73 



ZYGOPHYLLEAE: LARREA, TABULA EXPL1CATA, GEOGRAPHIA. 



74 



petalis quam sepala minora duplo longioribus, obovato-oblongis, 

 basim versus cuneatim attenuatis ; staminibus petala acquantibus, 

 filamentis squanmlis intus adnatis apice lacerato - dentatis duplo 

 longioribus; ovario densissime piloso; fructu 5-cocco, coccis ob- 

 longis, ventre angulosis, densissime pilosis. 



Larrea divaricata Cav. Ic. VI. t. 560. fiy. 1. DC. Prodr. 

 I. 705. 



Fkutkx fere 2 m. altus. Rami graciles fuscescentes; ramuli viri- 

 descentes, nodosi, iuternodiis 1 1 / 2 — 2 cm. longis, flexuosi atque divaricati. 

 Foi.ia caoescenti-viridia, subtus nervis argeuteo-nitentia; stipulak ferru- 

 gineae, vix 2 mm. longae; foi.ioi-a 8 / 4 — 1 cm. longa afque 4 — 5 mm. 

 lata, nervis longitudinalibus subtus prominentibus instructs. Calycis se- 

 pala exteriora 4 mm. longa atque lata, interiora majora, (sicca) pallide 



cinerea. Pktai.a 7 — 8 mm. longa, parte apicali 4 — 4'/ 2 mm. lata, aurea, 

 basi violascentlfl. JStamixu.m filamcnta basi purpurascentia, apicem versus 

 flavescentia. Fni'CTt'S cocci 6 mm. loiigi alque 2 — 2'/ 2 mm. diametro 

 inetientes, coriacei. 



Habitat in Chile pror. Aconcagua : Bridges !, in re publico- Ar- 

 gentina prope Cordoba, campot tntos fere sola obtegens : P. G. Lorentz ! ; 

 in Brasilia meridionali verisimititer etiamdum inrenienda. 



Aonot. Generis Guajacum L. in parte boreali Americae meridio- 

 nalis, et frequentius etiam in Antillis oceurrcntis, hucusque speciem nullam 

 e Brasilia provenieiitem vidimus; at testibus tamen Steudei, et Rosenthal 

 Guajacum sanctum L.. cujus lignum in America meridionali non minus 

 aestimatur quam Guajaci officinalis , in Brasilia (verisimiliter cul(um) 

 ol»servatur. 



TABULA EXPLICATA. 

 Tab. XIII. Kallstroemia tribuloides, p. 70. 



SIGLA 



in tabulis Olacinearum, Icacinearum et Zygophyllearum adliibita. 



1. Hamulus floriferus. 



2. Alabastrum. 



3. Flos clausus. 



4. Flos apertus. 



5. Calyx. 



5a. Calyx fructifer. 



(i. Petalum. 



7. Glandulae vel discus. 



8. Androeceum. 



9. Stamen. 



10. Anthera. 



1 1. Pollinis grnnula. 



12. Gynaeceum. 



13. Ovarium. 



14. Stylus. 



15. Stigma. 



16. Ovulum. 



17. Fructus immnturus. 



18. Fructus maturus. 

 18a. Mericarpia. 



19. Placenta. 



20. Semen. 



21. Embryo. 



22. Pilus ex ovario desumptus. 



In tabulis I — XII analyses delineavit cl. auctor An. Ekgi.kr, icones habitum referentes cl. Jos. Skboth , pictor Florae Brasiliensis 



e b. Marti i opere: Nova Genera et spec, plant. Brasil. etc. Vol. II. t. 163. repetivimus. 



23. I'ilus e petalo desumptus. 



1). Dlagramna. 



a. v. nntice visum, 



d. v. dorso visum. 



I. v. a latere visum, 



s. v. desuper visum. 



|| Sectio verticalis. 

 Secfio horizontal!*. 



in. n. Magnitudo naturalis. 



-f- Magnitudo aucta. 



Tabulam XIII 



ZYGOPHYLLEARUM BRASILIENSIUM GEO- 

 GRAPHIA ET USUS. 



De distributione geographica ob parvum Zygo- 

 phyllearum brasiliensium numerum fusius tractare 

 superfluum esset, et sufficiat, in locos natales supra 

 enumeratos atque in novissimam ordinis recensionem 

 in ill. Benthamii et Hookeri opere „Genera plantarum" 

 remittere. 



Us us. Kalhtroemiae mazimae folia ad potiones 

 et fomenta emollientia, nee non ad unguenta pro 

 cutis affectionibus passim inservire dicuntur. Tribuli 

 terrestris usus inter medicinas adstringentes exoletus est. 

 Magna contra Guajaci officinalis et sancti fama apud 

 medicos adhuc exstat; quae vero stirpes quum in ipsa 

 Brasilia nondum inventae sint, de iis tractare non est 

 hujus loci. 



