191 



RUTACEAE: TABULAE EXPLICATAE — GE0GRAPH1A. 



192 



Tab. XXIX. Pilocarpus gigantea, p. 136. 



XXX. „ Selloana, p. 136. 



XXXI. Fig. I. Pilocarpus grandiflora, p. 137. 



II. „ macrocarpa, p. 138. 



XXXII. Fig. I. Esenbeckia leiocarpa, p. 145. 



II. „ intermedia, p. 147. 



XXXIII. Metrodorea pubescens, p. 149. 

 XXXIY. Fig. 1. Zanthoxylum subserratum, p. 160. 



II. „ stipitatum, p. 161. 



Tab. XXXV. Fig. I. Zanthoxylum Riedelianum, p. 162. 

 II. „ arenarium, p. 164. 



XXXVI. Zanthoxylum Pohlianum, p. 166. 

 XXXVII. Fig. I. Zanthoxylum Chiloperone. p. 170. 



II. „ rhoifolium var. 5. pubescens, 



p. 176. 

 XXXVIII. Fig. I. Hortia brasiliana, p. 182. 

 II. ., arborea, p. 183. 

 XXXIX. Helietta multiflora, p. 185. 



Sigla ad calceat Burseracearuni quaerautur. 



DE RUTACEARUM IMPRIMIS AUSTRO-AMERI- 

 CANARUM DISTRIBUTIONS GEOGRAPHICA. 



Ordo Rutacearum totus eo~ sensu, quo a nobis 

 circurnscriptus est, circ. 700 species continet quae 83 

 generibus tribuuntur. Commode ordo in tribus novem 

 supra enumeratas dividitur, quarum plurimae limi- 

 tibus valde naturalibus includuntur. Tribus Butearum, 

 genere Thamnosma Californico-Texano excepto , circ. 

 45 species numerat quae terram Mediterraneam atque 

 Asiam imprimis occidentalem centralemque incolunt. 

 Tribus Diosmearum (circ. 10 genera cum 180 spe- 

 ciebus) in Africa australi, imprimis in ejus parte oc- 

 cidentali habitat. Tribus Boroniearum contra (circ, 

 17 genera cum 170 speciebus) adhuc sola in Oceania 

 observata est; plurimae Australiae extratropicae, im- 

 primis austro-occidentalis, paucae Australiae tropicae, 

 una Novae Caledoniae, una Novae Seelandiae, una 

 Tasmaniae cives sunt. Flindersieae Indiae orientalis 

 atque Oceaniae fines non excedunt. Etiam Aurantieae 

 (12 genera cum circ. 70 speciebus) in regionibus tro- 

 picis hemispbaerii orientalis tantum observantur, qua- 

 rum fere 60 in Asia tropica, circ. 6 in Australia tro- 

 pica atque paucae in Africa tropica spontaneae, non- 

 nullae in America meridionali efferatae sunt. Tribus 

 Zanthoxylearum atque Toddaliearum autem in regio- 

 nibus tropicis utriusque orbis dispersae sunt. Zaniho- 

 xylearum adbuc cognitarum numerum circ. 150 existi- 

 mamus; quarum circ. 80 in Asia tropica, in insulis 

 Archipelagi Indiae orientalis, in Australia atque etiam 

 in Nova Seelandia observantur; circ. 70, maxima parte 

 e Zanthoxyli genere et nonnullae formae monotypicae 

 (Astrophyllum , Pitavia, Choisya, Decatropis, Poly aster, 

 Megastigma) in America occurrunt. Generis Zanthoxyli 

 species in America ita distributae sunt, ut Euzantho- 

 xyla in America septentrionali tantum inveniantur, 

 plurimae autem species subgeneri Fagarae adnume- 

 ratae regiones tropicas atque subtropicas Americae 

 centralis atque meridionalis inhabitent. Sectionis Pte- 

 rotae hucusque species 6 cognitae sunt, quarum 3 in 



insulis Antillanis baud rarae, 2 in Andibus, 2 in 

 Brasilia meridionali occurrunt. Sectio II. Tobinia 7 spe- 

 cies Americanas includit, quarum 6 in insulis Antil- 

 lanis, 2 in Andibus regni Novo-Granatensis observatae 

 sunt. In sectione III. Macqueria 42 species Americae 

 meridionalis atque centralis numeramus, quarum qui- 

 dem 3 Antillanae, 1 Antillana atque Andina, 8 An- 

 dinae, 24 in Brasilia endemicae, una Chilensis (in in- 

 sula Juan Fernandez occurrens), atque paucae per 

 totam Americam meridionalem dispersae observantur. 

 Plurimae species Brasilienses Oreades (14) atque 

 Dryades (12), pauciores Hamadryades (4), una tantum 

 in ditionem Najadum procurrens (Z. rhoifolium) atque 

 una Napaea (Z. hiemale). 



Toddaliearum circiter 40 species numeramus, qua- 

 rum 26 Asiae, Africae atque Australiae tropicae cives, 

 9 in America boreali atque regno Mexicano sunt di- 

 spersae. Duo genera Hortia et Helietta Americae 

 meridionalis fines non excedunt. Helietta duas tantum 

 species includit, unam Novo-Granatensem, unam Bra- 

 silianam. Hortiae contra extra Brasiliam non obser- 

 vantur, duae species Najades sunt, una Dryas, una 

 Oreadi-Hamadryas. 



Restant tribus Amyridearum atque Cuspariearum, 

 quae quidem in hemisphaerio occidentali solo indi- 

 genae sunt. Amyrideae circ. 10 species numerantes 

 Indiae occidentalis atque Americae tropicae cisaequa- 

 torialis incolae sunt; 2 simul in insulis Antillanis 

 atque in regno Novo-Granatensi observantur. 



Cusparieae (15 genera cum 77 speciebus) omnes 

 Americae tropicae incolae sunt; plurimae (01) in Bra- 

 silia occurrunt, 8 in Guiana, 6 in insulis Antillanis, 

 7 in Andibus regni Novo-Granatensis. Genus in Bra- 

 silia maxime evolutum Cusparia est, cujus 20 species, 

 in Brasilia indigenas descripsimus, quarum quidem 

 plurimae in provinciam Rio de Janeiro restrictae vi- 

 dentur. Neque minus genera Spiranthera, Almeidea 

 Bauia, Decay onocarpus , Leptothyrsa, Metrodorea extra 

 Brasiliae fines non crescunt, Galipea atque Monnieria 

 Brasiliam atque Guianam, Erythrochiton Brasiliam atque 



