3 OLACINEAE: CONSPECTUS GENERUM. 4 



omnino evanidis 1-loculare; oyula saepius 2 vel 3, rarius 4 vel 5, a placenta central! intra loculos 

 pendula aut rarissime unum e basi cavitatis snberectum. Styli 3—5, plerumque in unum coaliti; 

 stigma integrum, 2—3- ant 4-5-lobum. Fructus drupacens, saepe cum calyce aucto connatum 

 vel eo cinctus vel etiam disco aucto parte inferiore inclusus, 1-locularis, loculis ceteris aborien- 

 tibus, 1-spermus (vestigiis ovulorum abortorum haud raro praesentibus). Semen ab apice cavitatis 

 pendulum aut spurie erectum, a placenta ei adnata in filum extensa pendulum, testa tenuissima 

 simplici instructum. Embryo nunc intra apicem albuminis carnosi minimus nunc dimidium ejus 

 aequans, radicula tereti supera, cotyledonibus plerumque minutis planis vel plicatis. 



Frtjtices atque arbobes, rarissime suff but ices, foliis alternis membranaceis aut coriaceis, penni- 

 nerviis, margine plerumque integro saepe revolutis, haud raro acuminatis, petiolo subtereti, plus minusve 

 canaliculate) atque torto suffultis; flobjbus plerumque minutis. 



De Olacinearum affinitatibus atque positions 

 Ordo, quamvis plantas floribus gamopetalis et dialypetalis, 

 perigynis vel subepigynis amplectitur, ovario uniloculari baud 

 perfecte septato distinctus est. Qua nota Olacineae cum Cor- 

 naceis atque Santalaceis multis congruunt, at differunt ab illis 

 ovario supero vel semiinfero, ab his petalis margini disci insertis, 

 perianthio duplici. Neque minus arete affines sunt llicineis, 

 quibuscum ovulis pendulis rhaphe dorsali instructs sunt con- 

 junctae. Ab his ovario plane uniloculari recedunt, ab Icacineis, 

 quae a cl. Bkntham et Hooker in Gen. PL Olacineis adnume- 

 rantur, a cl. Miers autem (Contributions to Bot. I. p. 48) et a 

 cl. Baillon (Adansonia II. et III., Mem. sur les Loranthacees) 

 llicineis quam maxime affines putantur, staminibus petalis aniso- 

 meris vel duplo pluribus, aut isomeris atque oppositis, nunquam 

 alternis, differunt. Accedit quod in genere Emmotum, sine ulla 

 dubitatione cum ceteris Icacineis arctissime affini, ovarium per- 

 fecte 3-loculare occurrit et interdum duorum loculorum aborto- 

 rum vestigia observantur. Etiam in aliis generibus Icacinearum 

 (e. gr. in Villaresia) diligentissimus Miers juxta loculum ferti- 

 lem vestigia sterilium observavit, unde optimo jure suspicit potest, 

 ovarium 1-Ioculare in plurimis hujus familiae generibus abortu 

 loculorum evasisse. Qua de causa typus Icacinearum a typo 

 Olacinearum ita recedit, ut praeferain, Icacineas ab Olacineis 

 sub ordinis distincti titulo separare. 



Quum perpauca tantum Olacinearum genera cognita essent, 

 eorum locus in serie naturali valde incertus fait Dubitaverunt 

 autores , utrum ea pars , quam nonnulli calycem nominaverunt, 

 calyx an potius involucrum habenda sit, neque minus utrum co- 



rolla vera corolla sit an perianthium. Ineptum mihi videtur, in* 

 generibus Ileisteria, Aptandra , Ximenia , Chaunochiton, Strom- 

 bosia calycem negare. At etiain in ceteris generibus accuratius 

 perscrutanti vestigia calycis satis distincta in oculos cadunt. Qua 

 de causa recentiores, qui Monochlamydeafi cum Diplocklamydeis 

 nondum conjunxerunt, sententiam clarissimi R. Brown, Olacineas 

 inter Monochlamydeas cum Santalaceis inserendas esse, non com- 

 probarunt. Nihilominus cl. R. Brown- arctam affinitatem inter 

 Olacineas et Santalaceas recte intellexit, etiam cl. Miers, magna 

 diligentia plantas hue pertinentes perscrutatus, plantas inter duas 

 illas familias limitantes existere affirmat. Itaque idoneum pu- 

 tamus, Olacineas cum Santalaceis eidem ordini subordinari, at- 

 tamen adhuc in eadem familia non conjungi. 



Quum genera corolla gamopetala atque dialypetala occur- ■ 

 rant, iterum dubitaverunt, utrum familia inter Gamopetalas an 

 inter Dialypetalas locum habeat. Naturam plantarum hujus fa- 

 miliae non intellexerunt , qui earn Gamopetalis adnumerare vo- 

 lunt; in multis enim familiae generibus petala disjuncta, in multis 

 glutine secreto tantum cohaerentia, in perpaucis tantum revera " 

 cohaerentia occurrunt. Qua de causa sententiam cl. Jussieu, qui 

 Olacineas prope Sapotaceas collocandas esse putavit, recentiorum 

 nemo secutus est. 111. De Candolle familiae nostrae juxta Ca- 

 mellieas atque Aurantiaceas , Endlicher inter Humiriaceas atque 

 Aurantiaceas, Lindley inter Pittosporaceas et Oyrillaceas locum 

 dedit. Ab Aurantiaceis, ceteris notis omissis, longe recedunt em- 

 bryone intra apicem albuminis copiosi immerso. Etsi hac nota 

 cum Pittosporaceis congruant, attamen petalorum aestivatione 

 valvata atque ovulis intra loculos solitariis facillime distinguuntur. 



CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM. 



Tribus I. OLACEAE Benth. et Hook. Gen. PI I 343. — Petala aut omnino libera aut parte inferiore 

 connata. Stamina petalis anisomera vel duplo plura, aut isomera iisque superposita, aut libera aut cum pe- 

 talis partim connata aut inter se coalita. Ovarium aut basi vel fere ad apicem 3-4— 5-loeulare, ovulis ab 

 apice placentae centralis intra loculos pendulis, aut 1-loculare ovulis 2-3 pendulis. Semen spurie erectum, 

 rarius pendulum. Embryo minimus, rarius dimidium albuminis subaequans. 



A. Stamina in tubum stylum arete cingentem inter se connata 



B. Stamina libera aut petalis adnata. 



a. Stamina petalis anisomera vel duplo plura. 

 a. Stamina omnia fertilia. 



I. Calyx fructifer haud accretus. 



Petala libera, intus longe barbata. Stamina petalis duplo plura, libera 



I. APTANDRA Miers. 



II. XIMENIA Plum. 



