221 
DE MELIACEARUM RATIONIBUS GEOGRAPHICIS. 
Мейасеае fere omnes intra tropicos vivunt, extra eos cito 
rarescentes et in utroque hemisphaerio latitudinem 30% vix trans- 
gredientes. In hemisphaerio tamen boreali Cedrela sinensis et 
Aglaia odorata, stirpes Chinenses, usgue ad 400 procurrunt et 
in australi Dysoaylum spectabile, unica quam Nova Seelandia 
alit Meliacea, item latitudinem 40° attingit. Denique Melia 
Azedarach, quae originem sine dubio in Africa et India orientali 
habet, sed jam ex antiguis temporibus in ditione Mediterranea et 
hodie etiam in tota America calidiore colitur, longius adhuc, i. e. 
usque ad 450 lat. bor. limites ordinis excedit. 
Generum Meliacearum quae hucusque cognita sunt 35, in 
antiquo orbe reperiuntur 32, quum in America solummodo 7 
proveniant, exclusa Мейа in novo orbe non originaria. E gene- 
ribus autem americanis, scil. Cabralea , Guarea, Trichilia, Ca- 
тара, Swietenia , Elutheria et Cedrela, priora 3 ad Trichiliea- 
rum tribum pertinent, 3 sequentia ad Swietenieas, Cedrela cum 
generibus gerontogaeis Chloroæylo et Flindersia tribum (olim 
ordinem) Cedrelearum constituit. Sola igitur Мейеатит tribus 
ex America originitus exul est. 
Quod ad ditionem specialem generum Americanorum attinet, 
Elutheria hucusque tantummodo unica specie in vicinia urbis 
Bogota observata est; Swieteniae genus, item monotypicum, in 
America centrali et insulis Antillanis patriam habet; etiam Ca- 
bralea, quum solummodo intra Brasiliam mediam, inde a pro- 
vincia Minarum usque ad provinciam S. Catharinae degat, limi- 
tibus sat angustis includitur. Reliqua contra genera, Guarea 
nempe, Trichilia, Сагара et Cedrela, non solum in tota America 
meridionali, in Antillis её America centrali divulgata sunt, sed 
etiam in Africa species nonnullas exhibent. Neque vero haec 
genera, Cedrela excepta, usque ad Indiam orientalem vel Poly- 
nesiam extenduntur, quae terrae potius, quantum ad Meliaceas 
attinet, typis propriis et endemicis ornatae sunt. 
Quibus rationibus singulae Meliacearum species per Bra- 
siliam distributae sint, exponere negligimus neque tabulam soli- 
tam adjicimus, quia in multis speciebus locos natales nondum 
satis accurate cognitos habemus. Ceteroquin supra in parte de- 
scriptiva stationes, quantum notae sunt, ad unamquamque spe- 
ciem indicavimus, ita ut lector benevolus, si negotii pretium 
MELIACEAE: GEOGRAPHIA- USUS. 
228 
habet, ipse eas componere possit. Vix autem aliquid ex iis elucet, 
quod pro geographia ordinis momenti gravioris sit. 
Casimir De CANDOLLE. 
DE USU MELIACEARUM BRASILIENSIUM. 
Melia Azedarach (Cinnamomo Brasiliensium): Cortex 
amarore, stryphno et acredine scatens tanquam roborans, stimu- 
lans, aperiens et anthelminticum in usu est. Majore dosi vomi- 
tum et embryon movere dicitur, alvum fortiter solvit et veneni 
efficaciam prae se fert. In provincia Rio Grande do Sul externe 
ad maturanda et mundanda apostemata, praesertim syphilitica 
adhibetur. Fructus et radix vermifuga; semina oleum largiuntur, 
cum ad lucernas, tum in arte pictoria adhibitum. 
Cabralea Cangerana, Trichiliae quaedam, e. gr. Tr. ca- 
thartica et Catigua, Guareae trichilioides, tuberculata Vell. 
(= G. purgans А. Juss.) et spiciflora corticem offerunt amarum 
vel acridulum, cui vis adstringens, purgans, emetica vel etiam 
abortum excitans adscribitur. Cortex Trichiliae moschatae, in 
Antillis habitantis, nomine Juribaldi, magnae apud incolas 
laudis est. Etiam Cedrelarum quarundam cortex adstringens et 
febrifugus praedicatur. 
Carapa Guianensis (Yandiroba, Andiroba vel Nan- 
diroba incolarum) et Carapa procera: Corticis et foliorum de- 
coctus interne contra febres intermittentes, externe contra im- 
petigines et exanthemata ab ictu insectorum inservire dicitur. 
ldem de oleo amaro, e seminibus expresso, narratur, quod prae- 
terea in lucernis magna copia consumitur. 
Lignum in Swietenia Mahagoni celeberrimum, Mahagoni 
vel Acajou dictum, etiam in aliis hujus ordinis arboribus lau- 
datur, cum ad constructiones, tum in arte scriniatoria idoneum. 
Nominantur inter brasilienses praecipue Cabralea Cangerana, 
inter extrabrasilienses Cedrela odorata et Toona; lignum dictum 
„bois de satin“ а Chloroæylo Swietenii, Indiae orientalis arbore, 
provenit. — Fusiora adhuc de Meliacearum usu cf. apud Man- 
rius Syst. mat. med. veg. Brasil. p. 37, 52, Вовемтнат Plantae 
diaphoricae р. 762 sqq. et Barston Hist. des plantes V. 486. 
Casimir De CaxpoLLa. 
