367 DICHAPETALEAE. 368 



coalitis, parte libera reeurva v. subrevoluta. Ovula in loculis 2, collateraliter descendentia, complete v. 

 incomplete anatropa; micropyle extrorsum supera, obturatore saepius parvo obtecta. Fructus drupaceus 

 oblongus v. obovatus compressiusculus, basi perianthio baud aucto stipatus; exocarpio tenui carnoso v. 

 coriaceo; endocarpio crustaceo v, osseo, saepius tenui. 1- v. raro 2-spermo. Semina descendentia com- 

 pressa; integumento membranaceo tenui; albumine 0. Embryonis amygdalini cotyledones plano-convexae 

 carnosae; radicula brevis supera. 



Abbusculae v, fbvtices, nunc scandentes; indumento nunc copioso. Folia alterna disticha, sim- 

 plicia saepius Integra, coriacca v. membramcea, penninervia reticulato-venosa; petiolo brevi crasso; stipidis 

 later alibus ancjustis, deciduis. Flobes axillares cyniosi, cijmis plus minus ramosis, aut corymbiformibns 

 laxinscidis, aut contractus subcapitals; pedunculo commnni basi petiolo saepius ad medium v. altius adnato; 

 bracteis bracteolisque stipuliformibus saepe deciduis; floribus parvis v. minimis. — Habitant orbis utriusque 

 regiones tropicas v. subtropicas. 



AFFINITATES ET POSITIO ORDINIS. NOMINA. 



Chailletiae conditor A. P. de Candolle ordinem inter Homalineas et Aquilarineas (sive inter Bixaceas et Tliymelaea- 

 ceas) locaverat, haud procul simul a Samydeis Terebinthaceisque. Endlicher post Bhamnaceas et ante Tricoccas suas (scil. 

 Empetreas, Stachhousiaceas et Euphorbiaceas) Chailletiaceis ordinis proprii dignitatem vindicavit. Cel. R. Brown Ghailletieas 

 Aquilariae proximal censebat, quae affinitas nos effugit, Aquilarieis ad Thymelaeaceas nunc pertinentibus. Lindley Chailletiaceas 

 inter Bhamnales ante Hippocrateas et Celastraceas descripsit. CI. J. G. Agardh, in Theoria Systematis plantarum, anno 1858, 

 scribebat: „Chaittetiaceae sunt forsan Erythroxyleis et Chlaenaceis proxime collaterals , Celastrineisque formam perfectius corol- 

 latam constituentes". Bartling Chailletiam ad ipsas Ulmaceas revocavit. Nuperrime cl. Bentham et Hooker, Candolleum 

 praecipue secuti, ChaiUetiacearum ordinem post Meliaceas in Geranialium cohorte collocaverunt. Affinitas cum Euphorbiaceis, 

 quae floribus unisexualibus constanter donatae auctoribus fere omnibus hodie videntur, a nullo hisce temporibus vindicata. Nos 

 tamen, Euphorbiaceas hermaphroditas nonnihil admittentes, Chaittetiacearumque gynoecei fabricam cum ea Euphorbiacearum 

 biovulatarum sic dictarum comparantes insertionemque perigynam Brideliearum observantes, JDichapetalearum seriem inter 

 Euphorbiaceas biovulatas admittimus Tapuramque, quoad flores irregularem, Pedilanthi inter Euphorbiaceas uniovulatas analogam 

 esse subjicimus*). (Hunc quidem locum, Euphorbiaceis jam dudum in lucem editis, Chailletiaceis in hoc opere adsignare non 

 possumus; neque eas in vicinitate Bhamnacearum, Bixacearum aliorumque ordinum, quibuscum affinitatem auctores iis vindica- 

 verunt, collocare occasio amplius exstat, quum omnia volumina, ordines illos includentia, jam ad finem perducta sint. Revera 

 alius locus pro iis non superest, quam pone Bhizoboleas, quibuscum affinitatem arctiorem non ostendunt; sed apparet, in hac 

 Flora propter terminos varios saepeque valde remotos, quibus monographiae nobis transmittuntur, affinitatem naturalem in 

 seriebus familiarum stricte observari non posse. — Editor.) 



De nomine harum plantarum nobis, strictam temporum prioritatem observantibus , nullum dubium remanere posse cen- 

 semus. Chailletiae nomen A. P. de Candolle anno 1811 quum crearet, genus plane novum esse sibi fingebat, quod certe haud 

 admittendum. Vahlii enim nomen Symphyllanthus prioritate (1810) sine dubio gaudebat. Nil de Patrisia Roiirii v. Mestote 

 Solandri ob confusionem evitandam observandum est. At Thouarsh nomina Bichapetalum et Leucosia omnium vetustiora 

 remanent. Vix hodie Leucosiam rejiceret botanicus quidam ob nomen a Fabricio Crustaceis applicatum. Bichapetalum autem 

 Dupetit-Thouars ante Leucosiam in libello suo inscribebat et male R. Brown Bichapetalum censuit e charactere sumptum 

 fuisse haud in genere constante. Nomina inde Bichapetalum et Bichapetaleae nullo jure spernere licebat. Nos quidem inutiles 

 vanasque omnes Nomenclature sic dictas regulas promulgatas habemus; plane autem sufficiunt cum sensu communi ordo 

 temporum et prioritas historica. 



CONSPECTUS GENERUM. 



Corolla regularis polypetala. Staminum 5 fertilium filamenta petalis snbaeqnalia . I. DICHAPETALUM. 



Corolla irregularis sub-2-labiata gamopetala. Stamina 5 fertilia v. plerumque sterilia 2 II. TAPUEA. 



Corolla regularis gamopetala. Antherae fertiles 5 subsessiles III. STEPHANOPODIUM. 



*) Diclidantherae Mart, (inter Styraceas ennraeratae nilque ibi anomalae) affiuitates cum Tapura nobis haud negligendae videntur. 



