343 



RHIZOBOLEAE : CARYOCAR. 



344 



interna, quarum 2 minores probabiliter ad foliolum me- 

 dium, 1 major cujusvis later is ad foliola lateral ia per- 

 tinent, persistentes vel caducae, saepius obsoletae. IN- 

 FLORESCENTIA terminalis, racemosa, saepius ob rhacliin 

 abbreviatam umbelli- v. corymbiformis ; pedunculus elon- 

 gatus, pediceUi supeme (in 2 / 3 — 3 / 4 longitudine) articii- 

 lati et abhinc incrassati (calyce decur rente?). Bracteae 

 raro evolutae, saepius nullae; propliylla (bracteolae) 2, 

 later alia, alternant! a , parva, saepissime in medio pedi- 

 cello insert a, subpersistentia vel caduca. F LORES spe- 

 ciosi, proterandri , styli diutius persistentes. — Semina 

 saepissime modo amygdalarum edulia. 



Species 11 Americae tropicae incolae, in silvis humidis 

 primaevis, praecipue ad ripas, nonnullae in campis crescentes. 



Obs. I. Species pro parte adhuc parum notae sunt, quum fructus 

 saepius in herbariis desiderentur. Verisiiniliter species plures fnturis in- 

 vestigationibus inter se coadunabuntur; nonnullas jam ipse hoc loco con- 

 traxi. Longius ire autem hue in re non ausus sum, quum melius ducam, 

 characteres difierentiales, licet minutos, inter forinas tarn parum notas 

 demonstrare, quam conjunetione formarum diversitates delere. Probabiliter 

 circuitus speciei latissime diffusae, Caryocaris glabri, quae jam nunc plu- 

 rimas variationes offert, in futuro amplius adhuc extendetur. 



Obs. II. Aiblet in Plantes de la Guyane francaise I. 597. t. 239 seq. 

 genus in sectiones duas: Pekca, foliis 5-foliolatis, et Saouari, foliis 3-folio- 

 latis, divisit, sed verisiiniliter errore, quum in omnibus herbariis, quae 

 vidi, etiam in herb. Kewensi, ut cl. Oliver mihi benigne commonicavit, 

 folia 3-foliolata tantum, nee unqnam 5-foliolata reperiantur. 



Obs. III. Anatomia filamentorum docet, tubercula seu glandulas 

 moniliformes, quae in filamentis exterioribus longioribns fertilibus apice, 

 in tilamentis interioribus abbreviate sterilibus super totam longitudinem 

 reperiu)itur, e cellulis epidermalibus quasi vesiculoso-inilatis consistere. 

 Hae cellulae extus membranam iticrassatam , verrucosam, subareolatam, 



intus membranam tenuem praebent, ut e sectionibus transversis elucet 

 (tab. nostr. LXX. et LXXII. rig. 5). — Probabiliter efficiunt, ut stamina 

 facilius se expaudant; filamentorum exteriornm partem superiorem subu- 

 latam, ut mea est opinio, magis ponderosam redduut, praesertim si succo 

 impletae sunt et hanc ob causam inclinationem staminum adjuvant. Fila- 

 menta interiora, tota longitudine tuberculata, expansionem exteriorum 

 fortasse ulterius adjuvant et formam androecei campanulatam vel infundi- 

 buliformem efficiunt. Verisiiniliter etiam endosmoticae causae multum 

 valent et dispositio saepius subspiralis tuberculorum torsionem filamento- 

 rum efficit. Fortasse glaudulae etiam nectar secernunt. Quae vero omuia 

 tantumniodo statu vivo exacte examinanda sunt. 



Mirum est, quod inter omnes collectores tantum Ruiz et Pa vox et 

 cl. Martius baec tubercula adnotaveruut. In Martii Obs. Msc. n. 2824 

 ea „glandulae alternae oblongae aureae quasi moniliformes" appellantur 

 (vide Caryocar ylabrum) ; Ruiz et Pa vox stamina sterilia „nectarium setis 

 20 ad 40 erecto-divergentibus, tuberculato-vesiculosis coronatnm" vocave- 

 runt, de tuberculis filamentorum fertilium autem tacuerunt. 



Obs. IV. Nuces Caryocaris (putamina) cortice nunc durissimo crasso 

 et tubercnlato, nunc tenuiore et longe aculeato tectae sunt. Hie cortex 

 endocarpium fructus repraesentat et e duobus stratis eflbrmatns est. Stra- 

 tum externum, si crassum, durum, e cellulis brevibus sclerenchymaticis, 

 si molle, e cellulis parenchymaticis cum mesocarpio oleosis fabricatum est ; 

 stratum internum tenue, e cellulis valde elongatis, fibrosis seu pilosis, 

 tortuoso-intertextis constat, quarum multae in speciebus nonnullis [Caryo- 

 car glabrum et afrines) in lumen putaminis sicut pili tortuosi proeminent. 

 Hoc stratum interuum, si stratum externum durum est, in hocce processus 

 breves clavatos vel prismatieos fere ad superficiem endocarpii emittit (ut 

 in C. nucifero, tab. nostra LXIX. fig. I. — III. et C. amygdalifero, fig. X. 

 et XL), si stratum externum vero molle, processus valde elongatos, aculei- 

 formes usque in mesocarpium porrectos (ut in C. glabro et affinibus, tab. 

 cit. fig. XII. et XIII.). Qui processus, et clavati et aculeifonnes , ex iis- 

 dem cellulis fibrosis seu pilosis consistunt, quae stratum internum eftbr- 

 mant, sed multis connatis quasi trichomata efficiunt. Itaque endocarpium 

 osseum tuberculatum Caryocaris nuciferi et C. amygdaliferi , primo visu 

 ab aculeato Caryocaris glabri etc. toto coelo diversnm, revera structuram 

 prorsus analogam oflert. 



Nota. Pro omnibus, quae in observationibns II. — IV. supra exposui, 

 vide „Tageblatt der 57. Versammlung Deutscher Naturforscher u. Aerzte 

 in Magdeburg" 1884, p. 163 et „Berichte der Deutschen hot. Gesellschaft" 

 II. p. LVII. 



CONSPECTUS SPECIERUM. 













I. Foliola superne glabra. 

















Foliola 





Stipellae 



Racemus 



Flores 



Putamen 









forma 





margine 











1. 



C. 



XUCIFEUUM : 



elliptico-lanwolata 



serrata 







brevis 



maximi 



tuberculatum 



2. 



C. 



AMTGDAL1PERPM : 



i) ii 





dentato-serrata 



vel -J- 



» 



magni 



valde tuberculatu 



3. 



c. 



glabrum : 



it )) 





serrata 



vel -f 



n 



)) 



aculeatum 



4. 



c. 



GRAC1LK : 



ii ii 





subserrata 







elongatus 



parvi 



9 



5. 



c. 



barbinerve: 



„ -ovata 





serrata 



+ 



n 



magui 



V 



6. 



c. 



C'RENATUM : 



)) n 





crenato-serrata 



+ 



brevis 



ii 



7 



7. 



c. 



CORIACEUM : 



cuneato-obovata, 



plana 



dentato-serrata 







ii 



ii 



V 



8. 



c. 



CUXEIFOLIUM : 



n M 



rugosa 



>! )> 







ii 



>i 



? 



9. 



c. 



intermedium: 



ovata, plana 



II 



11 11 



Foliola superne 





 tomentosa. 



ii 



>i 



V 



10. 



c. 



Brasiliexse : 



ovata, rugosa 





crenata 







ii 





•) 



11. 



c. 



viLLOsum : 



elliptica, plana 





dentata 







ii 



>i 



? 



1. CARYOCAR NUCIFERUM L. foliolis breviter pe- 

 tiolatis, elliptico-lanceolatis, acuminatis, glabris, obscure vel 

 remote serratis ; racemo abbreviato, subcorymboso, 2 — 8-floro, 

 pedunculo brevi, pedicellzs elongatis crassissimis, proi)hyllis 

 nullis; floribus maximis; calycis lobis late ovatis vel orbicu- 

 laribus, crassis, atro-purpureo-fuscis; : petalis maximis, ellipti- 

 cis, obtusis, extus dilute purpureo-brunneis, intus pallide fla- 

 vescentibus; staminibus numerosissimis (ut videtur omnibus 

 fertilibus), filamentis basi in tubum crassum brevem connatis, 



flavescentibus, antheris brevibus oblongis vel ovato-ellipticis 

 flavis; ovario depresso-globoso, purpureo, 4-loculari, stylis 4, 

 fere staminum longitudine, basi flavescenti-viridibus, dein ru- 

 bescentibus ;* drupa maxima, subglobosa, exsiccata subquadran- 

 gulari 4- v. saepius abortu 3— 1-loculari, turn forma varia, 

 putaminibus magnis nuciformibus subreniformibus , a latere 

 compressis, latere umbilicali truncatis et sulcatis, cortice lig- 

 noso fusco crassissimo durissimo extus tuberculato. 



Tabula nostra LXIX. Fig. I— IX. 



