan prius multis 
locis coluerunt. Pavonia numero specierum in Malvaceis 
locum quartum tenens relationes easdem praebet ac Sida 
et Abutilon; maxima pars specierum Americae propria, at 
Africa nonnullas et pauciores Asia progenuit. 
Malvac, 
Hoc loco generis Malvastri distributionem adjicimus. 
Speciebus plurimis aeque America et praecipue littus occi- 
dentale hospitium dat. A ditione Mexicana usque ad Chilensem 
certe fere 3/4 specierum omnium vigent, ut jam supra diximus, 
non solum planities et regiones minus elatas more Malvacearum 
inhabitantes sed etiam in cacumina altiora montium adscen- 
dentes. Terras Capenses autem species c. 20 incolunt quae 
ab omnibus Americanis optime diversae e centro peculiari se 
evolverunt. Praeterea 2 species i. e. Malvastrum Coromandelia- 
num Grcke. et M. spicatum A. Gr, plantae ruderales, more 
Sidarum supra salutatarum nunc in orbem totum tropicum 
se effuderunt. 
Hibiscearum tribus contra in orbe gerontogaeo centrum 
vegetationis offerre videtur; nam species plurimae generis 
typici in Africa et Asia inveniuntur et numerus earum, quae 
in America inveniuntur, jam diminuitur, si culturae aufugas 
et plantas ope hominum per casum ex orbe gerontogaeo trans- 
positas deducimus. Julostyles et Dicellostyles plantae verae 
silvaticae peninsulae Indicae, Decaschista et Senra plantae 
campestres ulteriori propriae; Hibiscus autem, Kosteletzkya, 
Thespesia, Cienfuegosia et Gossypium in utroque orbe species 
offerunt. Ex omnibus Thespesia populnea Cav. et Hibiscus 
liliaceus L. distributione vasta gaudent, quae littora tropica 
fere omnia inhabitant. Ut cl. ScHimPeR primus demonstravit, 
tela spongiosa fructuum tenax et durissima hos natare juvat 
et simul aquam maris intrare; semina prorumpere et haec 
putredine vitiari impedit. 
Europam australem et orientalem Kosteletzkyae species 
solitaria, K. pentacarpa Led., inhabitat, Hibisci species tres 
ibidem inveniuntur, e quibus H. roseus Thore austrogallicus 
quasi reliquum distributionis olim latioris generis exhibet. 
Gossypium et Cienfuegosia non solum in Asia et Africa sed 
etiam in America vigent et insuper species distinctissimas 
in Australia procreaverunt. 
Terrarum pars ulterior profecto provinciam valde peculia- 
rem distributionis Malvacearum offert, quia 15 genera e 39 
aut ei omnino propria sunt uti Hoheria, Howittia, Plagianthus, 
Lagunaria, aut species satis numerosas optime distinctas et 
vulgo distributione angusta geographica munitas evolvit, uti 
Abutilon, Sida, Hibiscus. E genere Gossypii species 2 et e 
genere Hibisci 5 valde peculiares insulae Sandwicenses pro- 
genuerunt; insularum parvarum Carolinianarum Sida fallax 
Walp. cum aliis speciebus affinitatem parvam tantum praebet. 
E tabula II, quae distributionem Malvacearum in America 
australi speciatim in Brasilia vigentium demonstrat, imperium 
21 genera i. e. ultra 00?/ omnium cum speciebus 207 vel 
25°/o omnium inhabitare elucet, e quibus iterum plus dimidio 
indigenae sunt. Familiae, quae herbis vel plantis basi tantum 
frutescentibus et quasi transitum inter priores et lignosas 
efformantibus abundant, vulgo partem majusculam vegetationis 
camporum elatorum qui in Brasilia Certáos appellantur, efficiunt. 
Illae consortes Malvacearum a cl. Martiusto Dryades nuncu- 
patae omnes alias superant; in tabula II. 111 earum enume- 
rantur cum 66 indigenis. Praecipue genera Sidae, Abutili et 
Pavoniae hunc numerum componunt. Paulo minorem numerum 
Dryades praebent: 103 species cum 56 indigenis praesertim 
ad genera Abutili, Hibisci, Pavoniae et Sidae pertinentes silvas 
11 
