199 SIMARUBACEAE. 200 



saepe annularis vel cupularis, crenatus vel dentatus aut integer, haud raro in gynophorum plus 

 mhmsve elongatum productus. Carpidia 4—5 vel pauciora, saepe basi libera, gynophoro insi- 

 dentia et apice ope styli vel stigmatis connata, interdum omnino libera, haud raro in ovarium 

 2— 5-loculare , lobatum vel integrum connata; oyula pro quovis carpidio vel loculo saepissime 

 solitaria, raro gemma collateralia vel superposita, rarissime plura ab angulo interno loculi 

 pendula, raphe ventrali cum micropyle supera. Styli saepe basilares vel ventrales vel terminales, 

 breves aut longiores aut distincti aut basi liberi et supra tantum ope stigmatum connati aut 

 omnino in unum connati; stigmata libera vel connata, capitellata. Fructus varius, carpidiis siccis 

 vel drupaceis indehiscentibus, raro dehiscentibus, interdum endocarpio bivalvi elastice soluto, 

 aut drupaceus, capsularis vel samaroideus, 2 — 5-locularis, loculis saepissime 1-spermis. Semina 

 ovoidea vel rarius reniformia, sessilia vel funiculo propendula; testa membranacea, rarissime 

 alata, radiatim reticulata. Albumen copiosum carnosum vel parcum vel nullum. Embryo majus- 

 culus, rectus vel leviter arcuatus, cotyledonibus crassis plano-convexis vel planis, rarius contortis 

 vel rugosis, radicula semper supera. 



Frutices atque abbobes, saepe excelsae, cortice insigniter amaro, celhdas sclerenchymaticas numero- 

 sissimas 'includente instructae; foliis alternis v. rarius oppositis, coriaceis vel membranaceis , glabris vel 

 pilosis, nunquam pellucido-punctatis, sed interdum margine glandulosis, pinnatis, rarissime bipinnatis, 

 foliolis saepissime integris, raro simplicibus ; flobibvs variis 7 saepe parvis, interdum majusculis, virides- 

 centibus vel color atis, saepe numerosis in inflorescentias plerumque axillares, paniculatas vel racemosas, 

 interdum pseudospicatas digestis. 



DE SIMARUBACEARUM AFFINITATIBUS ATQUE DISPOSITIONS. 



Jam supra quum de Rutacearum affinitatibus disserui, Simarubaceas et Rutaceas valde affines esse commemoravi. Certe in 

 florum atque fructuum Simarubacearum indole nihil reperiri potest, quod non in uno vel altero genere Rutacearum aeque obser- 

 varetur. Fructus Simarubacearum verarum saepissime e carpidiis indehiscentibus compositus est, fructus Rutacearum verarum e car- 

 pidiis dehiscentibus endocarpium expellentibus , at unum genus Dictyoloma, multis notis cum Simarubaceis congruum, fructum 5-coccum 

 coccis intus dehiscentibus endocarpio soluto praebet. Idem genus cum Ruteis ovulorum majore numero convenit itaque transitum 

 inter Simarubaceas et Rutaceas efformare videtur, praesertim cum ejus foliola margine glanduloso - punctata sink Autores priores 

 illud genus in familia Zanthoxylearum posuerunt, ubi multa genera a cl. Bentham et Hooker nunc Simarubaceis attributa cuifl 

 Zanthoxyleis veris et Toddalieis consociata erant. Quodnam autem discrimen inter illas et has plantas inveniri potest? Dubitant 

 ipsi ell. Bentham et Hooker, an genus Ptelea melius inter Simarubaceas ponendum sit. Certe flores et fructus Simarubacearum 

 multarum atque Zanthoxylearum vel Toddaliearum differentias essentiales non praebent. Unica nota, quae Rutaceas et Simarubaceas 

 pro ordinibus diversis habendas esse docet, est interna earum constructio. Semper in Rutacearum omnium cortice cellularum com- 

 plexus, „glandulae u autorum, reperiuntur, resina impletae et deinde cellularum membranis resorptis cavernas parvas intercellulares 

 constituentes ; quales in Simarubaceis nunquam observantur. Dictyoloma igitur vera Simarubacea est, Ptelea vera Rutacea. In om- 

 nibus Simarubaceis Brnsiliensibus a me examinatis in cortice cellulas sclerenchymaticas numerosissimas in phalanges lineares dispositas 

 inveni, sed notam essentialem anatomicam hae non praebere videntur, cum etiam in Rutaceis, imprimis in generibus tribus Todda- 

 liearum observentur. — Sufficiant haec ad Simarubacearum et Rutacearum distinctionem, alio loco fusius illustrandam. 



Aequo modo ac Simarubaceae multae florum et fructuum constructione cum Rutaceis fere congruunt, aequo modo Stmar 

 rubaceae multae, imprimis genera Spathelia atque affinia, Burseraceis ita appropinquantur, ut sola florum atque fructuum constructione 

 plantae alicujus, e. gr. Trattinichiae vel Spatheliae, intelligi nequeat, utrum Simarubacea sit an Burseracea; sed longe differunt hi 

 ordines interna ramorum indole; omnes enim Burseraceae canalibus intercellularibus resina impletis, certe nota quam maxime essen- 

 tiali, ab aftmibus discrepant. Accedunt Simarubaceae etiam ad Ochnaceas, at facile ab iis stipularum defectu distinguuntur ; genera 

 ilia stipulis donata, quae a ell. Bentham et Hooker Simarubaceis attributa sunt, etiani aliis notis a Simarubaceis veris tam 

 recedunt, ut valde dubium sit, an hie pertineant. Praeterea Ochnaceae foliis coriaceis nitidissimis, floribus magnis, disco post 

 anthesin ampliato et antheris linearibus basifixis denotantur. 



Simarubaceae, minus numerosae quam Rutaceae, non facile distribui possunt in sectiones naturales iis Rutacearum respon- 

 dentes; pauca enim genera simili modo inter se congruunt, ac ilia Rutacearum; sepala, petala, stamina, carpidia, atque etiam ovula, 

 numero minus constant, albumen autem et embryo in generibus certe affinibus diversa inveniuntur. Quae quum ita sint, conspectum 

 tribuum atque generum bene naturalem componere difficilis et negotii. 



