2 99 OCHNACEAE. 300 



Fructus varius, saepe 1-10-driipaceus, drupis toro ampliato insidentibus, raro baccatus 5-pyre- 

 nus, saepius capsularis, coriaceus vel lignosus, septicide dehiscens, 2-5-locularis vel septis in- 

 completes 1-loculariB, loculis oo-spermis. Semina magnitudine valde diversa, testa membranacea, 

 saepe alata instructa. Albumen carnosum vel nullum. Embryo majusculus teretiusculus, rectus vel 

 rarissime curvatus, co i yledonibus teretibus vel crassis, plano-convexis, radicula supera vel seminibus 

 curvis descendente et infera. 



Fbutices atque abbores, foliis alternis, semper stipulatis, simplicibus, rarissime pinnatis, mem- 

 branaceis vel coriaceis, rigidis, saepissime glaberrimis atque nitidis, rarius pubescentibus , nervo medio 

 crasso, nervis lateralibus atque venis plerumque valde prominentibus, venis interdum longissimis atque den- 

 sissimis parallelis, marginibus plus minusve serrulatis, rarius integris] flobibus majusculis luteis in pani- 

 culas simplices vel compositas dispositis. 



DE OCHNACEARUM AFFINITATIBUS ATQUE POSITIONE. 



Ochnaceae primum (1811) a cl. A. P. DE CANDOLLE ordinis proprii titulo dignae existimatae sunt, quem Rutaceis atque 

 Simarubaceis maxime affinem esse cum illo autores recentiores non dubitabant , quamvis cl. A. L. DE JUSSIEU Ochnam potius 

 Maynoliaceis affinem existimaverit. Diu pauca tantum genera, Ochna, Ouratea, Elvasia, Euthemis, Castela in ordine numeraban- 

 tur, sed PLANCHONII examine accuratiore demonstratum est, nonnulla genera adhuc Sauvayesiaceis adnumerata atque nonnulla 

 nuperius detecta ad eundem ordinem pertinere, contra Castelam Simarubaceis affinem et ab Ochnaceis removendam esse. Haec 

 ordinis circumscriptio etiam ab autoribus „Grenerum plantarum" (ell. BENTHAM et HOOKER) approbata est. Eodem anno, quo 

 primum operis illius insignis volumen in lucem prodiit, cl. J. E. PLANCHON*) etiam Sauvayesiam Ochnaceis adnumeravit, sed 

 argumenta hujus opinionis non protulit. Quae vero sententia neque a cl. ElCHLER, qui Sauvagesiaceas in hac Flora Brasiliensi 

 exposuit, neque a cl. BAILLON, quum nuper Ochnacearum monographiam publici juris fecit, recepta est. Censuerunt hi autores, 

 Sauvagesiaceas habitu quidem Ochnaceis similes esse, sed corona squamularum filorumque staminodiiformium inter corollam et 

 androeceum obvia, porro staminibus fertilibus 5 in verticillum positis, rimis 2 longitrorsis apice saepe pori ad instar hiantibus, 

 imprimis autem antherarum thecis bilocularibus esse diversas. Quum autem in antheris juvenilibus omnium Ochnacearum diligenter 

 examinatis thec'as minime uniloculares invenissem atque Sauvayesiarum coronam staminodiis Luxemburyiearum prorsus aequiparan- 

 dam esse persuasum me habuerim, nostra sententia Sauvayesieae Ochnaceis immediatim adnumerandae sunt, sed eas, quum in 

 hac Flora jam ab amicissimo ElCHLER accuratissime descriptae sint, hoc loco silentio praetermittimus. 



Ocneribus omnibus Ochnacearum inter se comparatis recognovimus , typum hujus ordinis staminum cyclis tribus esse in- 

 signem, quorum vero unus vel duo staminodiis tantum repracsentantur vel etiam prorsus aboriuntur. Itaque ordinem minime 

 Simarubaceis affinem esse censemus. A Rutaceis atque Burseraceis multo longius adhuc distat atque omnino ad nullum e classe 

 Oeranialium ordinem propius accedit. Contra affinitates cum Dilleniaceis , imprimis cum genere Crossosoma praebet. Omnino 

 autem Ochnaceis, propter tres staminum cyclos atque propter sepalorum, petalorum, staminum, carpellorum numerum satis varia- 

 bilem, locum naturalem prope Polycarpicas , Ilydropeltidinas atque Crucifloras assignandum esse censemus (confer quoque A. 

 ENOLER, uber Begrenzung und systematische Stellung der nat. Fam. der Ochnaceae, in Nov. Act. Acad. Nat. Cur. XXXVII. 

 n. 2, anno 1875). 



CONSPECTUS TRIBUUM. 



A. Exalbuminosae. 



a. Carpidia 3—10 ope styli tantum connata. Fructus 1— 10-drupaceus, 

 drupis 1-spermis toro ampliato insidentibus. Stamina 2— 3-seriata, 



omnia fertilia Trik L OURATEEAE. 



b. Carpidia 2—5 omnino connata. Fructus capsularis 1-locularis 1- 



spermus, vel baccatus 4-spermus. Stamina 2— 1-seriata, omnia fertilia Trib. II. ELVASIEAE. 



B. Albuminosae. 



a. Carpidia 5 omnino connata. Ovarium semi-5-loculare; ovula in lo- 

 culis 2. Fructus baccatus 5-pyrenus Trib# IIL EUTHEMIDEAE. 



b. Carpidia 3—5 omnino connata. Ovarium excentricum 3— 5-loculare 

 vel septis incompletis 1-loculare; ovula in loculis oc. Fructus cap- 

 sularis cc-spermus, seminibus alatis. Stamina cum staminodiis £— 2- 



seriata; staminodia filiformia vel squamiformia . . ; Trib . 1V# LUXEMBURG1EAE. 



*) Truna et Planchon, Prodromus Florae Noro-Oranatensis in Ann. des Rciences nat. 4. ser. XVIII. (1862) p. 275. 



