83 _ ВНАММЕАЕ. | 84 
aut coronatus, capsularis, drupaceus vel baccatus, capsulis demum septicidis in cocea solutis, 
interdum alatis, drupis carnosis vel siccis, nonnunquam in alam expansis, ВЕ ын trilocularis, 
raro quadrilocularis , rarissime abortu unilocularis. Semina Ш loculis solitaria, rarissime 
gemina, e basi erecta, sessilia vel funiculo brevi, crasso cupulaeformi, interdum plicato ‚ Car- 
noso sustenta; TESTA laevi, crustacea, membranacea vel cornea, rarius scrobiculata vel furfura- 
cea, umbilico basilari; rhaphe laterali; ENDOPEEURA membranacea, libera vel testae adnata, 
ALBUMEN carnosum, parcum, embryonis lateribus applicatum, interdum nullum. Емввуо semi- 
nis longitudine aut dimidio brevior orthotropus, flavescens vel viridis; COTYLEDONIBUS planis, 
rarissime latere involutis, applicatis, plus minusve carnosis; ROSTELLO (RADICULA Auct.) brevi, 
. infero, recto. | қ 
+ 
ARBORES, ARBUSCULAE vel FRUTICES , rarissime HERBAE ; RAMIS sparsis vel oppositis, 
saepe spinescentibus , interdum cirrhiferis. Forra alterna vel rarius opposita, interdum depau- 
perata, squamaeformia, petiolata, simplicia, pennjnervia vel palmatinervia , integra vel dentata, 
membranacea vel coriacea. STIPULAE geminae, parvae; plerumque scariosae, interdum іт acu- 
leos transformatae. Frores axillares vel terminales, saepissime Jasciculati vel cymosi, inter- ~ 
dum paniculati, racemosi vel spicati, colorati vel virescentes. | FRUCTUS. saepissime pisiformes. 
PHYSIOGNOMIA RHAMNEARUM BRASILIEN- 
SIUM. 425 
Licet Rhamnearum cohors exiguo solum numero per vastas 
Brasiliae terras distributa sit, facies tamen specierum multifarie 
ludit et non raro indolem penitus diversam induit. Propriam ex- 
inde attentionem jure sibi vindicat. Maxima pars specierum fru- 
ticum altiorum, subinde arborescentium formam assumit. Rarius 
arbores evectas sistunt. · Altitudinem notabilem inter reliquas ge- 
neris species, facie fruticosa insignitas, Zizyphus Jaazeiro prae 
se fert. In concilianda terrae forma regionum campestrium Brasi- 
liae centralis, quas Sertáo vocant, magni est momenti. Coma 
ejusdem sphaerica, densa, foliatione splendente eminens, e longin- 
quo typica conformatione dignoscitur. (Cf. in Mart. Reise ,,Land- 
schaft in Piauhy“.) Tempore siccitatis, solo undique exarescente, 
pastoribus gregibusque refugium gratum sub umbraculo ‚ prae- 
bet. Regiones vastae camporum, nemoribus quae Catingas 
vocant passim mixtae exstant, in quibus, referente cl. Martio tem- 
pore siccitatis sola inter arbores coma semperyirente superbit. Ar- 
boris mediocris altitudinem pro parte Colubrinae, Frangulae et 
Rhamnidii species tenent. Vegetatione fruticosa humili insignitae 
sunt Condaliae, Scutiae, Colletiae et Discariae species. Haec 
trunci altioris defectum diramatione densa, saepe intricata, ramo- 
rumque firmitate quodammodo compensant. 
Species omnes tribus primae et alterius, quas Franguleas et 
Colleticas appellavimus , truncum erectum, liberum prae se ferunt. 
Diversae indolis truncus Gouaniearum est. Hic ope clavicularum 
arbores conscendit et tegmen per earumdem comam diffundit. Non 
raro tegmina Gouaniarum altissima silvarum cacumina superant et 
in adspectu solis flores expandunt. Foliatio harum stirpium vege- 
tationi reliquae respondet. Folia nempe interstitiis majoribus quam 
in aliis ordinis stirpibus protruduntur ideoque vim vegetativam, 
quae per tenebras silvae primaevae solem versus tendit, affligere 
nequeunt. Ramulorum nonnisi abbreviatorum emissio eamdem finem 
sequi videtur. In dumetosis Gouaniae foliationem densiorem assu- 
munt et frutices Clematidum adinstar vestiunt. Ad oras silvarum 
saepe vela more vitis aut ampelopsidis contexta formant. 
Colletieae, quae regiones campestres Brasiliae extratropicae 
inhabitant, et sine dubio majore numero in solitudinibus, a pau- 
cissimis Botanicis perlustratis proveniunt, horrida et inaccessibili 
forma peregrinatorem infestant. Fruticuli, saepe in speciem pul- 
vinarem depressi, spinis nempe acutissimis horrent et inde eri- 
nacei aut echini vegetabilis faciem sibi conciliant. Foliorum de- 
pauperatione saepe aphylli evadunt. Faciem ómni anni tempore. im- 
mutatam prae se ferrent, vixque vigoris vegetativi signum monstra- 
rent, nisi vere imminente floribus albidis ornarentur. Dilatatione 
spinarum in formam alarem aut gladiatam adspectum proinde mi- 
rificum praebent. Intentio naturae, dilatatione spinarum defectum 
foliorum quodammodo resarcire, in aperto est. 
Spinis parcioribus , ramulos terminantibus , ast foliis plerum- 
que reconditis Condaliae et Sculiae species insignes sunt. 
A typica ordinis conformatione, trunci lignosi progenie ex- 
pressa, Crumenariae recedunt. Cognitionem hujus generis, valde 
singularis, el. Мавтю debemus, qui. in itinere suo, per Brasiliam 
suscepto, in subsilvaticis provinciae Piauhiensis primus Crumena- 
riam decumbentem, plantulam herbaceam, admodum teneram de- 
texit. Stirps haee Gouaniam quasi, ad molem minimani redactam 
et indole herbacea exstructam sistit, Habitu junciformi , alias 
Stackhousias aut Choretra continentis australis referente, Crume- 
nariae perennes excellunt. Non raro caules numerosos, subaphyl- 
los, scopae adinstar congestos, e rhizomate crasso protrudunt., 
Oreades et Hamadryades sunt. Campos imprimis in ditione, fluvio- 
rum de S. Francisco et Tocatins inhabitant. Pluviis abactis flores 
-candidos, caules terminantes expandunt. Saepe incendiis, campos 
devastantibus corripiuntur, inde non raro rudimenta caulium com- 
bustorum, in rhizomate persistentium offerunt. 
Foliatio Rhamnearum brasiliensium in paucis solummodo spe- 
ciebus splendore eminet. His adnumerandae sunt Rhamnidii spe- 
cies, quae folia eleganter lineata gerunt. Rhamneae silvicolae plu- 
rimum folia, etsi texturae membranaceae sint, per totum annum 
servant. Numerus specierum sempervirentium, foliis coriaceis in- 
structarum, exiguus est. Notatu dignum, species sempervirentes, 
foliis coriaceis, crassioribus praeditas, nonnisi in extratropicis ef 
subtropicis provenire. 
Florificatio specierum sub forma modestissima apparet, quam 
in terris hisce, florum superbientium copia revera abundantibus, 
cernimus. Flores in ordine solemnes dimensiones nullo modo 
