123 EUPHORBIACEAE: USUS. 124 
dicta nuces purgantes alvum laxant, succus herbae vul- 
nerarius. 
Jatropha elliptica Müll. Arg. (opifera Mart.) et J. gossy- 
piifolia Linn. Oleum seminis, folia et gallae quandoque ob- 
venientes inter purgativa habentur, radix etiam in ietero et 
hydrope. (De qualitatibus radieis cf. Mart. l. c.) 
Mabea fistulifera Mart. (Canudo de pita Brasil). Cortex 
amarus, subadstringens, resolvens et febrifugus dicitur. 
Ophthalmoblapton macrophyllum Fr. Allem. Lac acre ex 
hae arbore profluens inflammationes cutis excitat et prae aliis 
partibus oculis infestum est, unde nomen triviale „Santa 
Luzia“ a patrona oculorum (ex FREIRE ALLEMAO). 
Maprouneae Brasiliensis St. Hil. (Marmeleiro do 
campo Bras). Radieis decoctum e testimonio ill. St-HILAIRE 
ab ineolis prov. Minarum in morbis digestionis propinatur (Pl. 
usuelles tab. 65). 
Excaecaria biylandulosa Müll. Arg. (Hippomane Aubl.). 
Succus externe contra condylomata syphilitiea, cutis induratio- 
nem in elephantiasi, et ad corrodendas verrucas commendatur; 
extractum e foliis paratum iisdem in morbis prodesse per- 
hibetur, quos Aconito et Rhoe Toxicodendro expugnare sole- 
mus (Mart. l. c. 87). 
Hura crepitans L. (Assacú Bras). Succus anthelminti- 
cus; semina acerrima, vehementissime purgantia, incaute ad- 
hibita hominem enecare possunt; folia trita in doloribus rheu- 
maticis ab incolis adhibentur. | 
Euphorbia coecorum Mart. (Herva Andourinha vel 
de Santa Luzia Bras), E. Brasiliensis Lam. et al, Succus 
in oculorum affectionibus conducere, praesertim indurationem 
corneae liquefacere dicitur. Herba contusa contra ulcera vel 
condylomata syphilitica adhibetur, ut etiam Euph. cotinoidis 
Miq. et Æ, papillosae St. Hil. (Maleiteira, Leiteira v. 
Luzetro Brasil. nuncupatae) — Huphorbiae phosphoreae 
Mart, cujus lac e ramulis effluens phosphori ad instar lucere 
b. MARTIUS retulit, ramuli contusi ulceribus immundis et car- 
bunculis fomento imponuntur, ex ejusdem autoris testimonio. 
Pedilanthi retusi Benth. succus denique, ut in nonnullis 
jam antecedentibus, pro remedio antisyphilitico habetur; incolae 
etiam eo utuntur ad exstirpandas verrucas. 
Species alimenta praebentes. 
Primum inter omnes obtinet locum Manihot utilissima 
Pohl (Mandioca Brasil) Radix magna, tuberosa amylo 
copiosissimo scatet, simul autem succo lacteo venenatissimo, 
acidum hydrocyanicum continente. Quum vero principium 
no civum admodum volatilis sit naturae, e radice in pulverem 
redactä, prelo expressä, dein igne calefactä, farina prorsus in- 
nocua obtineri potest, quae alimentum egregium, in tota Bra- 
silia terrisque aliis tropieis vulgatissimum, frumento aequiparan- 
dum sistit. Farina ipsa Manioc vel Mandioca vocatur, 
panis vel placentae ex ea paratae beijü, briochas, páo 
de 16 etc.; succus venenosus Manipueira; fecula, quam 
suceus deponit e pulvere radicis effluens, Tapiocae vel Ti- 
piocae nomine notissima, item egregium praebet alimentum, 
praesertim infantum et aegrotantium, quod hodie ubieunque in 
commercio est, Praeterea Indiani farina illa utuntur ad prae- 
parandum potum inebriantem Pajaurü, quem praesertim 
diebus festis incredibili quantitate consumunt. — De plantae 
origine et cultura, de natura farinae, ejus praeparatione et usu 
vario, porro de indole succi venenosi, cf. praecipue PELOUZE 
in Ann. d’hygiene, Paris 1844 p. 416, MARTIUS in Ethnographie 
Amerika's II. 486, MACEDO in Flora (Ratisbon.) 1869. N. 24, 
SAGOT in Bulletin de la Société bot. de France 1871. p. 341, 
WIESNER, die Rohstoffe des Pflanzenreichs p. 273, PECKOLT 
in Catalog der pharmacognostischen, pharmaceutischen und 
chemischen Sammlung aus der Brasil. Flora zur National- 
Ausstellung in Rio de Janeiro 1866 (Wien 1568.) p. 44, 45, 
64, 65. 
Manihot palmata Müll. Arg., praesertim varietas Brasilien- 
sibus Aipi, Aipim vel Macacheira, etiam Mandioca 
doce appellata, praecedenti amyli copia et virtute fere aequi- 
paranda et frequentissime cum ea culta, succo radicis fere in- 
nocuo ab ea differt, unde vero farina multo facilius et absque 
periculo obtinetur. Similiter species, praesertim in prov. Ceara 
obveniens, quae vernacule Manipeba audit, botanice vero 
nondum satis cognita est. 
Manihotis Carthagenensis Müll. Arg. (Jatrophae Janiphae 
Linn.) radix item amylo abundat, sed ob fibras tenaces dif- 
ficulter in pulverem redigenda, plerumque igne tosta vel assata 
comeditur. 
Aliae quoque hujus generis sicut et Jatrophae species 
radicem nutrientem offerunt, sed minus in usum vocantur nec 
nisi ab Indianis cultae occurrunt. 
Reliquarum specierum alimenta praebentium numerus et 
usus exiguus est. Notandum solummodo, Heveae species varias, 
Conceveibam Guianensem, Omphaleam diandram, Aleuritem 
Moluccanam paucasque alias semina offerre oleosa, saporis 
Amygdalarum vel nucis Avellanae, quae frequenter comeduntur. 
Oleum Zicini recenter expressum, vi purgativa nondum dona- 
tum, passim ad cibos inservire dicitur. | 
Species usui technico, oeconomico etc, inservientes, 
Inter hasce longe praestantissimae sunt Heveae species, 
Seringua vel Seringueira Brasiliensibus appellatae, prae- 
cipue Hevea Guyanensis Aubl. et H. Brasiliensis Müll. Arg. 
Effluum e vulnerato trunco succum acerrimum, ad aéris con- 
tactum glutinis instar spissum, formis ex argilla in lagenae 
speciem figuratis (vel etiam formis ligneis luto vestitis) repetitis 
vicibus inductum, fumo praesertim ex Attaleae funiferae vel 
Mauritiae viniferae fructibus inflammatis adscendente siccant, 
et diffracto deinde vel extracto fictili nucleo, Gummi elastici 
vel Caoutchouc, vel vernaculo Brasiliensium Boracha no- 
mine in commercium mittunt, substantiam ingentis et notissimae 
utilitatis. Major ejus pars e provinciis Para, Alto Amazonas, 
Ceara et Rio Grande del Norte advehitur, progrediente quotan- 
nis quantitate; cujus momenti haee substantia pro commercio 
Brasiliensi sit, ex eo recognosei potest, quod ex uno portu 
Paraénsi annis 1864—65 non minus quam 3,500,000 Kilogram- 
mata Caoutchoue exportata sunt. Accuratiora de ejus prae- 
paratione et indole quoque physico-chemica conferantur in libro 
»lempire du Brésil à l'exposition universelle de 1867 à Paris“ 
(Rio de Janeiro 1867), particula II. p. 61, WIESNER, die Roh- 
stoffe des Pflanzenreichs p. 159, et in libris chemieis tech- 
nicisque. 
Etiam ex aliis hujus ordinis arboribus substantia illa elici 
potest, e. gr. e Mabeis occidentali Benth. et Taquari Aubl, 
Excaecaria biglandulosa Müll. Arg, aliisque; qualitate tamen 
et copia ea ex Heveis parata longe inferior est, 
Crotonis quaedam species, e. gr. Or. echinocarpus Müll. 
Arg., Urucurana Baill., Paulinianus Müll. Arg., salutaris Casar. 
